Шахцёр Салігорск

беларускі футбольны клюб

«Шахцёр» — беларускі футбольны клюб з Салігорску. Заснаваны ў 1961 годзе. Чэмпіён Беларусі (2005), трохразовы ўладальнік Кубка Беларусі (2004, 2014, 2019). «Шахцёр» разам зь менскім «Дынама» й клюбам «Дынама» (Берасьце) зьяўляюцца адзінымі клюбамі краіны, які ніколі не выляталі з найвышэйшай лігі чэмпіянату Беларусі й гулялі ў ёй ад самага стварэньня ў 1992 годзе. Акрамя таго, салігорскі клюб валодае нацыянальным рэкордам паводле колькасьці матчаў без паразаў у хатніх сустрэчах запар, ня зьведваючы паразаў на стадыёне «Будаўнік» са жніўня 2000 году па кастрычнік 2004 году, што склала ў агульным рахунку 60 матчаў.

Шахцёр Салігорск
ФК Шахцёр Салігорск.png
Поўная назва Футбольны клюб «Шахцёр Салігорск»
Заснаваны 1961
Горад Салігорск, Беларусь
Стадыён «Будаўнік»
Умяшчальнасьць: 4200
Старшыня Вадзім Шумак[1]
Галоўны трэнэр Сяргей Ташуеў
Чэмпіянат Найвышэйшая ліга
 · 2019 3 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

ГісторыяРэдагаваць

Амаль адразу са стварэньнем працоўнага паселішча Новастаробінск на рэгулярнай аснове праходзілі футбольныя спаборніцтвы сярод працоўных калектываў. Увосень 1961 году была створана зборная паселішча, якая ў першым жа матчы разграміла каманду раённага цэнтру, гораду Старобін, зь лікам 5:0. Пасьля чаго была прынята рашэньне аб стрварэньні клюбу «Шахцёр», які адразу быў заяўлены ў чэмпіянат Менскай вобласьці. У 1964 годзе дзякуючы перамозе на абласным узроўні клюб атрымаў запрашэньне на ўдзел у чэмпіянаце БССР.

«Шахцёр» пачаў чэмпіянат у адной з трох зонаў, на якія было разьбіта асноўнае спаборніцтва, аднак заняў у выніку толькі 7 радок з 8 камандаў. Такім жа чынам паводле выніку склаўся й наступны сэзон для салігорскага клюбу. Чэмпіянат 1966 году зьведаў зьмены ў формуле свайго правядзеньня, каманды былі разьбітыя на дзьве лігі, якія мелі ярусны характар. «Шахцёр» трапіў у ніжэйшую зь лігаў і зноўку заняў сёмы радок, атрымаўшы за сэзон вялікую колькасьць крытыкі з-за якасьці пакрыцьця свайго хатняга стадыёну. На наступны год колькасьць камандаў у другой лізе павялічылася, што дало магчымасьць разьбіць каманды на дзьве падгрупы. Гарнякі добра пачалі сэзон, але збавіўшы абароты напрыканцы, занялі толькі чацьвёртае месца ў сваёй падгрупе.

У 1968 годзе сьпіс удзельнікаў другой лігі папоўніла яшчэ адна каманда з Салігорску — «Гарняк», якая аднак адразу стала адным з аўтсайдэраў турніру, у той час як «Шахцёр» заняў першы радок ня толькі ў сваёй зоне, але й у наступным пераходным турніры, прабіўшыся такім чынам у вышэйшую лігу чэмпіянату БССР. Наступны сэзон у галоўнай лізе рэспублікі стаўся няўдалым, то бок клюб заняў перадапошняе месца й вылецеў у другі дывізіён.

У 1970 годзе ў чэмпіянаце другой лігі БССР удзел узялі ўжо 24 клюбы, таму ўсе каманды былі разьмеркаваны на дзьве зоны. «Шахцёр» і «Гарняк» узялі ўдзел у розных зонах, але абодва калектывы занялі месца ў сярэдзіне турнірнай табліцы сваіх зонаў. На наступны год дзеля падвышэньня вынікаў футболу ў горадзе былі аб’яднаныя абодва салігорскія клюбы ў адзін пад назовам «Шахцёр». У выніку клюб заняў 3-і радок у сваёй зоне. Сэзон 1972 году клюб скончыў на 5-м месцы. У 1973 годзе клюб зноўку заняў трэцяе месца, пры гэтым доўгі час «Шахцёр» трымаўся ў групе лідэраў, аднак ня здолеў утрымацца, прапусьціўшы наперад маладэчанскую «Сэлену» і менскую «Арбіту». У 1974 годзе быў скасаваны падзел чэмпіянату БССР на дзьве лігі, то бок усе 30 клюбаў з былых двух лігаў былі падзелены на 3 зоны па 10 клюбаў у кожнай. «Шахцёр» правёў вельмі няўдалы сэзон, не атрымаўшы ніводнай перамогі ў сэзоне і заняў апошняе месца ў сваёй зоне і ў чэмпіянаце агулам. Праз дрэнныя вынікі клюб быў адлучаны ад удзелу ў чэмпіянаце на два гады, правёўшы гэты час у чэмпіянаце Менскай вобласьці. У 1977 годзе салігорцы на год вярнуўся ў чэмпіянат БССР, аднак зноўку вылецелі, заняўшы апошняе 11-ы радок у сваёй зоне. Аднак, ужо на сэзон 1979 год клюб зноўку вярнуўся ў чэмпіянат БССР, дзе ў першым сэзоне пасьля вяртаньня калектыў заняў 9-е месца ў сваёй зоне, а праз год — 10-е.

Атрымоўваючы значныя посьпехі ў нацыянальных спаборніцвах, што, як вынік, ёсьць атрыманьне срэбраных узнагародаў айчыннага чэмпіянату трэці год запар, камандзе стала не шанцуе ў міжнародных турнірах, дзе каманда ня можа пераадолець першы раўнд[2]. Паводле словаў дырэктара клюбу Юрыя Вяргейчыка, бюджэт каманды ў 2012 годзе складаў 5,5 млн даляраў[3].

ДасягненьніРэдагаваць

 
Спрэчкі ў матчы «Шахцёру» з познанскім «Лехам» у другім раундзе Лігі Эўропы (2 жніўня 2018)

ТурнірыРэдагаваць

Чэмпіянат Беларусі (з 1992).

Кубак Беларусі (з 1992).

Эўракубкі:

СкладРэдагаваць

Актуальны на 22 ліпеня 2020 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
4   Аб Руслан Хадаркевіч 1993
5   Аб Нікала Антыч 1994
6   Аб Ігар Бурко 1988
7   Нап Аздрэн Лулаку 1988
8   ПА Аляксандар Сялява 1992
10   Нап Дарка Бодул 1989
12   Аб Раман Бегуноў 1993
13   Аб Ільля Лукашэвіч (ар. Пролетэр) 1998
14   ПА Арцём Салавей 1990
15   Аб Сяргей Паліцевіч 1990
16   ПА Сяргей Балановіч 1987
17   ПА Віктар Сотнікаў 2001
18   Нап Тын Вукманіч (ар. Спартакс) 1999
19   Нап Дзьмітры Падстрэлаў 1998
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
20   Аб Аляксандар Сачыўка 1986
22   Нап Джасурбэк Яхшыбоеў (ар. Пахтакор) 1997
24   ПА Георгі Дыясамідзэ 1992
25   Аб Зарыя Ламбуліч 1998
27   ПА Юліюс Сёке 1995
28   Нап Ігар Іванавіч 1997
30   Бр Аляксандар Гутар (капітан) 1989
35   Бр Павал Часноўскі 1986
51   Нап Лаша Шындагарыдзэ 1993
68   Нап Арцём Архіпаў (ар. Тамбоў) 1996
77   ПА Юры Кендыш 1990
88   Нап Віталь Лісаковіч 1998
91   Бр Максім Бялоў 1999
99   ПА Аляксандар Булычоў 1999

СтатыстыкаРэдагаваць

ЧэмпіянатРэдагаваць

Сэзон Ліга Месца Г В Н П РМ Пкт
2012 Найвышэйшая   30 18 7 5 59–24 61
2013 Найвышэйшая   32 17 7 8 44–26 58
2014 Найвышэйшая   32 14 8 10 35–28 50
2015 Найвышэйшая   26 14 7 5 47–27 49
2016 Найвышэйшая   30 17 8 5 46–20 59
2017 Найвышэйшая   30 20 5 5 52–22 65
2018 Найвышэйшая   30 19 7 4 45–14 64

КубакРэдагаваць

Сэзон Раўнд Г В Н П РМ
2012—2013 1/4 3 2 1 0 4–0
2013—2014 Кубак 4 3 1 0 9–4
2014—2015 Фінал 6 3 2 1 7–5
2015—2016 1/4 6 3 2 1 22–6
2016—2017 Фінал 7 5 2 0 13–5
2017—2018 1/4 4 3 0 1 14–4
2018—2019 Кубак 7 5 2 0 25–4

Удзел у эўракубкахРэдагаваць

Сэзон Кубак Раўнд Клюб Дома У гасьцях
2001—2002 Кубак УЭФА к/р   ЦСКА Сафія 1:2 1:3
2004—2005 Кубак УЭФА 1 к/р   Ністру Атач 1:2 1:1
2006—2007 Ліга чэмпіёнаў 1 к/р   Шырокі Брыег 0:1 0:1
2011—2012 Ліга Эўропы 2 к/р   Вэнтсьпілс 0:1 2:3
2012—2013 Ліга Эўропы 2 к/р   Рыд 1:1 0:0
2013—2014 Ліга Эўропы 2 к/р   Мілсамі Архэй 1:1 1:1 (2:4, пэн.)
2014—2015 Ліга Эўропы 2 к/р   Дэры Сіці 5:1 1:0
3 к/р   Зюльтэ-Варэгем 2:2 5:2
Плэй-оф   ПСВ Эйндговэн 0:2 0:1
2015—2016 Ліга Эўропы 1 к/р   Гленавон Лурган 3:0 2:1
2 к/р   Вольфсбэрг 0:1 0:2
2016—2017 Ліга Эўропы 1 к/р   Рунавік 5:0 2:0
2 к/р   Дамжале 1:1 1:2
2017—2018 Ліга Эўропы 1 к/р   Судува Мар’ямпаль 0:0 1:2
2018—2019 Ліга Эўропы 1 к/р   Конас-Кій Номадс 2:0 3:1
2 к/р   Лех Познань 1:1 1:3

Галоўныя трэнэрыРэдагаваць

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць