Шахцёр Салігорск

беларускі футбольны клюб

«Шахцёр» — беларускі футбольны клюб з Салігорску. Заснаваны ў 1961 годзе. Чэмпіён Беларусі (2005), трохразовы ўладальнік Кубка Беларусі (2004, 2014, 2019). «Шахцёр» разам зь менскім «Дынама» й клюбам «Дынама» (Берасьце) зьяўляюцца адзінымі клюбамі краіны, які ніколі не выляталі з найвышэйшай лігі чэмпіянату Беларусі й гулялі ў ёй ад самага стварэньня ў 1992 годзе. Акрамя таго, салігорскі клюб валодае нацыянальным рэкордам паводле колькасьці матчаў без паразаў у хатніх сустрэчах запар, ня зьведваючы паразаў на стадыёне «Будаўнік» са жніўня 2000 году па кастрычнік 2004 году, што склала ў агульным рахунку 60 матчаў.

Шахцёр Салігорск
ФК Шахцёр Салігорск.png
Поўная назва Футбольны клюб «Шахцёр Салігорск»
Заснаваны 1961
Горад Салігорск, Беларусь
Стадыён «Будаўнік»
Умяшчальнасьць: 4200
Старшыня Вадзім Шумак[1]
Чэмпіянат Найвышэйшая ліга
 · 2021 1 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

ГісторыяРэдагаваць

Амаль адразу са стварэньнем працоўнага паселішча Новастаробінск на рэгулярнай аснове праходзілі футбольныя спаборніцтвы сярод працоўных калектываў. Увосень 1961 году была створана зборная паселішча, якая ў першым жа матчы разграміла каманду раённага цэнтру, гораду Старобін, зь лікам 5:0. Пасьля чаго была прынята рашэньне аб стрварэньні клюбу «Шахцёр», які адразу быў заяўлены ў чэмпіянат Менскай вобласьці. У 1964 годзе дзякуючы перамозе на абласным узроўні клюб атрымаў запрашэньне на ўдзел у чэмпіянаце БССР.

«Шахцёр» пачаў чэмпіянат у адной з трох зонаў, на якія было разьбіта асноўнае спаборніцтва, аднак заняў у выніку толькі 7 радок з 8 камандаў. Такім жа чынам паводле выніку склаўся й наступны сэзон для салігорскага клюбу. Чэмпіянат 1966 году зьведаў зьмены ў формуле свайго правядзеньня, каманды былі разьбітыя на дзьве лігі, якія мелі ярусны характар. «Шахцёр» трапіў у ніжэйшую зь лігаў і зноўку заняў сёмы радок, атрымаўшы за сэзон вялікую колькасьць крытыкі з-за якасьці пакрыцьця свайго хатняга стадыёну. На наступны год колькасьць камандаў у другой лізе павялічылася, што дало магчымасьць разьбіць каманды на дзьве падгрупы. Гарнякі добра пачалі сэзон, але збавіўшы абароты напрыканцы, занялі толькі чацьвёртае месца ў сваёй падгрупе.

У 1968 годзе сьпіс удзельнікаў другой лігі папоўніла яшчэ адна каманда з Салігорску — «Гарняк», якая аднак адразу стала адным з аўтсайдэраў турніру, у той час як «Шахцёр» заняў першы радок ня толькі ў сваёй зоне, але й у наступным пераходным турніры, прабіўшыся такім чынам у вышэйшую лігу чэмпіянату БССР. Наступны сэзон у галоўнай лізе рэспублікі стаўся няўдалым, то бок клюб заняў перадапошняе месца й вылецеў у другі дывізіён.

У 1970 годзе ў чэмпіянаце другой лігі БССР удзел узялі ўжо 24 клюбы, таму ўсе каманды былі разьмеркаваны на дзьве зоны. «Шахцёр» і «Гарняк» узялі ўдзел у розных зонах, але абодва калектывы занялі месца ў сярэдзіне турнірнай табліцы сваіх зонаў. На наступны год дзеля падвышэньня вынікаў футболу ў горадзе былі аб’яднаныя абодва салігорскія клюбы ў адзін пад назовам «Шахцёр». У выніку клюб заняў 3-і радок у сваёй зоне. Сэзон 1972 году клюб скончыў на 5-м месцы. У 1973 годзе клюб зноўку заняў трэцяе месца, пры гэтым доўгі час «Шахцёр» трымаўся ў групе лідэраў, аднак ня здолеў утрымацца, прапусьціўшы наперад маладэчанскую «Сэлену» і менскую «Арбіту». У 1974 годзе быў скасаваны падзел чэмпіянату БССР на дзьве лігі, то бок усе 30 клюбаў з былых двух лігаў былі падзелены на 3 зоны па 10 клюбаў у кожнай. «Шахцёр» правёў вельмі няўдалы сэзон, не атрымаўшы ніводнай перамогі ў сэзоне і заняў апошняе месца ў сваёй зоне і ў чэмпіянаце агулам. Праз дрэнныя вынікі клюб быў адлучаны ад удзелу ў чэмпіянаце на два гады, правёўшы гэты час у чэмпіянаце Менскай вобласьці. У 1977 годзе салігорцы на год вярнуўся ў чэмпіянат БССР, аднак зноўку вылецелі, заняўшы апошняе 11-ы радок у сваёй зоне. Аднак, ужо на сэзон 1979 год клюб зноўку вярнуўся ў чэмпіянат БССР, дзе ў першым сэзоне пасьля вяртаньня калектыў заняў 9-е месца ў сваёй зоне, а праз год — 10-е.

Атрымоўваючы значныя посьпехі ў нацыянальных спаборніцвах, што, як вынік, ёсьць атрыманьне срэбраных узнагародаў айчыннага чэмпіянату трэці год запар, камандзе стала не шанцуе ў міжнародных турнірах, дзе каманда ня можа пераадолець першы раўнд[2]. Паводле словаў дырэктара клюбу Юрыя Вяргейчыка, бюджэт каманды ў 2012 годзе складаў 5,5 млн даляраў[3].

ДасягненьніРэдагаваць

 
Спрэчкі ў матчы «Шахцёру» з познанскім «Лехам» у другім раундзе Лігі Эўропы (2 жніўня 2018)

ТурнірыРэдагаваць

Чэмпіянат Беларусі (з 1992).

Кубак Беларусі (з 1992).

Эўракубкі:

СкладРэдагаваць

Актуальны на 28 жніўня 2022 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
4   Аб Руслан Хадаркевіч 1993
5   Аб Нікала Антыч 1994
6   Аб Сяргей Паліцевіч (капітан) 1990
7   Нап Ігар Іванавіч 1997
8   ПА Ардыт Крымі 1996
9   Нап Максім Скавыш 1989
10   ПА Валён Ахмэдзі 1994
11   Нап Элёж Пляка Фэсу 1994
13   Нап Андрэй Салавей 1994
14   Нап Раман Давыскіба (ар. Дынама Мн) 2001
15   Аб Мілаш Шатара 1995
18   ПА Мікіта Корзун 1995
19   Нап Дзьмітры Падстрэлаў 1998
20   ПА Заім Дыванавіч 2000
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
21   Аб Ягор Філіпенка 1988
22   Аб Раман Юзапчук 1997
24   Аб Лука Шымунавіч (ар. Шыбэнік) 1997
25   Бр Раман Сьцяпанаў 1991
28   ПА Павал Забелін 1995
32   Бр Сяргей Чэрнік 1988
49   Бр Максім Плотнікаў 1998
77   Нап Ільля Чарняк 2002
90   Аб Дзяніс Гружэўскі 2000
92   Нап Ягор Карпіцкі 2003
96   Нап Вітар Фэйжан (ар. Кукес) 1996
99   Аб Глеб Шаўчэнка 1999
  Бр Максім Бялоў 1999

СтатыстыкаРэдагаваць

ЧэмпіянатРэдагаваць

Сэзон Ліга Месца Г В Н П РМ Пкт
2012 Найвышэйшая   30 18 7 5 59–24 61
2013 Найвышэйшая   32 17 7 8 44–26 58
2014 Найвышэйшая   32 14 8 10 35–28 50
2015 Найвышэйшая   26 14 7 5 47–27 49
2016 Найвышэйшая   30 17 8 5 46–20 59
2017 Найвышэйшая   30 20 5 5 52–22 65
2018 Найвышэйшая   30 19 7 4 45–14 64

КубакРэдагаваць

Сэзон Раўнд Г В Н П РМ
2012—2013 1/4 3 2 1 0 4–0
2013—2014 Кубак 4 3 1 0 9–4
2014—2015 Фінал 6 3 2 1 7–5
2015—2016 1/4 6 3 2 1 22–6
2016—2017 Фінал 7 5 2 0 13–5
2017—2018 1/4 4 3 0 1 14–4
2018—2019 Кубак 7 5 2 0 25–4

Удзел у эўракубкахРэдагаваць

Сэзон Кубак Раўнд Клюб Дома У гасьцях
2001—2002 Кубак УЭФА к/р   ЦСКА Сафія 1:2 1:3
2004—2005 Кубак УЭФА 1 к/р   Ністру Атач 1:2 1:1
2006—2007 Ліга чэмпіёнаў 1 к/р   Шырокі Брыег 0:1 0:1
2011—2012 Ліга Эўропы 2 к/р   Вэнтсьпілс 0:1 2:3
2012—2013 Ліга Эўропы 2 к/р   Рыд 1:1 0:0
2013—2014 Ліга Эўропы 2 к/р   Мілсамі Архэй 1:1 1:1 (2:4, пэн.)
2014—2015 Ліга Эўропы 2 к/р   Дэры Сіці 5:1 1:0
3 к/р   Зюльтэ-Варэгем 2:2 5:2
Плэй-оф   ПСВ Эйндговэн 0:2 0:1
2015—2016 Ліга Эўропы 1 к/р   Гленавон Лурган 3:0 2:1
2 к/р   Вольфсбэрг 0:1 0:2
2016—2017 Ліга Эўропы 1 к/р   Рунавік 5:0 2:0
2 к/р   Дамжале 1:1 1:2
2017—2018 Ліга Эўропы 1 к/р   Судува Мар’ямпаль 0:0 1:2
2018—2019 Ліга Эўропы 1 к/р   Конас-Кій Номадс 2:0 3:1
2 к/р   Лех Познань 1:1 1:3

Галоўныя трэнэрыРэдагаваць

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць