Лудагорац Разград

баўгарскі футбольны клюб

«Лудагорац» (па-баўгарску: Лудогорец) — баўгарскі футбольны клюб з гораду Разграду. Заснаваны ў 1945 годзе. Дзесяціразовы чэмпіён Баўгарыі (2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021), двухразовы ўладальнік Кубка Баўгарыі (2012, 2014), чатырохразовы ўладальнік Супэркубка Баўгарыі (2012, 2014, 2018, 2019). Клюб быў заснаваны ў 2001 годзе пад назовам «Лудагор’е». Сваю сучасную назву клюб атрымаў ад гарадзкога клюбу, які быў заснаваны яшчэ ў 1945 годзе і расфармаваны ў 2006 годзе. «Лудагорац» зьяўляецца трэцім клюбам у гісторыі, які атрымліваў перамогі ў чэмпіянаце, кубку і супэркубку Баўгарыі, пасьля сафійскіх ЦСКА і «Леўскі». Акрамя таго, клюб зьяўляецца другой баўгарскай камандай, якая дасягнула групавога раўнду Лігі чэмпіёнаў, пасьля выхаду ў групу ў сэзоне 2014—2015 гадоў. У тым жа сэзоне яны сталі першай баўгарскай камандай, якая атрымала пункты ў групавым этапе Лігі чэмпіёнаў, калі яны перамаглі «Базэль» у Сафіі зь лікам 1:0.

Лудагорац
Ludogorets FC.png
Поўная назва Професионален футболен клуб Лудогорец Разград
Заснаваны 1945
Горад Разград, Баўгарыя
Стадыён Лудагорац Арэна
Умяшчальнасьць: 9000
Кіраўнік Кірыл Дамусчыеў
Галоўны трэнэр Валдас Дамбраўскас
Чэмпіянат Першая прафэсійная ліга
 · 2020—2021 1 месца
Афіцыйны сайт

Назва клюбу паходзіць ад імя рэгіёну, у якім знаходзіцца горад Разград, што значыць «вобласьць дзікіх лясоў», у паўночна-ўсходняй Баўгарыі. Галоўнымі колерамі клюбу ёсьць зялёны і белы. Хатнія матчы каманда праводзіць на стадыёне «Лудагорац Арэна» ў Разградзе, які мае ўмяшчальнасьць 6500 месцаў[1].

ГісторыяРэдагаваць

Першы клюб «Лудагорац» была заснаваны ў 1945 годзе і выступаў ў асноўным у баўгарскіх ніжэйшых дывізіёнах. У 1961 годзе «Лудагорац» дасягнуў другога дывізіёну. Пасьля 45 гадоў каманда была распушчаная ў 2006 годзе.

Сёньняшні клюб быў заснаваны 18 чэрвеня 2001 году, а ў 2002 годзе быў пераназваны ў «Разград 2000» пасьля аб’яднаньня з моладзевай камандай. У 2010 годзе каманда дасягнула другога дывізіёну, пасьля чаго здолела атрымаць ліцэнзію на ўжываньне назвы і гісторыі папярэдняга клюбу «Лудагорац», які быў расфармаваны за 4 гады да гэтага. У верасьні 2010 году клюб быў выкупліны баўгарскім бізнэсоўцам Кірылам Дамусчыевам, які выказаў зацікашленасьць у прасоўваньні клюбу да вышэйшага дывізіёну. На наступны сэзон клюб атрымаў пуцёўку ў эліту, пасьля чаго быў запрошаны цэлы шэраг выдатных гульцоў.

У траўні 2012 году клюб атрымаў свой першы трафэй — Кубак Баўгарыі. Адолеўшы ў апошнім матчы сэзону 2011—2012 гадоў прамога канкурэнта сафійскі ЦСКА зь лікам 1:0, «Лудагорац» упершыню ў гісторыі выйграў чэмпіянат Баўгарыі. Наступныя два гады клюб таксама станавіўся чэмпіёнам краіны. У сэзоне 2012—2013 гадоў клюб дэбютаваў на эўрапейскай арэне, клюб прабіўся ў раўнд плей-оф Лігі чэмпіёнаў, аднак там ня здолеў адолець швайцарскі «Базэль». Вылет на гэтай стадыі турніру дазволіў клюбу патрапіць у групавы этап Лігі Эўропы. У сэзоне 2014—2015 гадоў «Лудагорац» выйшаў у групавы этап Лігі чэмпіёнаў, адолеўшы румынскі «Сьцяўа»[2]. Матч адзначыўся тым, што з-за выдаленьня брамніка на 119 хвіліне на браму перад сэрыяй пэнальці стаў палявы гулец Косьмін Моцы, які стаў героем матчу, адбіўшы два пэнальці, то бок упершыню ў гісторыі палявы гулец, стаў на браму, здолеў атрымаць перамогу ў сэрыі пэнальці.

СкладРэдагаваць

Актуальны на 13 ліпеня 2021 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1   Бр Сэрджыё Пат 1990
3   Аб Антон Недзялкаў (капітан) 1993
4   Аб Сысыньню 1988
5   Аб Георгі Тэрзіеў 1992
6   Аб Шакіл Пінас 1998
7   ПА Алекс Сантана 1995
8   ПА Клаўдзі Гансалвіш 1994
9   Нап Іхініё Марын 1993
10   Нап Эльвіс Ману 1993
11   Нап Кірыл Дэспадаў 1996
12   ПА Анісэ Абэль 1990
13   Нап Мавіс Чыбата 1996
19   Нап П’ерас Сатырыю 1993
22   Аб Жардан Ікако 1994
23   Бр Пламен Іліеў 1991
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
24   Аб Аліўе Вэрдон 1995
25   ПА Стэфан Баджы 1990
28   Нап Клаўдыю Кешэру (капітан) 1986
29   Нап Дорын Ратарыю 1995
30   Аб Ігар Пластун 1990
32   Аб Жазуэ Са 1992
37   Нап Бэрнард Тэкпэтэй 1997
45   Нап Дзімітар Міткаў 2000
64   ПА Домінік Янкаў 2000
71   Бр Крыстыян Кагліна 1992
88   Нап Вандэрсан 1988
95   ПА Каўлі 1995
  ПА Дан Бітан 1995
  Нап Жаржыньню Інтыма 1995

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць