Адкрыць галоўнае мэню

Дубро́венскі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўднёвым усходзе Віцебскай вобласьці Беларусі. Плошча раёну складае 1,25 тыс. км². Насельніцтва на 2018 год — 14 196 чалавек[1]. Адміністрацыйны цэнтар — места Дуброўна.

Дубровенскі раён
Coat of Arms of Dubroŭna, Belarus.svgFlag of Dubroŭna, Belarus.svg
Сьцяг
Агульныя зьвесткі
Краіна Беларусь
Статус раён Беларусі
Уваходзіць у Віцебская вобласьць
Адміністрацыйны цэнтар Дуброўна
Дата ўтварэньня 17 ліпеня 1924
Насельніцтва (2018) 14 196[1]
Шчыльнасьць 11,4 чал./км²
Плошча 1249,7[2] км²
Вышыня па-над узр. м.
 · сярэдняя вышыня

 208 м[3]
Месцазнаходжаньне Дубровенскага раёну
Дубровенскі раён на мапе
Мэдыя-зьвесткі
Часавы пас UTC +3
Тэлефонны код +375-21-37
Паштовыя індэксы 211 0хх, 211 5хх
Афіцыйны сайт
Commons-logo.svg   Дадатковыя мультымэдыйныя матэрыялы

Зьмест

ГісторыяРэдагаваць

20 жніўня 1924 году створаны Дубровенскі раён ў складзе Аршанскай акругі (да 26 ліпеня 1930 году, з 20 лютага 1938 году — Віцебскай вобласьці). 25 сьнежня 1962 году раён скасаваны й далучаны да Аршанскага раёну Віцебскай вобласьці[4]. 6 студзеня 1965 году Дубровенскі раён адноўлены ў складзе Віцебскай вобласьці[5].

8 красавіка 2004 году Рэдзькаўскі сельсавет ліквідаваны. Усе населеныя пункты перададзеныя Засьценкаўскаму сельсавету.[6]

10 кастрычніка 2013 году ў склад Зарубскага сельсавету перададзеныя ўсе населеныя пункты — Быстрыёўка, Гладкія, Жарнеўка, Кляны, Кулакоўшчына, Ляхаўка, Пячонкі, Хаетчына, Цыбульскія, Чырына — ліквідаванага Кляноўскага сельсавету[7].

26 верасьня 2017 году Асінторфскі і Засьценкаўскі сельсаветы былі аб'яднаны ў адну адміністрацыйна-тэрытарыяльную адзінку — Асінторфскі сельсавет[8].

Адміністрацыйны падзелРэдагаваць

НасельніцтваРэдагаваць

  • XX стагодзьдзе: 1999 год — 22 500 чал.
  • XXI стагодзьдзе: 2005 год — 19 500 чал.; 2006 год — 19 100 чал.; 2009 год — 16 974 чал.[9] (перапіс); 2016 год — 14 637 чал.[10]; 2017 год — 14 378 чал.[11]; 2018 год — 14 196 чал.[1]

СлавутасьціРэдагаваць

  • У цэнтры Дуброўны і за 100 м на ўсход ад упадзеньня ракі Дубровенкі ў Дняпро захаваліся 2 гарадзішчы, якія зьяўляюцца помнікамі археалёгіі.
  • Кляштар бэрнардынаў (Дуброўна, XVIII—пач. XIX ст.).
  • Царква Сьвятой Тройцы (пач. XIX ст.).
  • Царква Покрыва Прасьвятой Багародзіцы — помнік архітэктуры пачатку XX ст. рэтраспэктыўна-расейскага стылю ў вёсцы Ланенка.
  • Гарадзішча пэрыяду раньняга жалезнага веку ў вёсцы Баброва.
  • Гарадзішча за 1 км на паўночны ўсход ад вёскі Барадзіно.
  • Гарадзішча днепра-дзьвінскай культуры 1-га тыс. да н. э. й калочынскай культуры 3-й чв. 1-га тыс. н. э. ў вёсцы Гарманы.
  • Курганны могільнік ў вёсцы Глебава.
  • Гарадзішча ў ваколіцах вёскі Малое Бахава.
  • Курганны могільнік пэрыяду раньняга сярэднявечча на паўднёвай ускраіне вёскі Сваташыцы.

Страчаная спадчынаРэдагаваць

  • Царква Сьв. Мікалая (Дуброўна, XVIII ст.).
  • Касьцёл Сьвятога Юрыя (Дуброўна, XVIII ст.).
  • Палац Любамірскіх (Дуброўна, XVIII ст.).
  • Сынагога (Дуброўна, XIX ст.).
  • Былая ўніяцкая царква Ўзьнясеньня Гасподняга ў былым мястэчку Баева.
  • Царква Прачыстай Багародзіцы ў вёсцы Кісялі.
  • Былая ўніяцкая царква Покрыву Найсьвяцейшай Багародзіцы ў вёсцы Ланенка.
  • Былая ўніяцкая царква Сьвятых Апосталаў Пятра і Паўла ў вёсцы Ліцьвінава.
  • Царква Покрыва Багародзіцы (1745) у былым мястэчку Ляды.
  • Царква Сьвятога Апостала Яна Багаслова (1799) у былым мястэчку Ляды.
  • Царква Сьвятога Духа (1829) у былым мястэчку Ляды.
  • Царква Сьвятых Космы і Даміяна (1840) у былым мястэчку Ляды.
  • Сынагога ў былым мястэчку Ляды.
  • Царква Дабравешчаньня Багародзіцы (XVIII стагодзьдзе) ў вёсцы Малое Савіна.
  • Царква Сьвятога Юрыя (XVIII стагодзьдзе) ў вёсцы Мардахі.
  • Былая ўніяцкая Сьвята-Духаўская царква ў вёсцы Міхалінава.
  • Былая ўніяцкая Мікалаеўская царква (XVIII стагодзьдзе) ў вёсцы Новая Тухінь.
  • Былая ўніяцкая царква Сьвятога Юрыя ў былым мястэчку Расасна.
  • Былая ўніяцкая царква Ўзьнясеньня Гасподняга ў вёсцы Сваташыцы.
  • Мікалаеўская царква ў вёсцы Холбні.
  • Былая ўніяцкая царква Ўзьнясеньня Гасподняга ў вёсцы Хоміна.
  • Мікалаеўская царква ў вёсцы Чырвоная Слабада.
  • Былая ўніяцкая царква Ўзьнясеньня Гасподняга ў вёсцы Чырына.

АсобыРэдагаваць

Нарадзіліся ў Дубровенскім раёне:

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ а б в Численность населения на 1 января 2018 г. и среднегодовая численность населения за 2017 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа(рас.) Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь
  2. ^ Государственный земельный кадастр Республики Беларусь(рас.) (па стане на 1 студзеня 2010 г.)
  3. ^ GeoNames — 2005.
  4. ^ Указ Прэзыдыюму Вярхоўнага Савету Беларускай ССР ад 25 сьнежня 1962 году. Пра ўзбуйненьне сельскіх раёнаў Рэспублікі Беларусь(рас.)
  5. ^ Указ Прэзыдыюму Вярхоўнага Савету Беларускай ССР ад 6 студзеня 1965 году. Пра стварэньне новых раёнаў Рэспублікі Беларусь(рас.)
  6. ^ Рашэньне Віцебскага абласнога Савету дэпутатаў ад 8 красавіка 2004 г. №55 «Пра зьмену адміністрацыйна-тэрытарыяльнага падзелу раёнаў Віцебскай вобласьці»(рас.)
  7. ^ «Об изменении административно-территориального устройства некоторых районов Витебской области». Решение Витебского областного Совета депутатов от 10 октября 2013 г. № 292(рас.)
  8. ^ Решение Витебского областного совета депутатов от 14 сентября 2017 г. № 218 «О некоторых вопросах административно-территориального устройства Дубровенского района Витебской области» (рас.)
  9. ^ Перепись населения — 2009. Витебская область(рас.) Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь
  10. ^ Численность населения на 1 января 2016 г. и среднегодовая численность населения за 2015 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа(рас.) Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь
  11. ^ Численность населения на 1 января 2017 г. и среднегодовая численность населения за 2016 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа(рас.) Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь

ЛітаратураРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць