Войцех Манівід

Манівід (у каталіцтве Войцех або, паводле мясцовай традыцыі, Альбэрт; каля 1360 — 1424) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага. Намесьнік (13961413) і першы ваявода віленскі1413). Заснавальнік роду Манівідаў.

Войцех Манівід
POL COA Leliwa.svg
Герб «Ляліва»
Асабістыя зьвесткі
Памёр каля 1460
Пахаваны
Род Манівіды
Бацькі Кайлікін
Дзеці Іван (Івашка)

Ад вялікага князя Вітаўта атрымаў Геранёны, Суботнікі (абодва ў 1396), Лаздуны і Жупраны ў Ашмянскім павеце, Бярэзань, Гнязьдзілавічы, Дзедзелавічы, Домжарыцы, Докшыцы, Мсьціж у Харэцкай воласьці, Гасьцілавічы ў Лагойскім княстве (1407), Станькаў у Менскім павеце, Сярпейск у Смаленскай зямлі, Брагін, Горваль і Любеч у былым Чарнігаўскім княстве[1].

БіяграфіяРэдагаваць

Зь літоўскага баярскага роду, сын Кайлікіна (Гайлігіна). Меў брата Юрыя Гедыгольда. Пры складаньні Гарадзельскай уніі (1413) прыняў герб «Ляліва».

Згадваецца з 1387 у складзе рады вялікага князя.

Вядомыя пячаткі: з 1398 году з надпісам «SIGILL ALBRECI MONEWID» і з 1410 году з надпісам + s. alberti : capit : de : vilna, яшчэ адна з 1419 з гербам «Ляліва».

Першы раз ажаніўся зь Юліяніяй, дачкой Сьвятаслава Смаленскага, другі — зь Ядвігай. Меў сына Івана (праўдападобна, у першым шлюбе).

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Насевіч В. Манівідавічы // ВКЛ. Энцыкл. Т. 2. — Менск, 2005. С. 270.

ЛітаратураРэдагаваць