Інфлянцкае ваяводзтва

Інфлянцкае ваяводзтва (лац. Ducatus Livoniae; польск. Województwo inflanckie) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Рэчы Паспалітай, супольнае ўладаньне[2] (кандамініюм) Вялікага Княства Літоўскага і Каралеўства Польскага. Знаходзілася на тэрыторыі Латгаліі[3]. Сталіца — места Дынабург.

Інфлянцкае ваяводзтва
Inflanty. Інфлянты (1720).jpg
Агульныя зьвесткі
Краіна Кандамініюм[1] Вялікага Княства Літоўскага і Каралеўства Польскага
Статус ваяводзтва Каралеўства Польскага
Адміністрацыйны цэнтар Дынабург
Дата ўтварэньня 1621
Дата скасаваньня 1772
Ваяводы Ваяводы інфлянцкія
Кашталяны Кашталяны інфлянцкія
Плошча 12 тыс. км²
Час існаваньня 16771772
Месцазнаходжаньне Інфлянцкага ваяводзтва
IRP Livland voivodship.PNG
Інфлянцкае ваяводзтва на мапе
Commons-logo.svg   Дадатковыя мультымэдыйныя матэрыялы

ГісторыяРэдагаваць

Утварылася ў 1677 годзе на аснове чатырох інфлянцкіх трактаў (старостваў) — Дынабурскага, Рэжыцкага, Люцынскага і Марыенгаўзэнскага. Ня мела падзелу на паветы.

У выніку першага падзелу Рэчы Паспалітай (1772 год) апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, тэрыторыю ваяводзтва ўлучылі ў Пскоўскую губэрню як Дзьвінскую правінцыю.

УраднікіРэдагаваць

Асноўныя артыкулы: біскупы інфлянцкія, ваяводы інфлянцкія і кашталяны інфлянцкія

У Сэнаце Рэчы Паспалітай Інфлянцкае ваяводзтва мела двух сьвецкіх прадстаўнікоў — ваяводу і кашталяна, а таксама духоўнага — біскупа.

АрхітэктураРэдагаваць

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Уладзіслаў Вяроўкін-Шэлюта. Інфлянты // ВКЛ. Энцыкл. Т. 1. — Менск, 2005. С. 669.
  2. ^ Насевіч В. Тэрыторыя, адміністрацыйны падзел // ВКЛ. Энцыкл. Т. 1. — Менск, 2005. С. 34—39.
  3. ^ ВКЛ. Энцыкл. Т. 1. — Менск, 2005. С. 669.

ЛітаратураРэдагаваць