Мілуцін Міланкавіч

сэрбскі матэматык, астраном, геафізык, інжынэр

Милуці́н Міла́нкавіч (па-сэрбску: Милутин Миланковић); 28 траўня 1879, Даль, Аўстра-Вугоршчына (зараз Харватыя) — 12 сьнежня 1958, Бялград, Югаславія) — сэрбскі грамадзкі інжынэр, кліматоляг, геафізык і астраном.

Мілуцін Міланкавіч
Милутин Миланковић
Milutin Milanković.jpg
у студэнцкія часы
Дата нараджэньня 16 (28) траўня 1879[1][2][3][4]
Месца нараджэньня Даль, Аўстра-Вугоршчына
Дата сьмерці 12 сьнежня 1958(1958-12-12)[1][2][3][4][5] (79 гадоў)
Месца сьмерці Бялград, Югаславія
Грамадзянства Аўстра-Вугоршчына
Аўстра-Вугоршчына
Месца вучобы Венскі тэхнічны ўнівэрсытэт
Занятак матэматык, прафэсар, астраном, інжынэр, пісьменьнік, інжынэр цывільнага будаўніцтва, астрафізык, фізык, пісьменьнік-фантаст і геафізык
Навуковая сфэра астраном, кліматоляг, геафізык
Месца працы Бялград
Навуковы кіраўнік Emanuel Czuber[d] і Johannes Brick[d][6]

Вядомы тэорыяй ледніковых пэрыядаў, згодна зь якой з-за пэрыядычных зьмен парамэтраў сваёй арбіты Зямля праходзіць праз паўтараючыеся ледніковыя пэрыяды, цяпер вядомыя як Цыклы Міланкавіча. Мілуцін Міланкавіч мадыфікаваў юліянскі каляндар, распрацаваў новаюліянскі каляндар, прыняты Грэцкай і шэрагам маёнткавых праваслаўных цэркваў (за выключэньнем Расейскай, Ерусалімкай, Сэрбскай і Афона).

ЖыцьцяпісРэдагаваць

Мілуцін Міланкавіч атрымаў адукацыю ў Вене ў Вышэйшай тэхналягічнай школе (цяпер Венскі тэхналягічны ўнівэрсытэт), дзе ў 1904 годзе абараніў доктарскую дысэртацыю і пачаў працаваць інжынэрам-будаўніком. У тым жа годзе паступіў у Бялградзкі ўнівэрсытэт, дзе прайшло ўсё яго навуковае жыцьцё. Падчас Першай сусьветнай вайны трапіў у палон у Будапэшце, але дзякуючы сваім калегам працягваў свае дасьледаваньні. На працягу доўгага часу спрабаваў аднавіць гісторыю клімату Зямлі. З траўня 1948 году па 26 ліпеня 1951 быў дырэктарам Бялградзкай абсэрваторыі.

БібліяграфіяРэдагаваць

  • Миланкович М. Математическая климатология и астрономическая теория колебаний климата М., Л.: ГОНТИ; Ред. техн.-теорет. лит., 1939
  1. ^ а б Encyclopædia Britannica
  2. ^ а б Інтэрнэт-база зьвестак фантастыкі — 1995.
  3. ^ а б Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  4. ^ а б Сэрбская акадэмія навук і мастацтваў — 1841.
  5. ^ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedijaLeksikografski zavod Miroslav Krleža, 1999. — 9272 с. — ISBN 978-953-6036-31-8
  6. ^ Матэматычная генеалогія — 1997.