Максім Рыжанкоў

дзяржаўны дзяяч Беларусі
Вікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Рыжанкоў.

Максі́м Уладзі́меравіч Рыжанко́ў (нар. 19 чэрвеня 1972, Менск, БССР, СССР) — беларускі дзяржаўны й спартовы дзяяч, дыплямат рэжыму Лукашэнкі. Фігурант Чорнага сьпісу Эўразьвязу, санкцыйных сьпісаў шэрагу іншых краінаў.

Максім Рыжанкоў
Дата нараджэньня 19 чэрвеня 1972(1972-06-19) (49 гадоў)
Месца нараджэньня
Месца вучобы
Занятак спартовы чыноўнік, дыплямат, дзяржаўны дзяяч
Бацька Уладзімер Рыжанкоў[d]
Узнагароды
ордэн Пашаны юбілейны мэдаль „110 гадоў прафсаюзнаму руху Беларусі“

БіяграфіяРэдагаваць

Сын беларускага спартовага дзяяча, першага прэзыдэнту НАК Беларусі Ўладзімера Рыжанкова(be)[1].

У 1994 годзе скончыў юрыдычны факультэт БДУ па спэцыяльнасьці «Міжнароднае права», у 2003 годзе — Акадэмію кіраваньня пры прэзыдэнце Рэспублікі Беларусь па спэцыяльнасьці «Дзяржаўнае й мясцовае кіраваньне».

У 1994—1996 гадох супрацоўнік цэнтральнага апарату Міністэрства замежных справаў Рэспублікі Беларусь. З 1996 да 2000 году супрацоўнік амбасады Беларусі ў Ізраілі. У 2000—2003 гадох начальнік аддзелу АБСЭ й Рады Эўропы Міністэрства замежных справаў. У 2003—2005 гадох дарадца-пасланьнік амбасады Беларусі ў Польшчы. У 2005—2006 гадох начальнік управы Амэрыкі Міністэрства замежных справаў.

З 2006 году начальнік управы зьнешняй палітыкі Адміністрацыі прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь. З 2012 да 2016 году памочнік прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь па пытаньнях фізычнай культуры, спорту й разьвіцьця турызму. У 2015—2017 гадох першы віцэ-прэзыдэнт НАК Беларусі. Са сьнежня 2016 году першы намесьнік кіраўніка Адміністрацыі прэзыдэнта.

Старшыня Беларускай фэдэрацыі баскетболу з 2014 году, ганаровы сябра Беларускай фэдэрацыі шахмат з 2017 году[2]. 6 траўня 2022 году атрымаў ордэн Пашаны, які ўручыў кіраўнік Адміністрацыі прэзыдэнта Беларусі Ігар Сергяенка[3].

Міжнародныя санкцыіРэдагаваць

31 жніўня 2020 году ўключаны ў сьпіс асобаў, на якіх накладзена бестэрміновая забарона на ўезд у Латвію, пяцігадовая забарона на ўезд у Эстонію й забарона на ўезд у Летуву ў сувязі з тым, што «сваімі дзеяньнямі ён арганізаваў і падтрымаў фальсыфікацыю прэзыдэнцкіх выбараў 9 жніўня й наступнае гвалтоўнае здушэньне мірных пратэстаў»[4].

21 чэрвеня 2021 году ўнесены ў Чорны сьпіс Эўразьвязу[5]. Рада Эўрапейскага зьвязу(be) адзначыла, што Рыжанкоў як першы намесьнік кіраўніка Адміністрацыі прэзыдэнта, які на працягу больш за дзьвюх дзесяцігодзьдзяў займаў шэраг пасадаў на дзяржаўнай службе, у тым ліку ў Міністэрстве замежных справаў і розных амбасадах, цесна зьвязаны з прэзыдэнтам і адказвае за забесьпячэньне рэалізацыі прэзыдэнцкіх паўнамоцтваў у сфэры ўнутранай і зьнешняй палітыкі, падтрымлівае рэжым Лукашэнкі[6]. 6 ліпеня 2021 году да санкцыяў ЭЗ далучыліся Альбанія, Ісьляндыя, Ліхтэнштайн, Нарвэгія, Паўночная Македонія, Чарнагорыя[7].

21 чэрвеня 2021 году Рыжанкоў таксама быў даданы ў санкцыйныя сьпісы Вялікабрытаніі[8] й Канады[9]. 7 ліпеня 2021 году ў свой санкцыйны сьпіс Рыжанкова ўнесла й Швайцарыя[10].

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Усе памочнікі Лукашэнкі: ад Віктара — да Янчэўскага. Наша НіваПраверана 2018-07-08 г.
  2. ^ https://belisrael.info/?p=18869
  3. ^ Сергяенка ўручыў дзяржузнагароды прадстаўнікам розных сфер за развіццё беларускай дзяржаўнасці // Беларускае тэлеграфнае агенцтва, 6 траўня 2022 г. Праверана 6 траўня 2022 г.
  4. ^ Латвія, Літва і Эстонія ўключылі Лукашэнку і яшчэ 29 чыноўнікаў ў спіс пэрсон нон-грата. ПОЎНЫ СЬПІС
  5. ^ Хто ў чацьвёртым пакеце санкцыяў Эўразьвязу. Поўны сьпіс. Радыё Свабода (2021-06-10). Праверана 2021-09-10 г.
  6. ^ COUNCIL IMPLEMENTING REGULATION (EU) 2021/997 — EUR-Lex(en), 21.06.2021
  7. ^ Declaration by the High Representative on behalf of the European Union on the alignment of certain third countries with the Council Decision (CFSP) 2021/1002 concerning restrictive measures in view of the situation in Belarus. Рада Эўрапейскага зьвязу (2021-07-06). Праверана 2021-09-10 г.
  8. ^ Consolidated List of Financial Sanctions Targets in the UK(анг.)
  9. ^ Consolidated Canadian Autonomous Sanctions List. Міністэрства міжнародных справаў Канады(en) (2015-10-19). Праверана 2021-06-29 г.
  10. ^ Searching for subjects of sanctions

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць