Гірдзімонт

(Перанакіравана з «Гердзімонт»)

Гірдзімонт (Кірдзімонт) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне рэдагаваць

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Гардмунд, Гердмунд, Гердмунт або Гертмунд (Gardmund[1][2], Gerdmund[a][3], Gerdmunt[b][4], Gertmund[5]) і Мундгерд (Mundgerd[6], Mundgærðr[7][8]) — імёны германскага паходжаньня[9]. Іменная аснова -гард- (-герд-, -герт-) (імёны ліцьвінаў Альгерд, Вісігерд, Тэўтыгерд; германскія імёны Algardus, Wisgeard, Teutgerdis) паходзіць ад гоцкага gairdan 'падпяразваць' (пераноснае 'ахоўваць'), garda 'агароджа' (пераноснае 'ахова, бясьпека')[10], а аснова -мунд- (-мунт-, -монт-) (імёны ліцьвінаў Валімонт, Жыгімонт, Скірмунт; германскія імёны Walmont, Sigimunt, Sciremunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць'[11] або гоцкага munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'[12]. Такім парадкам, імя Гердымонт азначае «ахова гарлівасьці» (тое ж, што і імя Мантыгерд)[13].

Германскі характар літоўскіх імёнаў з асновай -монт- (-мант-) — як і запазычаньне самой асновы з германскіх моваў — сьцьвердзілі францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн[14] і амэрыканскі лінгвіст Альфрэд Зэн[15].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Кирдимонъту[c] чотыри чоловеки[16], Станку Киртимонътовичу три чоловеки[17] (1440—1492 гады); перелаичане на имя Ямонтъ Мостевичъ а Станько Кгирдимонтовичъ (22 красавіка 1496 году)[18].

Носьбіты рэдагаваць

Глядзіце таксама рэдагаваць

Заўвагі рэдагаваць

  1. ^ Gerdmund Hokansson (1459 год)
  2. ^ Valentin Gerdmunt (1787 год)
  3. ^ У старабеларускай мове выбухны г перадаваўся, як праз кг (гк), так і праз к

Крыніцы рэдагаваць

  1. ^ History of Christian Names. Vol. 2. — London, 1878. P. 241.
  2. ^ A dictionary of English and Welsh surnames. — London, 1901. P. 309.
  3. ^ Meddelanden från Norra Smålands fornminnesförening. — Jönköping, 1907. S. 15.
  4. ^ Genealogy research Landetaten, Etaten, København, All Danish Census data for year 1787, Danish Family Search
  5. ^ Wichert L. Personale Mythen des Nationalsozialismus: Die Gestaltung des Einzelnen in literarischen Entwürfen. — Wilhelm Fink, 2018. S. 117.
  6. ^ Mundgerd, Nordic Names
  7. ^ Peterson L. Nordiskt runnamnslexikon. — Institutet för språk och folkminnen, 2007.
  8. ^ Mundgærðr, Nordic Names
  9. ^ Naumann H. Altnordische Namenstudien. — Berlin, 1912. S. 54.
  10. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  11. ^ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 180.
  12. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  13. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 22.
  14. ^ Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 102.
  15. ^ Senn A. Zur Bildung litauischer Gewässernamen // Annali. Sezione Slava. Istituto Universitario Orientale di Napoli. 2 (1959). P. 46.
  16. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 21.
  17. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 51.
  18. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 6 (1494—1506). — Vilnius, 2007. P. 138.
  19. ^ Dunin Borkowski J., Dunin Wąsowicz M. Elektorowie królów Władysława IV, Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III // Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. T. 1 (1908—1909). — Lwów, 1910. S. 55.
  20. ^ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego: Spisy. T. 4. Ziemia smoleńska i województwo smoleńskie XIV—XVIII wiek. — Warszawa, 2003. S. 92.

Літаратура рэдагаваць