Віктор Юго

францускі літаратар

Вікто́р Юго́ (па-француску: Victor-Marie Hugo; 26 лютага 1802, Бэзансон, Францыя22 траўня 1885, Парыж, Францыя) — францускі пісьменьнік, раманіст, драматург, лідэр рамантычнага руху ў Францыі. Лічыцца адным з найвялікшых і самых выбітных францускіх пісьменьнікаў. У Францыі, літаратурная слава Юго прыйшла да яго ў першую чаргу праз паэзію, але таксама зьвязана з раманамі і драматычнымі творамі. Па-за Францыяй найбольш вядомымі творамі пісьменьніка лічацца раманы «Адрынутыя» (па-француску: Les Misérables, 1862), «Сабор Парыскай Божай маці» (1831) і «Чалавек, які сьмяецца» (1869)[26].

Віктор Юго
Victor-Marie Hugo
Фатаздымак Віктора Юго, 1883
Фатаздымак Віктора Юго, 1883
Асабістыя зьвесткі
Імя пры нараджэньні Віктор-Мары Юго
Нарадзіўся 26 лютага 1802(1802-02-26)[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][18][19][20][21][22][23][24][25]
Дом Юго, Бэзансон[4]
Памёр 22 траўня 1885(1885-05-22)[1][2][3][4][5][6][8][10][11][13][14][15][16][17][18][19][20][21][23][24][25] (83 гады)
Парыж, Францыя[2]
Пахаваны Пантэон[4]
Бацькі Жазэф Леапольд Сыгісбэр Юго
Сафі Трэбюшэ
Сужэнец Адэль Фушэ
Дзеці Адэль Юго, Шарль Юго[4], Франсуа-Віктор Юго[4] і Леапальдына Юго
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьнік
Кірунак рамантызм
Жанр раман, паэзія, драма[d] і памфлет
Мова француская мова[3]
Узнагароды
Подпіс Victor Hugo Signature.svg

У маладосьці Юго быў прыхільнікам раялістаў, але зь цягам часу зьмяніў свае погляды да рэспубліканізму. У сваіх працах Віктор закранае палітычныя і сацыяльныя праблемы свайго часу. Пахаваны ў Пантэоне.

БіяграфіяРэдагаваць

Віктор нарадзіўся ў сям’і генэрала напалеонаўскай арміі Леапольда Сыгісбэра Юго, якому быў прадастаўлены тытул графа, па сямейнай традыцыі Жазэфам Банапартам, каралём Гішпаніі. Маці пісьменьніка — Сафі Трэбюшэ. Віктор быў самым малодшы сынам у сям’і, а таксама меў двух братоў. Ягонае дзяцінства прайшло ў Парыжы. Частыя знаходжаньні ў Нэапалі і Гішпаніі з прычыны вайсковых прызначэньняў бацькі адбілася на ягоным раньнім узросьце. У 1811 годзе ён разам з братам Эжэнам навучаўся ў рэлігійнай установе Мадрыду, каледжы для шляхцічаў. У 1813 годзе па разрыве шлюбу бацькоў, Віктор разам з маці вярнуўся у Парыж.

У 1817 годзе ён прыняў удзел у конкурсе літаратурнай акадэміі ў Тулюзе. Праз два гады ён стаў ляўрэатам гэтай акадэміі. У 1819 годзе Юго атрымаў Залатую лілею за «Оду» у гонар ўсталяваньня статуі Генрыху IV і ў 1820 годзе атрымаў яшчэ адную узнагароду як заахвочвальны прыз за іншую оду: «Майсей на Ніле».

Беларускія перакладыРэдагаваць

  • Гаўрош: Апавяданне для дзяцей / Апрац. С. А. Іванчына-Пісарава. — Мн.: Белдзяржвыд, 1931.
  • Казэта: З роману «Адрынутыя» / Пер.з руск. А. Р. Ламацкага. — Мн.: ДВБ.Юндзетсектар, 1932.
  • Дзевяноста трэці: Раман / Віктар Гюго. — Мн.: Дзяржвыд Беларусі. Юн. літ., 1937.
  • Казета: Пер. з рус. мовы / В.Гюго. — Мн.: ДВБ. Дзіцячая. літ., 1937.
  • Адвержаныя: Скароч. тэкст: Пер. з рус. мовы. — Мн.: ДВБ. Дзіцячая. літ., 1938.
  • Гаўрош: Пер. з рус. мовы / Віктор Гюго. — Мн.: ДВБ. Дзіцячая літ., 1938.
  • Гаўрош: Пер. з рус. — Мн.: Дзярж. выд-ва БССР, 1946.
  • Казета (Урывак з рамана «Адвержаныя»): Для малод. узросту / Пер. У.Шахаўца. — Мн.: Белдзяржвыд. Рэд. дзіцяч.і юнац. літ., 1957.

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ а б http://www.senat.fr/senateur-3eme-republique/hugo_victor1354r3.html
  2. ^ а б в Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Бэрлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118554654 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  3. ^ а б в Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  4. ^ а б в г д е З. Венгерова Гюго, Виктор // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1893. — Т. IXа. — С. 956–959.
  5. ^ а б Victor Hugo
  6. ^ а б Victor Hugo / Assemblée nationale
  7. ^ Victor Marie Hugoministère de la Culture.
  8. ^ а б Victor Hugo — 1834.
  9. ^ Victor Marie Hugo — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3
  10. ^ а б KulturNav — 2015.
  11. ^ а б SNAC — 2010.
  12. ^ Internet Broadway Database — 2000.
  13. ^ а б Find a Grave — 1995.
  14. ^ а б International Music Score Library Project — 2006.
  15. ^ а б Інтэрнэт-база зьвестак фантастыкі — 1995.
  16. ^ а б NooSFere — 1999.
  17. ^ а б filmportal.de — 2005.
  18. ^ а б BD Gest'
  19. ^ а б Энцыкляпэдыя Бракгаўза
  20. ^ а б Vegetti Catalog of Fantastic Literature
  21. ^ а б BeWeB
  22. ^ Artists of the World Online, Allgemeines Künstlerlexikon OnlineB: K. G. Saur Verlag, Verlag Walter de Gruyter.
  23. ^ а б Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  24. ^ а б GeneaStar
  25. ^ а б Roglo — 1997. — 8261991 экз.
  26. ^ Год Віктора Гюго. Золата Свабоды/Вострая брама. Радыё Свабода

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Віктор Югосховішча мультымэдыйных матэрыялаў