Табарышкі (лет. Tabariškės) — вёска ў Летуве, на рацэ Мерачанцы. Уваходзяць у склад Тургельскага староства Салечніцкага раёну Віленскага павету. Насельніцтва на 2011 год — 275 чалавек. Знаходзяцца на паўночны ўсход ад Салечнікаў, каля беларуска-летувіскай граніцы.

Табарышкі
лет. Tabariškės
Касьцёл
Касьцёл
Краіна: Летува
Павет: Віленскі
Раён: Салечніцкі
Насельніцтва: 275 чал. (2011)
Часавы пас: UTC+2
летні час: UTC+3
Геаграфічныя каардынаты: 54°26′20″ пн. ш. 25°36′29″ у. д. / 54.43889° пн. ш. 25.60806° у. д. / 54.43889; 25.60806Каардынаты: 54°26′20″ пн. ш. 25°36′29″ у. д. / 54.43889° пн. ш. 25.60806° у. д. / 54.43889; 25.60806
Табарышкі на мапе Летувы
Табарышкі
Табарышкі
Табарышкі
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Табарышкі — даўняе мястэчка гістарычнай Віленшчыны, на беларускай этнічнай тэрыторыі. Да нашага часу тут захаваўся каьцёл Сьвятога Міхала Арханёла, помнік традыцыйнай беларускай драўлянай архітэктуры XVIII ст. Сярод мясцовых славутасьцяў вылучалася сядзіба Важынскіх, помнік архітэктуры XIX ст.

ГісторыяРэдагаваць

Вялікае Княства ЛітоўскаеРэдагаваць

Першы пісьмовы ўпамін пра Рукойні датуецца 1507 годам, калі яны ўваходзілі ў склад Віленскага павету Віленскага ваяводзтва.

У 1770 годзе ў Табарышках збудавалі касьцёл.

Пад уладай Расейскай імпэрыіРэдагаваць

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Табарышкі апынуліся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Віленскім павеце Віленскай губэрні.

На 1859 год у Табарышках было 15 будынкаў.

Найноўшы часРэдагаваць

25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Табарышкі абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі яны ўвайшлі ў склад Беларускай ССР[1]. У 1920 годзе Табарышкі апынуліся ў складзе Сярэдняй Літвы, у 1922 годзе — у складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі.

З пачаткам Другой сусьветнай вайны ў верасьні 1939 году ўлады СССР перадалі мястэчка Летуве.

НасельніцтваРэдагаваць

ДэмаграфіяРэдагаваць

  • XIX стагодзьдзе: 1859 год — 166 чал.[2]
  • XXI стагодзьдзе: 2011 год — 275 чал.

Турыстычная інфармацыяРэдагаваць

 
Капліца прыдарожная

СлавутасьціРэдагаваць

  • Гаспадчы двор Важынскіх
  • Капліца прыдарожная
  • Касьцёл Сьвятога Міхала Арханёла (1770)
  • Могілкі старыя каталіцкія, капліца

Страчаная спадчынаРэдагаваць

  • Сядзіба Важынскіх (XIX ст.)

АсобыРэдагаваць

  • Войцех Табар (~1453—1507) — рэлігійны і дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, біскуп віленскі

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ 150 пытанняў і адказаў з гісторыі Беларусі / Уклад. Іван Саверчанка, Зьміцер Санько. — Вільня: Наша Будучыня, 2002. — 238 с. ISBN 9986-9229-6-1.
  2. ^ Krzywicki J. Taboryszki (3) // Słownik geograficzny... T. XII. — Warszawa, 1892. S. 138.

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Табарышкісховішча мультымэдыйных матэрыялаў