Жураві́ны (па-лацінску: Oxycóccus) — вечназялёны дробны нізкі куст з тонкімі гнуткімі галінкамі 15—75 см даўжынёю.

Журавіны
Cranberries.jpg
Ягады журавін
Клясыфікацыя
Царства Расьліны
Аддзел Пакрытанасенныя
Кляса Двудольныя
Атрад Верасакветкавыя
Сямейства Верасовыя
Род Вакцыніюм
Падрод Журавіны
Бінамінальная намэнклятура
Oxycóccus
Арэал
Cranberrymap.jpg

Біялягічнае апісаньнеРэдагаваць

 
Журавіны. Батанічная ілюстрацыя Адольфа Іпэя, 1813

Лісьце доўгае, бліскучае, на зіму не адпадае, зьверху цёмна-зялёнае, зьнізу шэраватае, з уціснутай сярэдняй жылай. Кветкі цёмна-ружовыя.

Плод — цёмна-чырвоная шарападобная вельмі кіслая ягада з сакавітай мякацьцю і шчыльнай скуркай. Цьвіце ў траўні, ягады сьпеюць у верасьні—кастрычніку.

Збор і захоўваньнеРэдагаваць

Расьце на тарфяным грунце і імховых балотах. Разам з журавінамі растуць сасна, дурніцы, падвей, багун.

У Беларусі расьце паўсюдна.

Прамысловая здабычаРэдагаваць

Некалькі гадоў таму Беларусь выйшла на 3-е месца ў сьвеце па аб’ёмах збору журавінаў і на 4-е месца па экспарце пасьля Чылі, Канады і ЗША[1].

ВыкарыстаньнеРэдагаваць

У народнай мэдыцыне ягады спажываюць пры зьніжанай кісьліннасьці страўніка. З журавінаў гатуюць морсы, сокі, квасы, экстракты, кісялі. Узвары й экстракты з журавінаў прыемныя й карысныя пры стоме. Лісьце можа ўжывацца як гарбата. Журавіны зьяўляюцца сховішчам шматлікіх карысных рэчываў і вітамінаў.

БеларусьРэдагаваць

У 2019 годзе Беларусь знаходзілася на 10-м месцы ў сьвеце паводле збору журавінаў[2].

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Наша Страва - 2: Журавіны. «Пакаленьне б/у» (6 студзеня 2011). Праверана 6 студзеня 2011 г.
  2. ^ Беларусь знаходзіцца сярод сусьветных лідэраў па вырошчваньні льновалакна, жыта і журавінаў // Беларускае тэлеграфнае агенцтва, 15 лістапада 2019 г. Праверана 23 сьнежня 2019 г.

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Журавінысховішча мультымэдыйных матэрыялаў