Готшалк (імя)

старонка-неадназначнасьць у Вікімэдыі

Готшалк, Гудэскалк (ням. Gottschalk) — мужчынскае імя. Вытворныя прозьвішчы — Готшальк, Готшаль.

Паходжаньне рэдагаваць

Готшалк — славянская форма германскага імя Gottschalk, Godescalc (гоцкага імя Gudescalcus). Фармант -шалк- (-скалк-) празь імя Скаламонт зьвязвае Готшалка (Гудэскалка) з германскім імём Жыгімонт[1], а празь імя Коншалк — з германскім імём Конрад[2]. Зь іншага боку фармант -гуд- (-гот-) празь імя Гудзігерд зьвязвае Готшалка (Гудэскалка) зь імём Альгерд, якое мае поўныя германскія адпаведнікі (герцаг Альгерд з Гогенштайну)[3]

Фармант -гот- (-гуд-) тлумачыцца ад германскага got і гоцкага guþs 'Бог' (літоўскія імёны Гелігуд, Саўгут, Сургут; гоцкія імёны Gudeleub, Godemund, Guderith), а фармант -скалк- (-шалк-) (германскія імёны Walscalch, Scaleman; гоцкія імёны Ascalc, Gudescalcus) — ад германскага scalh, стараверхненямецкага scals і гоцкага skalks 'слуга'. Такім парадкам, імя Готшалк азначае «слуга Бога»[4].

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Gotschalk (Goczałk)[5].

Носьбіты рэдагаваць

Готшалкі-Унгеры (Gotszalk-Unger) — літоўскі шляхецкі род з Смаленскага ваяводзтва[7].

Гутшален (Guttschallen) — былая вёска каля Тапявы ў Прусіі[8].

Крыніцы рэдагаваць

  1. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 14.
  2. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  3. ^ Урбан П. Старажытныя ліцьвіны: мова, паходжаньне, этнічная прыналежнасьць. — Менск: 2001. С. 47.
  4. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17—18, 21—22, 25—26.
  5. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 76.
  6. ^ Starnawska M. O składzie społecznym kapituły poznańskiej w okresie rozbicia dzielnicowego // Kwartalnik Historyczny. Nr. 96 (3/4), 1989. S. 36, 45.
  7. ^ Polska encyklopedja szlachecka. T. 5. — Warszawa, 1936. S. 344.
  8. ^ Палмайтис Л. Предложение по научной русификации исконных наименований перешедшей в состав России северной части бывшей Восточной Пруссии. — Европейский институт рассеянных этнических меньшинств, 2003. С. 27.