Саўгут (Саўгуць, Салкуць) — мужчынскае імя.

Savegodo
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Savas + Godo
Іншыя формы
Варыянт(ы) Саўгуць, Салкуць
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Саўгут»

Паходжаньне рэдагаваць

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Савегода, Савегота або Савегот (Savegodo[1][2], Savegotis, Sauegoto[3], Savegotus[4]) — імя германскага паходжаньня[5]. Іменная аснова саў- (імёны ліцьвінаў Савіла, Савігайла, Саўконт; германскія імёны Savilo, Savigello, Savegonte) паходзіць ад гоцкага і бургундзкага sauil, старагерманскага sowila 'сонца'[6], а аснова -гуд- (-год-, -гут-) (імёны ліцьвінаў Готалт, Готарт, Гудман; германскія імёны Gotaldus, Gotard, Gutmann) — ад гоцкага guþs 'Бог'[7], gôþs 'добры, старанны, пабожны' або *guts 'гот'[8]. Такім парадкам, імя Саўгут азначае «Боскае сонца»[9].

У Прусіі бытавала імя Sawgute / Sawgotthe[10].

У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Салгут (Sałgut), Саўгут (Saugut) і Солгут (Sołgut)[11]

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Dougert Solkuteuicz (1387—1394 гады)[12]; do wonet Sowgutte (Хроніка Віганда)[13]; люди господарьские… Римути Совкгутевичъ (14 ліпеня 1539 году)[14]; люди нашы у Волковыиском повете… а Совкгутеи (26 сьнежня 1504 году)[15]; у Волковыискомъ повете… земль… а Совъкгутевъщину (23 лістапада 1507 году)[16]; люди господарьские… Римути Совкгутевичъ (14 ліпеня 1539 году)[17].

Носьбіты рэдагаваць

На 1905 год існавала вёска Саўгуты ў Ваўкавыскім павеце Гарадзенскай губэрні[19].

На гістарычнай Ашмяншчыне існуе вёска Саўгуці.

Крыніцы рэдагаваць

  1. ^ Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. P. 479.
  2. ^ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 196.
  3. ^ Boullón Agrelo A. I. Antroponimia medieval galega (ss. VIII–XII). — Tübingen, 1999. P. 402.
  4. ^ Antroponimia Altomedieval en Galicia (4ª Ed.), Celtiberia.net — Prehistoria, Protohistoria e Historia antigua
  5. ^ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 15, 1973. S. 18 (264).
  6. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  7. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  8. ^ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 134.
  9. ^ а б Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 25.
  10. ^ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 90.
  11. ^ Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 281, 283, 296.
  12. ^ Поручная грамота за Братошу Койлутовича (1387—1394), Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae
  13. ^ Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. S. 669.
  14. ^ Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 17. Акты Гродненского земского суда. — Вильна, 1890. С. 15.
  15. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 5 (1427—1506). — Vilnius, 2014. P. 375.
  16. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 8 (1499—1514). — Vilnius, 1995. P. 235.
  17. ^ Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 17. Акты Гродненского земского суда. — Вильна, 1890. С. 15.
  18. ^ Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 432.
  19. ^ Указатель населенным местностям Гродненской губернии, с относящимися к ним необходимыми сведениями. — Гродна, 1905. С. 176.

Літаратура рэдагаваць