Гудман, Гутман — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Gudman
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Gudo + Mann
Іншыя формы
Варыянт(ы) Гутман
Вытворныя формы Косман
Зьвязаныя імёны Мангуд
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Гудман»

Паходжаньне рэдагаваць

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Гутаман, Гутман або Годзіман, пазьней Гудман або Годман (Gutamanns[1], Guotman, Godeman, Guðman[2], Gudman[3], Godman) і Мангод (Mangod[4]) — імёны германскага паходжаньня[5]. Іменная аснова -гуд- (-год-, -гут-) (імёны ліцьвінаў Готалт, Готарт, Саўгут; германскія імёны Gotaldus, Gotard, Savegodo) паходзіць ад гоцкага guþs 'Бог', gôþs 'добры, старанны, пабожны' або *guts 'гот'[6], а аснова -ман- (імёны ліцьвінаў Мангерд, Дзерман, Есьман; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) — ад гоцкага manna[7], германскага man 'чалавек'[8].

Адпаведнасьць імя Гудман (лет. Gudmanas) германскаму імю Godeman (Guotman) адзначалася яшчэ ў 1970-я гады[9].

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Gotysman[10].

У Польшчы ў 1629 годзе адзначалася прозьвішча Gutman (Guttman)[11].

У 1648 годзе ў Каралявецкім унівэрсытэце навучаўся Sebastianus Guthmannus, Gedano-Borussus[12].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: пана Миколая Андреевича Кгудмана (1 красавіка 1584 году)[13]; пана Миколая Кгудмана (15 студзеня 1597 году)[14]; Andrzej Gudman (1621 год)[15]; Samuell Gudman (20 кастрычніка 1655 году)[16]; Samuel Gudman (1667 году)[17]; Józef Gudman z Strawlan (1690 год)[18]; Pani Gutmanowa Feltherowa (1771—1772 гады)[19][a].

Носьбіты рэдагаваць

Гутманы (Guttman) — літоўскі шляхецкі род з Троцкага павету[24].

У XVI ст. існаваў засьценак Гудымінішкі (Гудыминишки) у Жамойцкім старостве[25].

Глядзіце таксама рэдагаваць

Заўвагі рэдагаваць

  1. ^ Таксама: Янъ Андреевичъ Кудминовича (1567 год)[20], Alojzy Gudymin; Stanisław Gudymin (21 жніўня 1786 году)[21]

Крыніцы рэдагаваць

  1. ^ Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 125.
  2. ^ Lind E. H. Norsk-isländska dopnamn ock fingerade namn från medeltiden. — Uppsala, 1915. S. 381.
  3. ^ Reaney P. H., Wilson R. M. A Dictionary of English Surnames. — London and New York, 1991. P. 1346.
  4. ^ Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum. — Cambrigde, 1897. P. 347.
  5. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 661.
  6. ^ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 134.
  7. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 167.
  8. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 23.
  9. ^ Повідомлення Української ономастичної комісії. Вип. 11 (12—15?). — Київ: Наукова думка, 1975 (1976?). С. 9.
  10. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 76.
  11. ^ Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku. T. 1: A—G. — Kraków, 2007. S. 579.
  12. ^ Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. S. 498.
  13. ^ Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 236.
  14. ^ Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 441.
  15. ^ Rejestry popisowe pospolitego ruszenia szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego z 1621 r. — Warszawa, 2015. S. 113.
  16. ^ Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 309, 329.
  17. ^ а б Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 2. — Warszawa, 2015. S. 274.
  18. ^ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 110.
  19. ^ Dacewicz L. Antroponimia Białegostoku w XVII—XVIII wieku. — Białystok, 2001. S. 122.
  20. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1318.
  21. ^ Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 428.
  22. ^ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. С. 113, 148.
  23. ^ Litwa za rzdów ks. Isenburga. — Kraków, 1919. S. 150.
  24. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 280.
  25. ^ Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. С. 87.