Њ
Њ
Кірыліца
А Б В Г Ґ Д Ђ
Ѓ Е Ё Є Ж Ѕ З
И І Ї Й Ј К Л
Љ М Н Њ О П Р
С Т Ћ Ќ У Ў Ф
Х Ц Ч Џ Ш Щ Ъ
Ы Ь Э Ю Я
Архаічныя літары кірыліцы
Ҁ Ѻ
Ѹ Ѡ Ѽ Ѿ
Ѣ Ѥ Ѧ
Ѫ Ѩ Ѭ Ѯ
Ѱ Ѳ Ѵ Ѷ

Њ, њ (не, сэрбск.: ње) — 17-я літара сэрбскага, 18-я літара македонскага, 22-я літара ітэльмэнскага й 19-я літара ўдэгэйскага кірылічных альфабэтаў. Азначае насавы гук [нь]. Ёсьць лігатурай літараў Н і Ь, прапанаванай Вукам Стэфановічам (тады яшчэ не Караджычам) у яго граматыцы «Письменица сербскога їезика по говору простога народа» (Вена, 1814 [рэпрынт: Краљево: ГИРО «Слово», 1984]).

Лічбавае значэньнеРэдагаваць

У стараславянскай і царкоўнаславянскай мовах Њ ня мае лічбавага значэньня.