Ібн Хальдун (па-арабску: ابن خلدون‎) , поўнае імя Абдурахман Абу Зэйд бін Мухамад бін Хальдун аль-Аадрамі (27 траўня 1332, Туніс — 17 сакавіка 1406, Каір) — арабскі мусульманскі філёзаф, гісторык, сацыяльны мысьляр[2][3]. Ягоная гістарычная праца «Пралегомэны» была апублікаваная ў перакладзе на францускую мову ў 1862 годзе. Выява Ібн Хальдуна разьмешчаная на банкноце ў 10 туніскіх дынараў.

Ібн Хальдун
па-арабску: ابن خلدون
Ibn Khaldoun.jpg
Нарадзіўся 27 траўня 1332[1]
Туніс
Памёр 17 сакавіка 1406 (73 гады)
Каір
Навуковая сфэра філязофія, гісторыя, сацыялёгія
Альма-матэр Унівэрсытэт Эз-Зітуна і Унівэрсытэт аль-Караўін
Вядомы як гісторык Усходу

Больш за ўсё вядомы дзякуючы свайму твору «Пралегомэны» (бел. «Уводзіны»). Пад уплывам гэтай працы асманскія гісторыкі XVII стагодзьдзя, як то Кятыб Чэлебі, Агмэд Чэвдэт-паша і Мустафа Наіма, прааналізавалі ўзвышэньне і заняпад Асманскай імпэрыі[4]. Ібн Хальдун узаемадзейнічаў з Тамерланам, заснавальнікам імпэрыі Тымурыдаў. Эўрапейскія навукоўцы XIX стагодзьдзя таксама прызнавалі важнасьць твору і лічылі Ібн Хальдуна адным з найвялікшых філёзафаў мусульманскага сьвету[5]. Ідэі Ібн Хальдуна застаюцца актуальнымі і па сёньняшні дзень.

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ http://apnaorg.com/books/english/ibn-e-khuldun/ibn-e-khuldun.pdf
  2. ^ Muhammad Hozien. «Ibn Khaldun: His Life and Work». Islamic Philosophy Online.
  3. ^ Сорокин П. А. Человек. Цивилизация. Общество / Общ. ред., сост. и предисл. А. Ю. Согомонов: Пер. с англ. — М.· Политиздат, 1992. — С. 176
  4. ^ Lewis, Bernard (1986). «Ibn Khaldūn in Turkey». In Ayalon, David; Sharon, Moshe. Studies in Islamic history and civilization: in honour of Professor David Ayalon. Brill. — С. 527–530. — ISBN 978-965-264-014-7
  5. ^ S. M. Deen (2007) «Science under Islam: rise, decline and revival». — С. 157. — ISBN 1-84799-942-5

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Ібн Хальдунсховішча мультымэдыйных матэрыялаў