Царква Сьвятых Апосталаў Пятра і Паўла (Вензавец)
Помнік гісторыі | |
Царква Сьвятых Апосталаў Пятра і Паўла
| |
![]() Царква Сьвятых Апосталаў Пятра і Паўла
| |
Краіна | Беларусь |
Вёска | Вензавец |
Каардынаты | 53°25′19″ пн. ш. 25°19′57″ у. д. / 53.42194° пн. ш. 25.3325° у. д.Каардынаты: 53°25′19″ пн. ш. 25°19′57″ у. д. / 53.42194° пн. ш. 25.3325° у. д. |
Канфэсія | праваслаўе і Беларускі экзархат |
Эпархія | Наваградзкая япархія[d] |
Архітэктурны стыль | псэўдарускі стыль[d] |
Аўтар праекту | Леанард Крыжаноўскі[d] |
Статус | Дзяржаўны сьпіс гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь |
Царква Сьвятых Апосталаў Пятра і Паўла на мапе Беларусі ![]() ![]() Царква Сьвятых Апосталаў Пятра і Паўла | |
![]() |
Царква Сьвятых Апосталаў Пятра і Паўла — помнік гісторыі другой паловы XIX стагодзьдзя (мураўёўка) у Вензаўцы. Знаходзіцца ў цэнтры колішняга мястэчка[a]. Дзее. Твор архітэктуры расейскай эклектыкі. Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гістарычна-культурных каштоўнасьцяў Беларусі.
Гісторыя
рэдагавацьМураваную царкву Ўрадавага сыноду Расейскай імпэрыі (Маскоўскай царквы) у Вензаўцы збудавалі ў 1872—1875 гадох на месцы драўлянай царквы Сьвятога Пасаду 1755 году, разабранай у 1871 годзе.
21 верасьня 2010 году пастановай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь царкве надалі статус гістарычна-культурнай каштоўнасьці рэгіянальнага значэньня.
Архітэктура
рэдагавацьПрыклад эклектычнай царкоўнай архітэктуры Расейскай імпэрыі. Падоўжна-восевая сымэтрычная прасторавая кампазыцыя пасьлядоўна ўлучае 3-ярусную шатровую званіцу (2 васьмерыкі на чацьверыку), кароткую трапезную, кубападобны асноўны аб’ём і паўкруглую апсыду. Пакаты 4-схільны дах асноўнага аб’ёму завяршаецца пяцьцю купаламі-цыбулінамі, якія дапаўняецца купалам-цыбулінай званіцы. Атынкаваныя фасады маюць насычаную архітэктурную плястыку, запазычаную з царкоўнага дойлідзтва Маскоўскай дзяржавы: вялікія фасадныя аркавыя парталы ў кілепадобным абрамленьні, какошнікі, прастакутныя панэлі цокаля і званіцы, круглыя прафіляваныя разэткі, роўнічныя ліштвы аркавых аконных праёмаў, буйнапрофільны карніз з сухарыкамі. Галоўны ўваход праз масіўны і глыбокі аркавы партал на буйных пілёнах[1].
Галерэя
рэдагаваць- Гістарычныя здымкі і графіка
-
1867 г.
-
1867 г.
-
каля 1900 г.
-
1941 г.
Заўвагі
рэдагаваць- ^ Афіцыйны адрас — вуліца Цэнтральная, 15А
Крыніцы
рэдагаваць- ^ Кулагін А. Праваслаўныя храмы Беларусі: Энцыкл. даведнік. — Менск: Беларуская Энцыкляпэдыя, 2007.
Літаратура
рэдагаваць- Кулагін А. Праваслаўныя храмы Беларусі: Энцыкл. даведнік. — Менск: Беларуская Энцыкляпэдыя, 2007.— 653 с.: іл. ISBN 978-985-11-0389-4.
Вонкавыя спасылкі
рэдагавацьАб’ект Дзяржаўнага сьпісу гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь, шыфр 413Г000696 |