Кальяры (футбольны клюб)

італьянскі футбольны клюб

«Калья́ры» (па-італьянску: Cagliari Calcio) — італьянскі футбольны клюб з гораду Кальяры, з выспы Сардынія. Чэмпіён Італіі (1970). Клюб быў утвораны 20 жніўня 1920 году й у цяперашні час гуляе ў італьянскай Сэрыі Б, правёўшы сэзоны ад 2016 году ў розыгрышах Сэрыі А.

Кальяры
Cagliari Calcio logo.png
Поўная назва Cagliari Calcio SpA
Заснаваны 1920
Горад Кальяры, Італія
Стадыён Стадыё Сант’Элія
Умяшчальнасьць: 23 486
Прэзыдэнт Тамаза Джуліні[d]
Кіраўнік Fluorsid Group[d]
Галоўны трэнэр
Чэмпіянат Сэрыя Б
 · 2021—2022 Сэрыя A, 18 месца (паніжэньне)
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Трэція колеры
cagliaricalcio.com(італ.)

Клюб атрымаў перамогу ў чэмпіянаце Італіі толькі аднойчы ў сэзоне 1969—1970 гадоў, калі за каманду гуляў найлепшы бамбардзір клюбу й нацыянальнай зборнай усіх часоў Люіджы Рыва. Колерамі каманды зьяўляюцца сіні й чырвоны. Часовым стадыёнам клюбу, на якім каманда праводзіць свае хатнія гульні, зьяўляецца «Стадыё Сант’Элія», які здольны зьмясьціць 16 200 аматараў футболу.

ГісторыяРэдагаваць

«Кальяры» стаў першым адзіным пераможцам Сэрыі C у сэзоне 1951—1952 гадоў, то бок да гэтага часу тытул пераможца гэтай лігі разьмяркоўваўся на некалькі клюбаў. Большую частку 1950-х гадоў клюб правёў у Сэрыі Б, страціўшы прасоўваньне ў плэй-оф у 1954 годзе. Пасьля спуску да Сэрыі C ў пачатку 1960-х гадоў, рост «Кальяры» быў мэтэорным, то бок у канчатковым выніку клюб дасягнуў прасоўваньня ў Сэрыю А ў 1964 годзе.

Сярод асноўных гульцоў клюбу ў тыя часы варта адзначыць абаронцу Марыё Мартырадона, паўабаронцаў П’ерлюіджы Чэра, Нэнэ й Рычыёцьці Грэацьці, а таксама выбітнага нападніка Люіджы Рыва. Першую палову чэмпіянату клюб правёў даволі дрэнна, займаючы апошнюю пазыцыю з 9 пунктамі на рахунку. Аднак дзякуючы дзіўнай другой палове чэмпіянату «Кальяры», здолеўшы перамагчы клюбы, як то «Ювэнтус» і «Мілян», здолеў завершыць сэзон на 7 месцы з 34 пунктамі. Праз два сэзоны Рыва ўпершы раз стаў найлепшым бамбардзіраў чэмпіянату, а клюб меў на сваім рахунку лепшы абарончы паказчык лігі.

Улетку 1967 году «Кальяры» згуляў сэзон у Паўночнай Амэрыцы, выступаючы ў лізе United Soccer Association. Гэтая ліга ўключала клюбы з Эўропы й Паўднёвай Амэрыкі, якія гулялі прадстаўляючы амэрыканскія й канадзкія гарады, і кожны зь іх абраў для сябе новую назву, каб асацыявацца з рэпрэзэнтуючым горадам. Такім чынам, «Кальяры» абраў для сябе назоў «Чыкага Мустангз». Клюб скончыў чэмпіянат на сумесным другім месцы ў Заходняй дывізіёне з 13 пунктамі. Найлепшым бамбардзірам лігі стаў гулец клюбу Рабэрта Банінсэньня, які забіў 10 галоў у браму супернікаў.

У сэзоне 1968—1969 гадоў «Кальяры» рэальна прэтэндаваў у званьне чэмпіёну Італіі, вырашаючы гэта разам з «Фіярэнтынай» і «Мілянам». У канчатковым вынікам чэмпіёнам стала «Фіярэнтына», аднак на наступны сэзон «Кальяры» здолела перамагчы ў чэмпіянаце, разам з Анджэлё Дамэнгіні, які толькі зьявіўся ў складзе клюбу. «Кальяры» за чэмпіянат атрымала толькі дзьве паразы й прапусьціла 11 мячоў, найменшую колькасьць гадоў у любой буйной эўрапейскай лізе на сёньняшні дзень. Рыва стаў найлепшым бамбардзірам спаборніцтва. Акрамя таго Чэра, Дамэнгіні й Рыва прадстаўлялі зборную Італіі на чэмпіянаце сьвету 1970 году.

У 1970-я гады адбылося паступовае зьніжэньне вынікаў клюбу, «Кальяры» вылецела зь лігі ў 1976 годзе разам з заканчэньнем кар’еры Рывы.

ДасягненньніРэдагаваць

СкладРэдагаваць

Актуальны на 11 лютага 2022 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1   Бр Сымонэ Арэсьці 1986
3   Аб Эдаарда Гальданіга 1993
4   ПА Даніеле Базэльлі 1992
6   ПА Марка Рог 1995
8   ПА Рэзван Марын 1996
9   Нап Кейта Бальдэ 1995
10   Нап Жуан Пэдру (капітан) 1992
12   Аб Рауль Бэльянова (ар. Бардо) 2000
14   ПА Алясандра Дэёля 1995
15   Аб Джорджа Альтарэ 1998
16   ПА Кевін Строотман (ар. Марсэль) 1990
18   ПА Наітан Нандэс 1995
19   Нап Люка Гальяна 2000
20   ПА Гастон Пэрэйра 1995
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
22   Аб Харалямбас Лікаяніс 1993
23   Аб Люка Чэпітэльлі 1989
25   Аб Габрыеле Дзапа 1999
27   ПА Альбэрта Грасі (ар. Парма) 1995
28   Бр Алесіё Краньнё 1994
29   Аб Далбэрт Энрыке (ар. Інтэр) 1993
30   Нап Леанарда Павалецьці 1988
31   Бр Барыс Радунавіч 1996
32   Нап Дамір Сэтэр 1997
33   Аб Адам Обэрт 2002
40   Аб Сэбастыян Валюкевіч 2000
44   Аб Андрэа Карбоні 2001
66   Аб Матэо Лявата (ар. Аталянта) 2000

Былыя гульцыРэдагаваць

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць