Глушкавічы

вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці Беларусі

Глу́шкавічы[2]вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 2 км ад аўтадарогі Р36. Глушкавічы ўваходзяць у склад і зьяўляюцца цэнтрам Глушкавіцкага сельсавету.

Глушкавічы
трансьліт. Hluškavičy
Першыя згадкі: 1545
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Гомельская
Раён: Лельчыцкі
Сельсавет: Глушкавіцкі
Вышыня: 150 м н. у. м.
Насельніцтва: 1926 чал. (2022)[1]
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2356
СААТА: 3228812016
Нумарны знак: 3
Геаграфічныя каардынаты: 51°34′0″ пн. ш. 27°46′38″ у. д. / 51.56667° пн. ш. 27.77722° у. д. / 51.56667; 27.77722Каардынаты: 51°34′0″ пн. ш. 27°46′38″ у. д. / 51.56667° пн. ш. 27.77722° у. д. / 51.56667; 27.77722
Глушкавічы на мапе Беларусі ±
Глушкавічы
Глушкавічы
Глушкавічы
Глушкавічы
Глушкавічы
Глушкавічы
Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Гісторыя

рэдагаваць

Першы ўспамін пра вёску Глушкавічы сустракаецца ў вопісе Оўруцкага замка за 1545 год, калі яна зьяўлялася прыватным сялом у складзе ВКЛ.

У часы панаваньня Расейскай імпэрыі ў Глушкавічах таксама жылі палякі і немцы. Улады БССР давалі дазвол на пасяленьне немцаў-каляністаў на паўднёвых глушкавіцкіх хутарах. Гэтак, у 1924 годзе ў хутары Нямецкі Млынок налічвалася 25 чалавек. А на захадзе ад Глушкавічаў — польскі хутар Будкі перарос у невялічкую вёску.

У вайну нацысты тройчы нішчылі вёску і забілі 300 жыхароў. Засталіся толькі дзьве хаты ад лесу. Цяпер за нямецкія грошы тут пабудавана вялікая мураваная царква.

Насельніцтва

рэдагаваць
  • XIX стагодзьдзе: 1815 год — 74 двары, 436 жыхароў; 1886 год — 126 двароў, 753 жыхары; 1897 год — 1369 жыхароў
  • XX стагодзьдзе: 1909 год — 230 двароў, 1470 жыхароў; 1917 год — 279 двароў, 1688 жыхароў (1559 беларусаў і 129 габрэяў); 1921 год — 298 двароў; 1923 год — 1717 жыхароў; 1940 год — 365 двароў, 1987 жыхароў; 1970 год — 545 двароў, 2530 жыхароў; 1998 год — 721 двор, 2349 жыхароў; 1999 год — 2380 жыхароў; 2000 год — 720 двароў, 2352 жыхары
  • XXI стагодзьдзе: 2008 год — каля 2,5 тыс. жыхароў; 2009 год — 2101 жыхар[3]

Прамысловасьць

рэдагаваць
 
Гранітны кар’ер

У 1975 годзе ў вёсцы было створана прадпрыемства «Граніт». Сёньня вакол Глушкавічаў — гранітныя кар’еры, што сягаюць глыбінёю часам 30—35 мэтраў. У выніку нядаўняй рэканструкцыі друзава-гранітны завод ператварыўся ў прадпрыемства, дзе працуе кожны пяты тутэйшы жыхар.

Інфармацыя для турыстаў

рэдагаваць

Архітэктура

рэдагаваць
  • Сьвята-Пакроўская царква, пабудаваная ў 1995 годзе
  • Каменныя крыжы

Страчаная спадчына

рэдагаваць
  • Царква
  1. ^ Памылка цытаваньня: Няслушны тэг <ref>; няма тэксту ў назьве зносак http://www.zhitkovichi.gov.by/uploads/files/P-A-S-P-O-R-T-Veresnitskogos.s.pdf
  2. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf) С. 214
  3. ^ https://web.archive.org/web/20201011232352/http://pop-stat.mashke.org/belarus-census/homielskaja.htm

Літаратура

рэдагаваць
  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Лельчыцкага р-на. — Мн.: Паліграфафармленне, 2002. — 606 с.: іл. ISBN 985-6351-13-8.

Вонкавыя спасылкі

рэдагаваць

  Глушкавічысховішча мультымэдыйных матэрыялаў