Фэнэрбахчэ Стамбул

турэцкі футбольны клюб

«Фэнэрбахчэ» (па-турэцку: Fenerbahçe Spor Kulübü) — турэцкі футбольны клюб з гораду Стамбул. Акрамя футбольнага клюбу ў спартовае аб’яднаньне «Фэнэрбахчэ» ўваходзяць валейбольны й баскетбольны клюбы, сэкцыі лёгкай атлетыкі, боксу, веславаньня й ветразевага спорту.

Фэнэрбахчэ
Fenerbahçe.svg
Заснаваны 1907
Горад Стамбул, Турэччына
Стадыён Шукру Сараджоглу
Умяшчальнасьць: 50 509
Прэзыдэнт Ілдырым Алі Коч
Галоўны трэнэр Вітар Пэрэйра
Чэмпіянат Супэрліга
 · 2020—2021 3 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
https://www.fenerbahce.org/

Клюб быў заснаваны мясцовымі жыхарамі ў 1907 годзе. На цяперашні момант «Фэнэрбачхэ» зьяўляецца адным з самых пасьпяховых і папулярных клюбаў Турэччыны. Паводле традыцыйных колераў клюб мае мянушку «жоўтыя канаркі» (турэц. Sarı Kanaryalar), свае хатнія матчы каманда праводзіць на стадыёне «Шукру Сараджоглу», які месьціцца ў азіяцкай частцы Стамбулу.

ГісторыяРэдагаваць

«Фэнэрбахчэ» быў заснаваны ў 1907 годзе ў раёне Кадыкёй у Стамбуле мясцовымі жахарамі, як то бэем Зія Сангюленам, Аятулой Бэем і Энвэрам Нэчыпам Аканэрам. Гэтае спартовае таварыства быў створана таемна, каб ня трапіць у непрыемнасьці за строгіх законаў Асманскай імпэрыі. Паводле правілаў султана Абдул Хаміда II, турэцкай моладзі было забаронена ствараць клюбы й гуляць у ангельскую гульню футбол. Зія Сангюлен быў абраны першым прэзыдэнтам клюбу, Аятула Бэй стаў першым генэральным сакратаром клюбу, а Энвэр Нэчып Аканэр быў прызначаны на пасаду капітана клюбу[1]. Маяк, які месьціўся ла мыса Фэнэрбахчэ аказаў вялікі ўплыў на дызайн першапачатковай эмблемы клюбу, які насіў жоўты й белы колеры нарцысаў, якая расьлі вакол маяка. Такім чынам першая форма ўтрымлівала колеры гэтай расьліны, то бок жоўта-белыя палосы[1]. У далейшым у 1910 годзе лягатып клюбу быў перапрацаваны Зія Сангюленам, які зьмяніў колеры на жоўты й цёмна-сіні, якія й на сёньняшні момант можна пабачыць на выяве эмблемы клюбу.

Дзейнасьць таварыства «Фэнэрбахчэ» знаходзілася на нелегальным становішчы да рэформы 1908 году, калі, паводле новага закону, усе футбольныя клюбы былі афіцыйна зарэгістраваны на законных падставах[1]. «Фэнэрбахчэ» ўступіў у лігу Стамбулу ў 1909 годзе, заняўшы пятае месца ў першы год спаборніцтваў.

«Фенербахчэ» гуляў супраць супрацоўнікаў Каралеўскага ваенна-марскога флёту, які акупаваў Стамбул падчас Турэцкай вайны за незалежнасьць. Некаторыя брытанскія жаўнеры фармавалі свае футбольныя каманды ў Турэччыне, якія мелі асаблівыя назовы, як то «Эсэкс Энжынірз» (анг. Essex Engineers), «Айрыш Гўардс» (анг. Irish Guards), «Грэнадэрз» (анг. Grenadiers) і «Артылеры» (анг. Artillery). Гэтыя каманды гулялі адзін супраць аднаго й супраць мясцовых футбольных клюбаў Стамбулу. «Фэнэрбахчэ» атрымліваў перамогі ў шмат зь якіх гэтых матчаў[2].

ДасягненьніРэдагаваць

Чэмпіён Турэччыны (19):

  • 1959, 1961, 1964, 1965, 1968, 1970, 1974, 1975, 1978, 1983,
  • 1985, 1989, 1996, 2001, 2004, 2005, 2007, 2011, 2014

Уладальнік Кубка Турэччыны (6):

  • 1968, 1974, 1979, 1983, 2012, 2013

Уладальнік Супэркубка Турэччыны (9):

  • 1968, 1973, 1975, 1984, 1985, 1990, 2007, 2009, 2014

Уладальнік Балканскага кубка:

  • 1967

Уладальнік Кубка Ататурка (2):

  • 1964, 1998

Уладальнік Кубка прэзыдэнта Турэччыны (6):

  • 1968, 1973, 1975, 1984, 1985, 1990

Чэмпіён Стамбулу (16):

  • 1912, 1914, 1915, 1921, 1923, 1930, 1933, 1935, 1936, 1937,
  • 1944, 1947, 1948, 1953, 1957, 1959

СкладРэдагаваць

Актуальны на 9 верасьня 2021 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1   Бр Алтай Баіндыр 1998
3   Аб Кім Мін-Джэ 1996
4   Аб Сэрдар Азіз 1990
5   ПА Хасэ Соса 1985
6   ПА Макс Маер 1995
8   ПА Мэрт Хакан Яндаш 1994
9   Нап Дыега Росі (ар. ЛА) 1998
10   ПА Мэсут Эзіль 1988
11   Нап Мэргім Бэрыша 1998
13   Нап Энэр Валенсія 1989
14   ПА Дымітрыс Пэлькас 1993
16   Нап Фэрдзі Кадыяглу 1999
17   ПА Ірфан Кахвэджы 1995
19   Нап Сэрдар Дурсун 1991
20   ПА Луіс Густаву 1987
21   Нап Брайт Асаі-Сэм’юэл 1997
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
23   ПА Мухамэд Гюмюшкая 2001
25   ПА Арда Гюлер 2005
26   ПА Міха Зайц 1994
27   ПА Мігел Крэшпу 1996
29   Нап Сынан Гюмюш 1994
30   Аб Назым Сангарэ 1994
32   Аб Марсэль Тысэран 1993
33   Аб Чагтай Курукалып 2002
35   Бр Бэркэ Эзэр 2000
37   Аб Філіп Новак 1990
41   Аб Атыла Салаі 1998
54   Бр Эртугрул Чэтын 2003
59   Бр Барту Кубілге 2003
77   Нап Бурак Кападжак 1999
99   Нап Арда Куртулан 2002
  Аб Мурат Саглам 1998

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць