Уладзіслаў Міцкевіч

Уладзіслаў Юзэф Міцкевіч (па-польску: Władysław Józef Mickiewicz; нар. 23 чэрвеня 1838, Парыж — памёр 9 чэрвеня 1926, Парыж) — польскі кнігар, бібліятэкар, публіцыст і дзеяч эміграцыі.

Уладзіслаў Юзэф Міцкевіч
па-польску: Władysław Józef Mickiewicz
Уладзіслаў Міцкевіч
Уладзіслаў Міцкевіч
Герб «Порай»
Герб «Порай»
Асабістыя зьвесткі
Імя пры нараджэньні Władysław Józef Mickiewicz
Нарадзіўся 23 чэрвеня 1838(1838-06-23)[2][3]
Парыж, Францыя
Памёр 9 чэрвеня 1926(1926-06-09)[2][3] (87 гадоў)
Парыж, Францыя
Род Міцкевічы
Бацькі Адам Міцкевіч
Цэліна Міцкевіч (Шыманоўская)
Жонка Марыя Малеўская (1840 - 1932)
Дзеці Гелена Міцкевіч (24 сэрвеня 1864 - 1899), Марыя Міцкевіч[1]
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці публіцыст
Мова француская мова і польская мова[3]
Прэміі Крыж Мужных
Узнагароды
Крыж Храбрых
Творы ў Вікікрыніцах

Біяграфія

рэдагаваць

Старэйшы сын і другое дзіця Адама Міцкевіча і Цэліны, народжанай Шыманоўская. У яго былі дзьве сястры Марыя і Гелена й тры браты: Юзэф, Аляксандар і Ян. У 1862 г. Уладзіслаў ажаніўся са сваёй блізкай стрыечнай сястрой Марыяй, народжанай Малеўская[4] (іх маці былі роднымі сёстрамі), дачкой Францішка Малеўскага[5].

У 1863 г. паўстаньня 1863—1864 гадоў удзельнічаў у экспэдыцыі ў Жамойцію[6].

У эміграцыі ён быў заснавальнікам эміграцыйнага часопіса «L’Espérance», які павінен быў абараняць справу народаў, якія знаходзіліся у няволі. Публікаваў пераклады польскай літаратуры, у тым ліку: Кнігі польскага пілігрымства(pl) яго бацькі, Улана(pl) Юзэфа Ігнацы Крашэўскага, фрагмэнты «Мэмарыялы старога шляхціца літоўскага» Генрыка Жэвускага, «Гісторыя Вацлава» Стэфана Гарчынскага і інш. Распаўсюджваў свой часопіс на тэрыторыі былой Рэчы Паспалітай і ў іншых краінах.

У 1864 ён заснаваў знакамітую ў той час Кнігарню Люксэмбурга, якая мела на мэце прапаганду польскіх твораў і польскіх твораў на францускай і польскай мовах. Яе галоўным пачынаньнем было стварэньне Польскай народнай бібліятэкі, узору для наступных польскіх выдавецтваў на эміграцыі.

У 1903 годзе ён заснаваў Музэй Адама Міцкевіча ў Парыжы, разьмешчаны ў будынку Польскай бібліятэкі на востраве Сэнт-Луі.

Падчас Першай сусьветнай вайны жыў у Швайцарыі, дзе ўдзельнічаў (у тым ліку зь Генрыкам Сянкевічам і Ігнацыем Масьціцкім) у працы Швайцарскага галоўнага камітэту дапамогі ахвярам вайны ў Польшчы.

19 кастрычніка 1924 г. у Парыжы ўзнагароджаны ганаровай граматай Польскага корпусу вэтэранаў і патройным Крыжам Мужнасьці[7].

Вонкавыя спасылкі

рэдагаваць
  1. ^ Z kraju. „Nowa Reforma”. Nr 9, s. 3, 14 stycznia 1927.
  2. ^ а б Deutsche Nationalbibliothek Record #101471394 // Gemeinsame Normdatei (ням.) — 2012—2016.
  3. ^ а б в Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (фр.): плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  4. ^ Józef Hen, Władysław Mickiewicz — syn wielkiego ojca
  5. ^ Słownik Mickiewiczowski, str. 99.
  6. ^ Rocznica urodzin syna Wieszcza. «Nowości Illustrowane». Nr 27, s. 2, 4 lipca 1908.
  7. ^ Odznaczenie Władysława Mickiewicza. «Nowości Illustrowane». Nr 44, s. 3, 1 listopada 1924.