Рудаміна (лет. Rudamina) — вёска ў Летуве, на рацэ Рудамінцы. Цэнтар староства Віленскага раёну Віленскага павету. Насельніцтва на 2011 год — 3921 чалавек. Знаходзіцца за 12 км на поўдзень ад Вільні.

Рудаміна
лет. Rudamina
Касьцёл
Касьцёл
Rudamina (Vilnius) COA.png
Герб Рудаміны
Першыя згадкі: 1377
Краіна: Летува
Павет: Віленскі
Раён: Віленскі
Насельніцтва: 3921 чал. (2011)
Часавы пас: UTC+2
летні час: UTC+3
Паштовы індэкс: LT-13031
Геаграфічныя каардынаты: 54°35′49″ пн. ш. 25°21′00″ у. д. / 54.59694° пн. ш. 25.35° у. д. / 54.59694; 25.35Каардынаты: 54°35′49″ пн. ш. 25°21′00″ у. д. / 54.59694° пн. ш. 25.35° у. д. / 54.59694; 25.35
Рудаміна на мапе Летувы
Рудаміна
Рудаміна
Рудаміна
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Рудаміна — даўняе мястэчка гістарычнай Віленшчыны, колішняя рэзыдэнцыя роду Рудамінаў-Дусяцкіх, на этнічнай тэрыторыі беларусаў. Да нашага часу тут захавалася царква Сьвятога Мікалая, помнік традыцыйнай беларускай драўлянай архітэктуры XVIII ст., які пацярпеў ад маскоўскай перабудовы.

ГісторыяРэдагаваць

Вялікае Княства ЛітоўскаеРэдагаваць

Першы пісьмовы ўпамін пра Рудаміну датуецца 1377 годам. У 1385 годзе вёска ўвайшла ў склад Віленскага павету Віленскага ваяводзтва.

У 1592 годзе ў Рудаміне збудавалі касьцёл.

Пад уладай Расейскай імпэрыіРэдагаваць

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Рудаміна апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, у Віленскім павеце Віленскай губэрні. На 1866 год у мястэчку было 16 будынкаў. У 1877 годзе тут збудавалі царкву-мураўёўку.

За часамі Першай сусьветнай вайны ў 1915 годзе Рудаміну занялі войскі Нямецкай імпэрыі.

Найноўшы часРэдагаваць

25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Рудаміна абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У 1920 годзе мястэчка апынулася ў складзе Сярэдняй Літвы, у 1922 годзе — у складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі.

З пачаткам Другой сусьветнай вайны ў верасьні 1939 году ўлады СССР перадалі мястэчка Летуве.

НасельніцтваРэдагаваць

ДэмаграфіяРэдагаваць

  • XIX стагодзьдзе: 1866 год — 281 чал., зь іх 235 каталікоў, 26 праваслаўных і 20 юдэяў; 1881 год — 201 чал.[1]
  • XXI стагодзьдзе: 2011 год — 3921 чал.

Турыстычная інфармацыяРэдагаваць

СлавутасьціРэдагаваць

  • Касьцёл Найсьвяцейшай Панны Марыі (1909)
  • Могілкі: каталіцкі, старыя праваслаўныя
  • Царква Сьвятога Мікалая (XVIII ст.)
  • Царква Сьвятога Спаса (1877; мураўёўка)

ГалерэяРэдагаваць

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Krzywicki J. Rudomino // Słownik geograficzny... T. IX. — Warszawa, 1888. S. 944.

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць