Жалонь

рака ў Беларусі

Жало́нь (па-ўкраінску: Жолонь) — рака ўва Ўкраіне і ў Гомельскай вобласьці Беларусі, правы прыток ракі Прыпяці (басэйн Дняпра). Даўжыня 113 км. Плошча вадазбору 1460 км². Выдатак вады каля 4,8 м³/с. Агульны спад ракі 113,4 м. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,7‰.

Рака
Жалонь
Zhelon' River 1.jpg
Агульныя зьвесткі
Выток каля в. Пяшчанае (Украіна)
Вусьце Прыпяць
Краіны басэйну Беларусь, Украіна
Вобласьці Жытомірская вобласьць, Гомельская вобласьць і Беларусь[1]
Даўжыня 113 км
Сярэднегадавы сьцёк 4,8 м³/с
Плошча басэйну 1460 км²
Нахіл воднай паверхні 0,7 ‰

Асноўныя прытокіРэдагаваць

Агульныя зьвесткіРэдагаваць

Пачынаецца каля вёскі Пішчаніца Оўруцкага раёну Жытомірскай вобласьці, цячэ Жытомірскім Палесьсем (12,8 км), далей 33,8 км граніцай зь Беларусяй, 10,9 км зноў Жытомірскай вобласьцю, у нізоўі Ельскім і Нараўлянскім раёнамі. Упадае ў старарэчча на абалоне Прыпяці за 1,2 км на поўнач ад вёскі Вяпры Нараўлянскага раёну. Вадазбор рэчкі на Оўруцкім камлюку і ў Мазырскім Палесьсі. Каналамі Сьвячанскі (рака да адгалінаваньня ад яе гэтага канала называецца Верхняя Жалонь), Антонаўскі і ракой Гразіва Жалонь злучаецца з ракой Славечна.

Даліна невыразная. Абалона двухбаковая, парэзаная мэліярацыйнымі каналамі; шырыня яе ў высокай плыні да 30 м, на астатнім працягу 100—300 м. Рэчышча амаль на ўсім працягу каналізаванае, таму раку нярэдка называюць Мухаедаўскім каналам[2].

На правабярэжнай тэрасе ракі каля вёскі Ражава і вёскі Белая Сарока археалягічныя помнікі — мэзалітычнага і нэалітычнага паселішчаў.

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ сэрвэр назваў GEOnet — 2018.
  2. ^ Блакітная кніга Беларусі. Энцыкл. — Менск, 1994. С. 163

ЛітаратураРэдагаваць

  • Блакітная кніга Беларусі: энцыкл. / Рэдкал.: Н. А. Дзісько, М. М. Курловіч, Я. В. Малашэвіч і інш.; Маст. В. Г. Загародні. — Менск: БелЭн, 1994. — 415 с. ISBN 5-85700-133-1. С. 163

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Жалоньсховішча мультымэдыйных матэрыялаў