Андрэй Валовіч (сын Івана)

Андрэй Валовіч (к. 1570, Горадня — 1614, Цытавяны) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага. Харунжы вялікі літоўскі (1592—1610), староста жамойцкі (з 1610)[1].

Андрэй Валовіч
Андрэй Валовіч
Андрэй Валовіч
POL COA Bogoria.svg
Герб «Багорыя»
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся каля 1570
Памёр 1614(1614)
Род Валовічы
Бацькі Іван Валовіч
Кацярына з Гаслаўскіх
Вікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Валовіч.

Валодаў шэрагам маёнткаў на Жамойці (Трушкамі, Платэлямі, Эйгірдзямі), у 1609 набыў Цытавяны.

БіяграфіяРэдагаваць

 
А. Валовіч, XVII ст.

Прадстаўнік шляхецкага роду Валовічаў гербу «Багорыя», сын Івана і Кацярыны з Гаслаўскіх. Меў братоў Яўстаха, біскупа віленскага, і Паўла, старосту гарадзенскага.

Навучаўся ў Віленскім унівэрсытэце. Займаў шэраг дзяржаўных пасадаў.

Фундаваў кляштар бэрнардынаў у Цытавянах. У сваім тэстамэнце пакінуў яму значныя сродкі.

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Andrius Valavičius // Lietuviškoji tarybinė enciklopedija. XII t. T. XII: Vaislapėlis-Žvorūnė. — Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, 1984. — 25 psl.

ЛітаратураРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Андрэй Валовіч (сын Івана)сховішча мультымэдыйных матэрыялаў