Эдуард Дубянецкі

беларускі гісторык, культуроляг, публіцыст, паэт

Эдуард Дубянецкі (нар. 20 красавіка 1966, в. Чудзін, Ганцавіцкі раён, Берасьцейская вобласьць25 лютага 2020, Менск[1]) — беларускі гісторык, культуроляг, публіцыст, паэт. Кандыдат гістарычных навук (1995). Сябра Саюзу беларускіх пісьменьнікаў (2012). Сын філёзафа, палітоляга і публіцыста Станіслава Дубянецкага.

Эдуард Дубянецкі
Нарадзіўся 20 красавіка 1966(1966-04-20)
Чудзін, Чудзінскі сельсавет, Ганцавіцкі раён, Берасьцейская вобласьць, БССР, СССР
Памёр 25 лютага 2020(2020-02-25) (53 гады)
Месца працы Беларускі дзяржаўны пэдагагічны ўнівэрсытэт імя Максіма Танка
Альма-матэр гістарычны факультэт БДУ
Навуковая ступень кандыдат гістарычных навук
Вікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Дубянецкі.

ЖыцьцяписРэдагаваць

Скончыў гістарычны факультэт БДУ (1988), працаваў малодшым навуковым супрацоўнікам на гістарычным факультэце БДУ. У 1992—2004 гадах навуковы і старшы навуковы супрацоўнік Нацыянальнага навукова-асьветніцкага цэнтру імя Ф. Скарыны (Скарынаўскі цэнтар). З 2004 году — вядучы навуковы супрацоўнік Беларускага дзяржаўнага пэдагагічнага унівэрсытэту імя М. Танка.

ДзейнасьцьРэдагаваць

Дасьледаваў праблемы міжнацыянальных адносін на Беларусі ў 19-20 стагодзьдзях, нацыянальнага характару і этнічнай самасвядомасьці беларусаў, узаемаўплываў мэнтальнасьці і нацыянальнай культуры, суадносін язычніцкіх і хрысьціянскіх элемэнтаў у беларускім фальклёры, разьвіцьця айчыннай культуры ва ўмовах глябалізацыі.

Артыкулы, эсэ і вершы друкаваліся ў айчынных і замежных выданьнях.

БібліяграфіяРэдагаваць

КнігіРэдагаваць

  • Таямніцы народнай душы: Кніга для вучняў. — Мінск: Народная асвета, 1995. — 47 с.
  • Сусветная культура: Ад старажытнасці да нашых дзён: Папулярны энцыклапедычны даведнік. — Мінск.: БелЭн, 2001. — 240 с.
  • Культуралогія: Энцыклапедычны даведнік. — Мінск.: БелЭн, 2003. — 384 с.
  • Душы маёй няскончаны палёт: кніга паэзіі. — Мінск: Кнігазбор, 2011. — 124 с.
  • Покліч самотнага неба: вершы, паэма. — Мінск: Кнігазбор, 2013. — 204 с.

У сааўтарствеРэдагаваць

  • Перашкоды на шляху нацыянальна-культурнага адраджэння Беларусі. — Мінск: Таварыства «Веды», 1992. — 26 с. (разам з С. Ф. Дубянецкім).
  • Цяжкі шлях да Адраджэння. — Брэст.: Выдавецтва С. Лаўрова, 1997. — 91 с. (разам з С. Ф. Дубянецкім).
  • Гісторыя Беларусі: Навучальны дапаможнік. 2-е выд., дапрац. і дапоўн. — Мінск: Выдавецкі цэнтр «Экономпресс», 1997. — 298 с. (у сааўтарстве з А. Г. Каханоўскім, А. І. Кушнірам і інш.).
  • Беларусазнаўства: Навучальны дапаможнік. — Мінск: «Завігар», 1998. — 292 с (у сааўтарстве П. Брыгадзіным, Л. Лойка і інш.).
  • История Беларуси: Словарь-справочник. — Минск.: Экономпресс, 2000. — 320 с (в соавторстве с И. В. Кузнецовым, С. Ф. Дубенецким и др.).

КрыніцыРэдагаваць

ЛітаратураРэдагаваць

  • Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 6. Кн. 2: Усвея — Яшын; Дадатак / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Менск: БелЭн, 2003. — 616 с.: іл. ISBN 985-11-0276-8. С. 380
  • Беларускі фальклор: Энцыклапедыя: У 2 т. Т.1. — Минск: БелЭн, 2005. — С.444—445.
  • Корзенко Г. В. Историки Беларуси в начале ХХІ столетия: библиогр. справочник. — Минск: Белорус. наука, 2007. — С.100.