Тургелі (лет. Turgeliai) — мястэчка ў Летуве, на рацэ Мерачанцы. Цэнтар староства Салечніцкага раёну Віленскага павету. Насельніцтва на 2011 год — 588 чалавек. Знаходзяцца за 18 км на ўсход ад Салечнікаў.

Тургелі
лет. Turgeliai
Агульны выгляд
Агульны выгляд
Turgeliuherbas.PNG
Герб Тургеляў


Краіна: Летува
Павет: Віленскі
Раён: Салечніцкі
Насельніцтва: 588 чал. (2011)
Часавы пас: UTC+2
летні час: UTC+3
Геаграфічныя каардынаты: 54°27′20″ пн. ш. 25°30′30″ у. д. / 54.45556° пн. ш. 25.50833° у. д. / 54.45556; 25.50833Каардынаты: 54°27′20″ пн. ш. 25°30′30″ у. д. / 54.45556° пн. ш. 25.50833° у. д. / 54.45556; 25.50833
Тургелі на мапе Летувы
Тургелі
Тургелі
Тургелі
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Тургелі — мястэчка гістарычнай Віленшчыны, на беларускай этнічнай тэрыторыі. Да нашага часу тут захаваліся касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі і капліца-пахавальня Кабылінскіх, помнікі архітэктуры XIX ст.

ГісторыяРэдагаваць

 
Касьцёл, 1931 г.
 
У мястэчку, 1938 г.

Вялікае Княства ЛітоўскаеРэдагаваць

Упершыню Тургелі ўпамінаюцца ў XV ст. пад назвай Малы Мерач. У гэты час яны ўваходзілі ў склад Віленскага павету Віленскага ваяводзтва.

У 1511 годзе ў Тургелях збудавалі касьцёл.

Пад уладай Расейскай імпэрыіРэдагаваць

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Тургелі апынуліся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Віленскім павеце Віленскай губэрні.

Каля 1892 году ў Тургелях было 18 будынкаў.

Найноўшы часРэдагаваць

25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Тургелі абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі яны ўвайшлі ў склад Беларускай ССР[1]. У 1920 годзе Тургелі апынуліся ў складзе Сярэдняй Літвы, у 1922 годзе — у складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі.

З пачаткам Другой сусьветнай вайны ў верасьні 1939 году ўлады СССР перадалі мястэчка Летуве.

НасельніцтваРэдагаваць

ДэмаграфіяРэдагаваць

  • XIX стагодзьдзе: ~1892 год — 277 чал.[2]
  • XXI стагодзьдзе: 2011 год — 588 чал.

Турыстычная інфармацыяРэдагаваць

СлавутасьціРэдагаваць

  • Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі (1837)
  • Капліца-пахавальня Кабылінкіх (1850)

ГалерэяРэдагаваць

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ 150 пытанняў і адказаў з гісторыі Беларусі / Уклад. Іван Саверчанка, Зьміцер Санько. — Вільня: Наша Будучыня, 2002. — 238 с. ISBN 9986-9229-6-1.
  2. ^ Krzywicki J. Turgiele // Słownik geograficzny... T. XII. — Warszawa, 1892. S. 638.

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Тургелісховішча мультымэдыйных матэрыялаў