Славянск

горад

Славя́нск (укр. Слов'янськ) — места на ўсходзе Ўкраіны, на рацэ Казённы Тарэц. Адміністрацыйны цэнтар Славянскага раёну Данецкай вобласьці. Насельніцтва 118 тыс. чал. (2012). Знаходзіцца за 119 км ад Данецку, чыгуначны вузел.

Славянск
Слов'янськ
Coat of Arms of Sloviansk.svg Flag of Sloviansk.svg
Герб Славянску Сьцяг Славянску
Першыя згадкі: 1645
Былыя назвы: Тор
Вобласьць: Данецкая
Меская рада: Славянская
Плошча: 74 км²
Насельніцтва: 117 994 (2012)
Тэлефонны код: +380-6262
Паштовы індэкс: 84100-84129
Геаграфічныя каардынаты: 48°51′12″ пн. ш. 37°37′30″ у. д. / 48.85333° пн. ш. 37.625° у. д. / 48.85333; 37.625Каардынаты: 48°51′12″ пн. ш. 37°37′30″ у. д. / 48.85333° пн. ш. 37.625° у. д. / 48.85333; 37.625
Славянск на мапе Ўкраіны
Славянск
Славянск
Славянск
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons

Славянск — старажытнае места на Данбасе. З 19 красавіка 2011 зьяўляецца курортам дзяржаўнага значэньня.

ГісторыяРэдагаваць

У XVI ст. на тэрыторыі сучаснага Славянску пачалі сяліцца зьбеглыя сяляне зь іншых частак Украіны. У 1645 дзеля абароны ад набегаў татараў казакі збудавалі фартэцыю Тор. З тых часоў Славянск — цэнтар здабычы солі і гандлю ёй. Існуе таксама іншая вэрсія заснаваньня места: пад прыкрыцьцём Маяцкая астрога ў 1664 распачалося дзяржаўнае (па—татарску казённае) солеварэньне на Торы, якое знаходзілася пад няспыннай аховай, што спрыяла фармаваньню тут сталага насельніцтва. Вынікам чаго стала ў 1676[1] заснаваньне мястэчка Тор, у якім на пачатак 1677 ужо пражывала 245 украінскіх сем’яў.

У 16851764 Тор — соценнае мястэчка Ізюмскага палку. У 1784 паселішча перайменавалі ў Славянск (пазьней Славянскае). Адначасна яно атрымала статус места і стала цэнтрам павету Кацярынаслаўскага намесьніцтва. У 1787 Славянск увайшоў у склад Ізюмскага павету Слабадзкой-Украінскай1835 — Харкаўскай) губэрні. З 1880-х чыгуначны вузел. У 1930-я пачаўся рост прамысловасьці Славянску. 19 красавіка 2011 места атрымала статус курорту дзяржаўнага значэньня.

Пачынаючы ад красавіка 2014 году горад стаў арэнай баявых дзеяньняў паміж сэпаратысцкімі групоўкамі і ўкраінскімі сілавікамі. Узброены канфлікт пачаўся ў ноч на 11 красавіка 2014 году, калі ўзброеныя аўтаматамі прарасейскія сэпаратысты захапілі раёнае аддзяленьне міліцыі ў горадзе і вывесілі там сьцяг Расеі[2]. Рэакцыяй ўкраінскай улады стала антытэрарыстычная апэрацыя, распачатая 13 красавіка з мэтай спыніць сэпаратыстаў. Станам на 6 ліпеня гэтага ж году ўся поўнач Данецкае вобласьці, у тым ліку Славянск і некалькі іншых навакольных населеных пунктаў былі пакінутыя тэрарыстамі, у выніку чаго ў горадзе быў адноўлены канстытуцыйны лад.

НасельніцтваРэдагаваць

  • 1971 — 134,5 тыс. чал.[3]
  • 2000 — 130 тыс. чал.[1]
  • 2012 — 118 тыс. чал.

Нацыянальны складРэдагаваць

N Нацыянальнасьць Колькасьць Адсотак насельніцтва
1 Украінцы 104 423 73,1
2 Расейцы 33 649 23,6
3 Туркі 829 0,6
4 Беларусы 766 0,5
5 Армяне 592 0,4
6 Грэкі 320 0,2
7 Цыганы 279 0,2
8 Азэрбайджанцы 208 0,1
Усяго 142 873 100,00

ЭканомікаРэдагаваць

Прадпрыемствы па вытворчасьці соды, керамічных вырабаў, заводы цяжкага машынабудаваньня, алоўкавая, мэблевая фабрыкі і іншае. Здабыча кухоннай солі. ГРЭС.

Турыстычная інфармацыяРэдагаваць

Славянск — бальнеагразевы курорт. У месьце дзейнічае краязнаўчы музэй.

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ а б Славянск // БЭ. Т. 14. — Менск, 2002. С. 504.
  2. ^ Сепаратисти на Донбасі захопили облпрокуратуру та міськвідділ міліції. Українська правда
  3. ^ Словянск // Большая советская энциклопедия, 3-е изд.: в 30 т. / Гл. ред. А.М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1969—1978.

ЛітаратураРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Славянсксховішча мультымэдыйных матэрыялаў