Салокі[a][1] (лет. Salakas) — мястэчка ў Летуве, на беразе возера Лодзяў. Цэнтар староства Езяроскага раёну Ўцянскага павету. Насельніцтва на 2011 год — 519 чалавек.

Салокі
лет. Salakas
Агульны выгляд
Агульны выгляд
Coat of arms of Salakas (Lithuania).svg
Герб Салокаў


Краіна: Летува
Павет: Уцянскі
Раён: Езяроскі
Насельніцтва: 519 чал. (2011)
Часавы пас: UTC+2
летні час: UTC+3
Геаграфічныя каардынаты: 55°34′41″ пн. ш. 26°08′38″ у. д. / 55.57806° пн. ш. 26.14389° у. д. / 55.57806; 26.14389Каардынаты: 55°34′41″ пн. ш. 26°08′38″ у. д. / 55.57806° пн. ш. 26.14389° у. д. / 55.57806; 26.14389
Салокі на мапе Летувы
Салокі
Салокі
Салокі
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Салокі — даўняе мястэчка гістарычнай Браслаўшчыны, побач зь якім праходзіць паўночна-заходняя мяжа этнічнай тэрыторыі беларусаў.

НазваРэдагаваць

Тапонім Салокі ўтварыўся ад колішняга возера Салокаў[2].

ГісторыяРэдагаваць

Вялікае Княства ЛітоўскаеРэдагаваць

Першы пісьмовы ўпамін пра Салокі датуецца 1387 годам, калі вялікі князь Ягайла перадаў гэтую мясцовасьць Віленскаму біскупству.

Пад 1552 годам Салокі ўпамінаюцца як мястэчка. Згодна з адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформай 1565—1566 гадоў яны ўвайшлі ў склад Браслаўскага павету Віленскага ваяводзтва.

Пад уладай Расейскай імпэрыіРэдагаваць

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Салокі апынуліся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Новааляксандраўскім павеце Ковенскай губэрні. У 2-й палове XIX ст. у мястэчку быў 81 будынак.

За часамі Першай сусьветнай вайны ў 1915 годзе Салокі занялі войскі Нямецкай імпэрыі.

Найноўшы часРэдагаваць

1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі Салокі ўвайшлі ў склад Беларускай ССР[3]. Па польска-летувіскіх баях і падпісаньні пагадненьня паміж міжваеннай Польскай Рэспублікай і Летувой у 1919 годзе яны апынуліся ў складзе Летувы. За часамі Другой сусьветнай вайны з чэрвеня 1941 да 1944 году мястэчка знаходзілася пад акупацыяй Трэцяга Райху.

НасельніцтваРэдагаваць

ДэмаграфіяРэдагаваць

  • XIX стагодзьдзе: ~1890 год — 1083 чал.[4]
  • XXI стагодзьдзе: 2011 год — 519 чал.

Турыстычная інфармацыяРэдагаваць

СлавутасьціРэдагаваць

  • Капліца Сьвятога Яна Непамука (1930)
  • Касьцёл Найсьвяцейшай Панны Марыі (1911)
  • Могілкі татарскія

ГалерэяРэдагаваць

ЗаўвагіРэдагаваць

  1. ^ таксама Салакі

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Вялікі гістарычны атлас Беларусі. У 4 т. Т. 2. — Мінск, 2013. С. 74.
  2. ^ Vanagas A. Lietuvių hidronimų etimologinis žodynas. — Vilnius: Mokslas, 1981. P. 287.
  3. ^ Вялікі гістарычны атлас Беларусі. У 4 т. Т. 4. — Мінск, 2018. С. 20.
  4. ^ Słownik geograficzny... T. XI. — Warszawa, 1890. S. 59.