П’ер Кюры́ (па-француску: Pierre Curie; 18591906) — францускі навуковец-фізык, адзін зь першых дасьледчыкаў радыёактыўнасьці, чалец Францускай Акадэміі навук, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі па фізыцы (1903; разам са сваёй жонкай Марыяй Складоўскай-Кюры і Антуанам Бэкерэлем). Дачка П’ера і Марыі Кюры Ірэн Жаліё-Кюры таксама стала фізыкам і атрымала Нобэлеўскую прэмію ў галіне фізыкі.

П’ер Кюры
па-француску: Pierre Curie
Pierrecurie.jpg
Нарадзіўся 15 траўня 1859(1859-05-15)[1][2]
Парыж, Францыя[3]
Памёр 19 красавіка 1906(1906-04-19)[1][2] (46 гадоў)
Парыж, Францыя[3][4]
Краіна Францыя[5]
Навуковая сфэра фізыка
Месца працы Фармацэўтычны інстытут,
Парыскі ўнівэрсытэт,
Школа прамысловай фізыкі
Альма-матэр Сарбона
Навуковы кіраўнік Габрыель Ліпман
Вядомы як адкрывальнік хімічных элемэнтаў раду і палёну
Узнагароды і прэміі Нобэлеўская прэмія ў галіне фізыкі (1903)
Аўтограф Signature de Pierre Curie.png

Навуковая дзейнасьцьРэдагаваць

Першы артыкул напісаў сумесна з прафэсарам Парыскага ўнівэрсытэту Дэзэнам у 1880 годзе[6]. П’ер Кюры сфармуляваў шэраг ідэяў сымэтрыі. Ён сьцьвярджаў, што нельга разглядаць сымэтрыю якога-небудзь цела, ня ўлічваючы сымэтрыю навакольнага асяродзьдзя.

Навуковыя дасягненьніРэдагаваць

  • Адкрыцьцё п’езаэлектрычнага эфэкту
  • Адкрыцьцё палёну
  • Адкрыцьцё раду

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ а б Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118677527 // общий нормативный контроль — 2012—2016.
  2. ^ а б data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  3. ^ а б в г Кюри Пьер // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. гл. ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  4. ^ а б http://www.funtrivia.com/en/subtopics/Scientists-are-Human-Too-293162.html
  5. ^ http://www.tv.com/shows/sabrina-the-teenage-witch/suspicious-minds-70596/
  6. ^ Голин Г. М. Клясыкі фізычнай навукі: Кароткія творчыя партрэты = Классики физической науки: Краткие творческие портреты. — Мн.: Выш. школа, 1981. — С. 91.