П’ер Кюры́ (па-француску: Pierre Curie; 18591906) — францускі навуковец-фізык, адзін зь першых дасьледчыкаў радыёактыўнасьці, чалец Францускай Акадэміі навук, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі па фізыцы (1903; разам са сваёй жонкай Марыяй Складоўскай-Кюры і Антуанам Бэкерэлем). Дачка П’ера і Марыі Кюры Ірэн Жаліё-Кюры таксама стала фізыкам і атрымала Нобэлеўскую прэмію ў галіне фізыкі.

П’ер Кюры
па-француску: Pierre Curie
Pierrecurie.jpg
Нарадзіўся 15 траўня 1859
Памёр 19 красавіка 1906 (46 гадоў)
Грамадзянства Сьцяг Францыі Францыя
Навуковая сфэра фізыка
Месца працы Фармацэўтычны інстытут,
Парыскі ўнівэрсытэт,
Школа прамысловай фізыкі
Альма-матэр Сарбона
Вядомы як адкрывальнік хімічных элемэнтаў раду і палёну
Узнагароды і прэміі Нобэлеўская прэмія ў галіне фізыкі (1903)

Навуковая дзейнасьцьРэдагаваць

Першы артыкул напісаў сумесна з прафэсарам Парыскага ўнівэрсытэту Дэзэнам у 1880 годзе[1]. П’ер Кюры сфармуляваў шэраг ідэяў сымэтрыі. Ён сьцьвярджаў, што нельга разглядаць сымэтрыю якога-небудзь цела, ня ўлічваючы сымэтрыю навакольнага асяродзьдзя.

Навуковыя дасягненьніРэдагаваць

  • Адкрыцьцё п’езаэлектрычнага эфэкту
  • Адкрыцьцё палёну
  • Адкрыцьцё раду

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Голин Г. М. Клясыкі фізычнай навукі: Кароткія творчыя партрэты = Классики физической науки: Краткие творческие портреты. — Мн.: Выш. школа, 1981. — С. 91.