«Ну, пачака́й!» або «Сьцеражы́ся!» (па-расейску: Ну, погоди!) — савецкі, а пасьля расейскі мультыплікацыйны сэрыял пра Воўка і Зайца, які здымаўся на кінастудыі «Саюзмультфільм» (1969—1993 гг.). Коратка адноўлены (19 і 20 сэрыі) на студыі «Крыстмас Філмз» 2005—2006.

Ну, пачакай!
Ну, погоди!
1988 CPA 5918.jpg
Тып мультфільму анімацыйны фільм
Жанр камэдыйны тэлесэрыял
Рэжысэр Вячаслаў Кацёначкін
Аўтар сцэнару Фелікс Камаў, Аляксандар Курляндзкі, Аркадзь Хайт
Ролі агучвалі Анатоль Папанаў (Воўк, выпускі 1—16), Клара Румянава (Заяц, 1—18), Ігар Хрысьценка (Воўк, 19—20), Вольга Зьверава (Заяц, 19—20)
Кампазытар розныя
Студыя Союзмультфильм
Краіна СССР, Расея
Прэм’ера 1969
Папярэдні Ну, пачакай!

ТэматыкаРэдагаваць

Асноўныя пэрсанажы мультфільму — Воўк (агучаны Анатолем Папанавым) і Заяц (агучаны Кларай Румянавай). Акрамя гэтых пэрсанажаў сустракаюцца таксама эпізадычныя — бэгемот (у розных сэрыях і розных выявах), сьвіньня (1, 5, 8 сэрыі), кот-штукар (2, 9, 11 сэрыі), мядзьведзі-міліцыянты (1, 5 сэрыі) і іншыя.

ВыпускіРэдагаваць

Дзеяньне сэрыялу адбываецца, як правіла, у грамадзкіх месцах і адлюстроўвае характэрныя прыкметы савецкай сацыяльнай прасторы. Дзеяньне кожнай з сэрыяў адбываецца ў вядомых дэкарацыях нейкай савецкай інстытуцыі, такіх як: парк культуры і адпачынку, пляж, крама, мэтро, музэй, гарадзкі стадыён, цырк, калгас і гэтак далей. Найчасьцей за ўсё гэта месцы грамадзкага вольнага часу: адпачынак на пляжы бачны ў першым і шаснаццатым выпусках, спартовыя гульні — у чацьвертым, шостым i трынаццатым, адпачынак у парку — у другім, круіз на цеплаходзе — у сёмым, у трэцім, шостым і восьмым выпусках прадстаўлены такія віды загараднага баўленьня часу, як паездка ў вёску ці на турбазу, у дзявятым — прагляд тэлевізару, у другім, адзінаццатым, чатырнаццатым і пятнаццатым, адпаведна канцэрт, цыркавое выступленьне, музэйную экскурсію і навукова-тэхнічную выставу і зноў канцэрт. Усе разам гэтыя эпізоды даюць шырокую панараму жыцьця простага чалавека часоў Брэжнева.

Кожны выпуск пачынаецца з кадру з назвай студыі, за якім ідзе пралог: асобны невялікі сюжэт, у канцы якога так ці іначай гучыць фраза "Ну, пачакай!". Пасьля гэтага на экране зьяўляецца назва сэрыялу і нумар выпуску, пасьля чаго ідуць тытры, выкананыя без мультыплікацыі (ўтрымліваюць толькі тэкст). Падчас тытраў гучыць кампазыцыя «Водныя лыжы» (па-вугорску: Vízisí) вугорскага кампазытара Тамаша Дэака (па-вугорску: Tamás Deák у выкананьні вугорскага вакальнага ансамбля «Гармонія» (па-вугорску: Harmónia) і танцавальнага аркестру вугорскага радыё (па-вугорску: Magyar Rádió Tánczenekara)[1]. Астатні час займае асноўны сюжэт выпуску, таксама завяршаецца фразай "Ну, пачакай!".

Музычнае афармленьне мультфільму прадстаўлена ў значнай ступені савецкімі і замежнымі песьнямі і інструмэнтальнымі мэлёдыямі, сярод якіх сустракаюцца як тыя, што выдаваліся раней, так і ўзятыя з фондаў або запісаныя адмыслова для мультфільму[2].

Сьпіс выпускаўРэдагаваць

Прэм’ера 1 выпуску мультфільму адбылася 6 траўня 1969 году. Па стане на 2020 год зьнята 20 асноўных выпускаў і 3 дадатковыя:

нумар назва год выпуска
1 У горадзе і на пляжы 1969
2 У гарадзкім парку 1970
3 На дарозе 1971
4 На стадыёне 1971
5 У горадзе 1972
6 У сяле 1973
7 На караблі 1973
8 Новы год 1974
9 У тэлестудыі 1976
10 На будаўнічай пляцоўцы 1976
11 У цырку 1977
12 У музэі 1978
13 Алімпіяда’80 1980
14 Дом тэхнікаў 1984
15 Дом культуры 1985
16 У казцы 1986
17 На востраве 1993
18 Ва ўнівэрсаме 1993
19 На курорце 2005
20 На дачы 2006
Навагодні выпуск (вэрсія Аляксея Кацёначкіна) 2012
Навагодні выпуск (вэрсія Рыма Шарафутданава) 2013
Злаві зорку! 2017

У Расеі сэрыял, згодна з законам «Аб абароне дзяцей ад інфармацыі, што наносіць шкоду іх здароўю і разьвіцьцю», аднесены да катэгорыі для «дарослых». З 1 верасьня 2012 году расейскія тэлеканалы могуць паказваць яго толькі пасьля 23 гадзін[3]. Прычынай таму сталі сцэны, якія зьмяшчаюцца ў мультфільмах і тлумачацца як гвалтоўныя. З пачатку 2004 году сэрыял не паказвалі на Cartoon Network.

КрыніцыРэдагаваць