Нант (футбольны клюб)

францускі футбольны клюб

«Нант» (па-француску: Nantes) — францускі футбольны клюб з гораду Нант. Клюб быў заснаваны 21 красавіка 1943 году падчас Другой сусьветнай вайны, на базе мясцовых клюбаў, якія існавалі ў горадзе й вырашылі сабрацца разам, каб сфармаваць адзін вялікі клюб. «Нант» на працягу сваёй доўгай гісторыі пераважна гуляў у Лізе 1, але з 2008 году страціў такую магчымасьць з-за вылету ў Лігу 2, аднак з сэзону 2013—2014 гадоў клюб зноўку выступае ў найвышэйшым францускім дывізіёне.

Нант
FC Nantes 2019 logo.svg
Поўная назва Football Club de Nantes
Заснаваны 1943
Горад Нант, Францыя
Стадыён Бажуар
Умяшчальнасьць: 38 285
Кіраўнік Вальдэмар Кіта[d]
Галоўны трэнэр
Чэмпіянат Ліга 1
 · 2021—2022 9 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

«Нант» зьяўляецца адным з самых пасьпяховых клюбаў у францускім футболе, маючы на сваім рахунку восем тытулаў чэмпіёна Францыі, тры Кубкі Францыі й адзіны дасягнуты Кубак лігі. Клюб славіцца сваім камандным духам і юнацкай акадэміяй, выпускнікамі якой у розныя часы былі Марсэль Дэсаі, Дыд’е Дэшам, Мікаэль Ляндро й Крыстыян Карамбё. Дзякуючы сваім традыцыйным жоўта-зялёным колерам «Нант» мае мянушку — «канаркі».

ГісторыяРэдагаваць

У 1943 годзе ў Нанце існавала пяць футбольных клюбаў, «Сэн-П’ер», «Стад Нант», «Батыньнёль», «Нантэз» і «Мэлінэ». Тым ня менш, мінавіта мэнэджар клюбу «Мэлінэ», Марсэль Сапэ, зразумеў, што Нант можа мець больш шанцаў да спартовых посьпехаў, калі ўсе пяць клюбаў будуць аб’яднаны ў адзіны клюб. Пасьля зьліцьця ўсіх пяці камандаў Сапэ сказаў, што на сёньня клюб ёсьць маленькай камандай, але якая неўзабаве стане вялікай, калі ўсе хто датычны клюбу будуць працаваць разам. Зялёныя й жоўтыя колеры клюбу былі абраны са спасылкай на гоначную каманду Жана Ле Гію, які быў адным з заснавальнікаў клюбу.

Пасьля першага сэзону, Сапэ разам зь іншымі чальцамі клюбу зьехаў у Парыж, дзе існавала вялікая колькасьць маладых футбалістаў, якія жадалі зьехаць у правінцыю, каб пазьбегнуць дэпартацыю ў Нямеччыну дзеля ўдзелу ў прымусовых працоўных групоўках. Тутака Марсэль знайшоў прафэсійнага трэнэра, а таксама некалькіх гульцоў, пасьля чаго Сапэ атрымаў пасаду старшыні клюбу ў 1944 годзе. Пасьля некаторых посьпехаў каманды, ейнага добрага фінансаваньня й таму, што Сап быў сябрам Габрыеля Ано, клюб быў прыняты да ўдзелу ў групу ўпаўнаважаных клюбаў (франц. Groupement des clubs autorisés), якая сталася папярэднікам Лігі прафэсійнага футболу (франц. Ligue de Football Professionnel), а пасьля стала прафэсійнай камандай, пасьля сканчэньня Другой сусьветнай вайны ў ліпені 1945 году.

Першы свой матч як прафэсійны клюб «Нант» правёў супраць клюбу «Сэркль Атлетык Пары», які адбыўся на стадыёне «Алімпік дэ Калёмб» і скончыўся перамогай клюбу з поўначы краіны зь лікам 2:0. Першую хатнюю гульню клюб пачаў з паразы з такім жа лікам ад «Труа». Клюб фінішаваў пятым у канцы першага сэзону, пасьля чаго галоўны трэнэр Эмэ Нюік пакінуў клюб пасьля спрэчкі, а яго зьмяніў Антуан Рааб які ўзяў на сябе ролю гуляючага трэнэру. Пасьля перамогаў у 16 матчах запар, «Нант» атрымаў збуральную паразу дт лікам 9:0 ад «Сашо». У 1963 годзе гарадзкі савет вырашыў накіраваць значныя субсідыі ў клюб, каб дапамагчы яму прасунуцца ў наступны дывізіён.

ТрафэіРэдагаваць

СкладРэдагаваць

Актуальны на 5 верасьня 2022 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1   Бр Альбан Ляфон (капітан) 1999
2   Аб Фабію 1990
3   Аб Андрэй Жырату 1992
4   Аб Нікаля Палюа 1987
5   ПА Пэдра Чырывэльля 1997
7   Нап Эван Гесан (ар. Ніцца) 2001
8   ПА Самюэль Мутусамі 1996
10   ПА Людавік Бляс 1997
11   Нап Маркюс Како 1996
12   Аб Дэні Апія 1992
14   Нап Ігнацыюс Ганаго 1999
16   Бр Рэмі Дэшам 1996
17   ПА Муса Сысако 1989
18   ПА Самюэль Еп’е-Еп’е 2002
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
19   ПА Маамэд Ашы 2002
20   ПА Ляан Дусэ 2002
21   Аб Жан-Шарль Кастэльето 1995
22   ПА Гор Манвэлян 2002
23   Аб Рабэн Вуазын 2002
24   Аб Сэбаст’ен Карш’я 1990
27   Нап Мойзэс Сайман 1995
29   Аб Квэнтэн Мэрлен 2002
30   Бр Дэніс Пэтрыч 1988
31   Нап Мастафа Магамэд (ар. Галатасарай) 1997
53   Нап Брыдж Ндылю 2000
55   Нап Кадер Бамба 1994
61   Нап Жо-Ляік Афама 2002
93   Аб Шарль Траарэ 1992

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць