Мікалай Гумілёў

Мікала́й Сьцяпа́навіч Гумілё́ў (па-расейску: Николай Степанович Гумилёв; 15 красавіка [ст. ст. 3 красавіка] 1886, Кранштат, Расейская імпэрыя — 26 жніўня 1921, пад Петраградам, РСФСР) — расейскі паэт, перакладчык, літаратурны крытык, стваральнік школы акмэізму.

Мікалай Гумілёў
рас. Николай Степанович Гумилёв
Ngumil.jpg
Асабістыя зьвесткі
Псэўданімы Анатоль Грант
Нарадзіўся 15 красавіка 1886
Кранштат
Памёр 26 жніўня 1921
пад Петраградам
Сужэнец Ганна Ахматава[1][2][3] і Ганна Энгельгарт
Дзеці Леў Гумілёў
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці паэт
Кірунак акмэізм
Жанр проза, п’еса і паэма
Мова расейская
Узнагароды
ордэн сьвятога Станіслава III ступені Георгіеўскі крыж ордэн сьвятой Ганны III ступені зь мечамі і стужкай Георгіеўскі крыж III ступені Георгіеўскі крыж IV ступені
http://gumilev.ru/

Муж Ганны Ахматавай, 5 жніўня 1918 году разьвёўся зь ёй. Бацька Льва Гумілёва.

Арыштаваны чэкістамі 3 жніўня 1921 году. Расстраляны 26 жніўня таго ж году пад Петраградам.

Зборнікі вершаўРэдагаваць

  • Горы і цясьніны (рукапісны) (Тыфліс, 1901)
  • Шлях канквістадораў (1905)
  • Рамантычныя кветкі (Парыж, 1908)
  • Перлы (1910)
  • Чужое неба (1912)
  • Калчан (1916)
  • Вогнішча (1918)
  • Парцалянавы павільён (1918)
  • Шацёр (1921)
  • Вогнены слуп (1921)

П’есыРэдагаваць

  • Дон Жуан у Эгіпце (1912)
  • Гульня (1913, апублікаваная ў 1916)
  • Актэон (1913)
  • Гондла (1917)
  • Дзіця Алагу (1918)
  • Атручаная туніка (1918, апублікаваная ў 1952)
  • Дрэва ператварэньняў (1918, апублікаваная ў 1989)
  • Паляваньне на насарога (1920, апублікаваная ў 1987)

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Magnusson M. Chambers Biographical DictionaryW & R Chambers, 1990. — ISBN 978-0-550-16041-6
  2. ^ Гумилев, Николай Степанович // Писатели современной эпохи: Био-библиографический словарь русских писателей XX века / под ред. Б. П. КозьминМ.: 1928. — Т. 1. — С. 109–111. — 287 с.
  3. ^ Ахматова, Анна // Писатели современной эпохи: Био-библиографический словарь русских писателей XX века / под ред. Б. П. КозьминМ.: 1928. — Т. 1. — С. 26–27. — 287 с.

Вонкавыя спаслыкіРэдагаваць