Лэстэр Сіці

ангельскі футбольны клюб

«Лэстэр Сіці» (па-ангельску: Leicester City) — ангельскі футбольны клюб з гораду Лэстэр. Чэмпіён Ангельшчыны (2016), чатырохразовы фіналіст Кубка Ангельшчыны і трохразовы ўладальнік Кубка футбольнай лігі. Свае хатнія матчы клюб праводзіць на стадыёне «Кінг Паўэр», які здольны зьмясьціць 32 312 гледачоў. «Лэстэр Сіці» быў заснаваны ў 1884 годзе як «Лэстэр Фос», гуляючы на пляцоўцы непадалёк ад Фос Роўд. У 1891 годзе клюб пераехаў на стадыён «Філбэрт Стрыт», дзе праводзіў хатнія матчы на працягу 111 гадоў[2], перш чым рушыць на суседні стадыён «Ўолкерз» у 2002 годзе.

Лэстэр Сіці
Поўная назва па-ангельску: Leicester City Football Club
Заснаваны 1884
Горад Лэстэр, Ангельшчына
Стадыён Кінг Паўэр
Умяшчальнасьць: 32 312
Прэзыдэнт Аяват Шрывадганапрабга[d]
Кіраўнік King Power[d][1]
Галоўны трэнэр
Чэмпіянат Футбольная ліга
 · 2022—2023 Прэм’ер-Ліга, 18 месца (паніжэньне)
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Трэція колеры
Галерэя здымкаў у Вікісховішчы
lcfc.com (анг.)

У сэзоне 2015—2016 гадоў «Лэстэр Сіці» стаў чэмпіёнам Ангельшчыны, дасягнуўшы найвялікшага посьпеху ў сваёй гісторыі. Шэраг газэтаў назваў перамогу гэтага тытулу клюбам як найвялікшы спартовы шок, які меў месца калі-небудзь. У выніку каманда атрымала назву «неверагодныя», на ўзор каманды «Арсэналу» пачатку 2000-х, якія мелі мянушку «непераможныя»[3]. Дагэтуль, найвышэйшым дасягненьнем клюбу было 2-е месца ў сэзоне 1928—1929 гадоў, калі Прэм’ер-Ліга называлася яшчэ першым дывізіёнам. «Лэстэр Сіці» быў далучаны да футбольнай лігі ў 1894 годзе. З 1996 па 2002 гады клюб гуляў у Прэм’ер-Лізе, пасьля чаго некалькі разоў вяртаўся ў найвышэйшы ангельскі дывізіён.

Гісторыя

рэдагаваць
 
Клюбная кашуля, якую выкарыстоўвалі ў 1948 годзе.

Клюб быў створаны ў 1884 годзе выхаванцамі каледжу Ўігестан пад назвай «Лэстэр Фос». Клюб далучыўся да Футбольнай асацыяцыі ў 1890 годзе[4]. Перш чым пераехаць на Філбэрт-стрыт у 1891 годзе, клюб гуляў на пяці розных пляцоўках, у тым ліку ў парку Вікторыя на паўднёвым усходзе ад цэнтру горада[5]. Клюб таксама ўступіў у лігу Мідлэнду ў 1891 годзе і быў абраны ў другі дывізіён Футбольнай лігі ў 1894 годзе. Першай у гісторыі Футбольнай лігі гульнёй лэстэрцаў стала параза ад «Грымсьбі Таўн» зь лікам 4:3, але на наступным тыдні пасьля гэтага рушыла і першая перамога ў лізе ў матчы супраць «Ротэргэма Юнайтэд» на Філбэрт-стрыт. У тым жа сэзоне адбылася і самая буйная дасюль перамога клюбу, калі зь лікам 13:0 быў зьнішчаны «Нотс Алімпік» у гульні адборачнага матчу на Кубак Ангельшчыны[6]. У сэзоне 1907—1908 гадоў клюб заняў 2 месца ў другім дывізіёне, атрымаўшы падвышэньне ў Першы дывізіён, найвышэйшы ўзровень ангельскага футболу таго часу. Тым ня менш, у новым сэзоне ў эліце клюб не ўтрымаўся, трываючы ў тым ліку буйную паразу зь лікам 12:0 ад «Нотынггэма Форэста»[6].

Пасьля перапынку, зьвязаным зь Першай сусьветнай вайной, клюб быў перафармаваны і новая дружына атрымала назву «Лэстэр Сіці», да таго ж Лэстэр атрымаў статус гораду да гэтага часу. Лэстэрцы не карысталіся вялікім посьпехам у 1920-х гадах. Аднак, у 1930-я гады здарыўся спад, то бок клюб пакінуў Першы дывізіёнў у сэзоне 1934—1935 гадоў[7], а пасьля падвышэньня ў сэзоне 1936—1937 гадоў, яшчэ раз быў вымушаны пакінуць эліту у сэзоне 1938—1939 гадоў[6].

 
Робі Сэвідж у кашулі «Лэстэр Сіці» падчас сэзону 1997—1998 гадоў.

«Сіці» ўпершыню ў сваёй гісторыі дасягнуў фіналу Кубка Ангельшчыны ў 1949 годзе[6][8], прагуліўшы «Ўулвэргэмптан Ўандэрэрз» зь лікам 3:1. Праз тыдзень пасьля фіналу «лісы» сьвяткавалі ў апошнім туры сэзону нічыю, якая выратавала клюб ад паніжэньня з Другога дывізіёну[9]. У 1954 годзе «Лэстэр Сіці» здабыў перамогу ў Другім дывізіёне, дзякуючы дапамогі Артура Роўлі, аднаго з самых таленавітых нападнікаў клюбу. Не зважаючы на гэта, дружына вылецела зь Першага дывізіёну ў наступным сэзоне, пад кіраўніцтвам Дэйва Гэлідэя яны вярнуліся ў найвышэйшы дывізіён у 1957 годзе[10], а Роўлі забіў рэкордныя 44 галы за адзін сэзон[11]. «Лэстэр Сіці» заставаўся ў Першым дывізіёне да 1969 году[12], і гэта быў іхны самы працяглы пэрыяд у гісторыі на той час. Пад кіраўніцтвам Мэта Гіліса і ягонага памочніка Бэрта Джонсана клюб яшчэ двойчы дасягаў фіналу Кубка Ангельшчыны, але трываў паразу ў 1961 і 1963 гадоў[6]. Сэзон 1962—1963 гадоў стаў нашумелым для клюбу, бо зімой клюб ачоліў Першы дывізіён, дзякуючы выдатнай гульні на замерзлых пляцоўках клюб атрымаў мянушку «Лядовыя каралі». У выніку сэзон скончыўся для клюбу 4 месцам, лепшым пасьляваенным фінішаваньнем «лісаў».

Гіліс здабыў з «Лэстэрам» першы клюбны трафэй, атрымаўшы перамогу ў Кубку лігі 1964 году. Супернікам у фінале быў «Сток Сіці» з агульным лікам 4:3[6]. Клюб паўтарыў выхад у фінал наступным сэзонам, але трываў паразу зь лікам 3:2 ад «Чэлсі». Пасьля няўдалага пачатку сэзону Мэт Гіліс падаў у адстаўку ў лістападзе 1968 году, а ягоны пераемнік Фрэнк О’Фарэл ня здолеў перашкодзіць вылету каманды. Не зважаючы на вылет, клюб у 1969 годзе прасунуўся ў фінал Кубка Ангельшчыны, дзе прагуляў «Манчэстэр Сіці» зь лікам 1:0. У 1971 годзе «Лэстэр Сіці» падвысіўся назад у Першы дывізіён[6]. На новы сэзон Джымі Блумфілд быў прызначаны на пасаду галоўнага трэнэра, і ягоная каманда засталася ў Першым дывізіёне на час ягонага кіраваньня. У сэзоне 1973—1974 гадоў лэстэрцы дасягнулі паўфіналу Кубка Ангельшчыны[13].

Фрэнк Маклінтак, вядомы на працягу сямі гадоў гулец «Лэстэр Сіці» ў пасьпяховы пэрыяд з канца 1950-х да сярэдзіны 1960-х гадоў, зьмяніў Джымі Блумфілда на ягонай пасадзе ў 1977 годзе. У выніку ўжо па сканчэньні сэзону 1977—1978 гадоў пакінуў Першы дывізіён, а Маклінтак сышоў у адстаўку. У 1980-х гадах дружына мяняла трэнэраў і скакала па лігах, вяртаючыся і вылятаючы ў Першы дывізіён. Адметным стаў 1982 год, калі «лісы» дасягнуў паўфіналу Кубка Ангельшчыны, а таксама зьяўленьне ў складзе клюбу маладога Гэры Лінэкера.

Дасягненьні

рэдагаваць
  1. ^ Thai-based consortium seal Leicester City deal — 2010.
  2. ^ «A History of Filbert Street». Filbertstreet.net
  3. ^ David Bevan (2016). «The Unbelievables: The Amazing Story of Leicester's 2015/16 Season». DeCoubertin Books. ISBN 978-1909245440.
  4. ^ Sewell, Albert (1974). «Observers Book of Association Football». London, England: Frederick Warne & co. — С. 58. — ISBN 978-0-7232-1536-3.
  5. ^ «Short sporting lifetime». Leicester Mercury.
  6. ^ а б в г д е ё «The History of Leicester City Football Club». Leicester City F.C.
  7. ^ «Leicester City 1934—1935: English Division Two (old) Table». Statto.
  8. ^ «FA Cup 1949». Soccerbase.
  9. ^ «Leicester City 1948–1949: Results». Statto.
  10. ^ «Legends — Dave Halliday». QosFC.
  11. ^ «All Time Leicester Records & Achievements». Soccerbase.
  12. ^ «Leicester City drops into second division». Leader-Post.
  13. ^ «Liverpool in 5th Cup Final»(недаступная спасылка). The Age.

Вонкавыя спасылкі

рэдагаваць