Клемэнс Брэнтана

Клемэнс Брэнтана (па-нямецку: Clemens Brentano: 9 верасьня 1778, Эрэнбрайтштайн — 28 ліпеня 1842, Ашафэнбург) — нямецкі паэт-рамантык, навэліст і драматург, найбуйнейшы прадстаўнік гайдэльбэрскага гуртка.

Клемэнс Брэнтана
ням. Clemens Brentano
Clemens Brentano.jpg
Асабістыя зьвесткі
Імя пры нараджэньні Клемэнс Брэнтана дэ ля Рош
Псэўданімы Клемэнс «Марыя» Брэнтана
Нарадзіўся 9 верасьня 1778
Эрэнбрайтштайн
Памёр 28 ліпеня 1842
Ашафэнбург
Пахаваны Ашафэнбург
Бацькі Пэтэр Антон Брэнтана
Максіміліяна Брэнтана
Сужэнец Сафі Мэро[1] і Auguste Bußmann[d]
Дзеці Magdalena Maria Brentano[d][2]
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці паэзія, проза, драма
Кірунак рамантызм
Мова нямецкая[3]
Подпіс Brentano Signature.gif
Wikisource-logo.svg [[::de:s:Clemens Brentano|Творы]] ў Вікікрыніцах

Абапіраючыся на народнапесенную творчасьць, ён значным чынам удасканаліў нямецкі верш і вызначыў надалей разьвіцьцё рамантычнае паэзіі ў Нямеччыне[4]. Яго ўплыў зазналі Гайнрых Гайнэ, Ёзэф фон Айхэндорф, Жэрар дэ Нэрваль, Гіём Апалінэр і іншыя эўрапейскія аўтары, якія стваралі адмысловыя варыяцыі на сюжэт брэнтанаўскай баляды «Лярэлей» пра райнскую прыгажуню, што вабіла юнакоў і губіла іх насуперак сваёй волі, а сама пакутвала без узаемнага каханьня.

Comödien (1852)

Разам зь Людвігам Ахімам фон Арнімам выдаў трохтомны зборнік фальклёру «Чароўны рог хлопчыка» (ням. Des Knaben Wunderhorn, 1806—08), які аказаў вялікі ўплыў на працэс фармаваньня нямецкай паэзіі.

Верш Брэнтана пераклаў на беларускую мову Уладзімер Папковіч[5].

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Брентано, Клеменс // Энциклопедический словарь / под ред. И. Е. АндреевскийСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1891. — Т. IVа. — С. 648.
  2. ^ Pas L. v. Genealogics — 2003. — ed. size: 683713
  3. ^ Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  4. ^ Святлана Малюковіч. «Блакітную кветку шукаю…»: Рамантычная лірыка паэтаў Германіі // Роднае слова. — 1999. — № 2. — С. 34—36.
  5. ^ Галасы з-за небакраю: анталогія паэзіі свету ў беларускіх перакладах ХХ ст. Склад. М. Скобла. — Мн.: Лімарыус 2008. — 896 с.