Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі (Мёры)

Помнік сакральнай архітэктуры
Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі
Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Мары
Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Мары
Краіна Беларусь
Места Мёры
Каардынаты 55°36′51.93″ пн. ш. 27°37′49.28″ у. д. / 55.614425° пн. ш. 27.6303556° у. д. / 55.614425; 27.6303556Каардынаты: 55°36′51.93″ пн. ш. 27°37′49.28″ у. д. / 55.614425° пн. ш. 27.6303556° у. д. / 55.614425; 27.6303556
Канфэсія Каталіцкая царква і каталіцтва
Эпархія Віцебская дыяцэзія 
Архітэктурны стыль нэаготыка
Дата заснаваньня 1853
Статус Дзяржаўны сьпіс гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь
Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі на мапе Беларусі
Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі
Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі
Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі
Commons-logo.svg Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі на Вікісховішчы

Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі — помнік архітэктуры пачатку XX стагодзьдзя ў Мёрах. Знаходзіцца на ўсходнім беразе Мёрскага возера ў паўднёвай частцы места. Дзейнічае. Твор архітэктуры нэаготыкі. Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гістарычна-культурных каштоўнасьцяў Беларусі.

ГісторыяРэдагаваць

 
Новы касьцёл, 1906 г.

Вялікае Княства ЛітоўскаеРэдагаваць

Паводле некаторых зьвестак, першы касьцёл у Мёрах зьявіўся яшчэ ў XVI ст. З 1728 году ў мястэчку дзейнічаў кляштар канонікаў рэгулярных.

Пад уладай Расейскай імпэрыіРэдагаваць

Па другім падзеле Рэчы Паспалітай (1793 год), калі Мёры апынуліся ў складзе Расейскай імпэрыі, касьцёл і кляштар працягвалі дзейнічаць. Па здушэньні вызвольнага паўстаньня (1830—1831) у 1832 годзе расейскія ўлады ліквідавалі кляштар.

У 1907 годзе на месцы драўлянай капліцы збудавалі новы касьцёл збудавалі з чырвонай цэглы.

Найноўшы часРэдагаваць

Па Другой сусьветнай вайне ў 1951 годзе савецкія ўлады зачынілі касьцёл і прыстасавалі яго пад склад збожжа, але аддалі вернікам ужо ў 1956 годзе.

АрхітэктураРэдагаваць

Помнік архітэктуры нэаготыкі. Гэта 3-нэфавая 2-вежавая базыліка з 5-граннай алтарнай часткай, да якой з паўднёвага боку далучаецца закрысьція. Фасады будынка з высокім цокалем рытмічна падзяляюцца прыступкавымі контрфорсамі і стральчатымі аконнымі праёмамі. Вось сымэтрыі галоўнага фасаду падкрэсьліваецца ўходным парталам і акном-ружай. Завершаныя высокімі шпілямі 3-ярусныя вежы ўмацоўваюцца прыступкавымі контрфорсамі, падзяляюцца вузкімі нішамі. Вежа-ліхтар завяршае цэнтральны шчыт.

Нэфы перакрываюцца стральчатымі скляпеньнямі. У інтэр'еры захоўваюцца абразы «Маці Божая Ружанцовая» і «Язэп зь дзіцем» (пачатак XIX ст.), «Маці Божая Чэнстахоўская» (1878), драўляная скульптура «Укрыжаваньне» (XIX ст.)[1].

Каля касьцёла помнік ненароджанаму дзіцяці (мастак Аляксандар Дранец).

ГалерэяРэдагаваць

Гістарычныя здымкіРэдагаваць

Сучасныя здымкіРэдагаваць

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Кулагін А. Каталіцкія храмы на Беларусі. — Менск, 2001.

ЛітаратураРэдагаваць

  • Кулагін А. Каталіцкія храмы на Беларусі: Энцыкл. даведнік / А. Кулагін; маст. І. Бокі. — 2-е выд. — Менск: БелЭн, 2001. — 216 с.: іл. ISBN 985-11-0199-0.

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь, шыфр  213Г000551