Стэван Алексіч

Стэван Алексіч (па-сэрбску: Stevan Aleksić/Стеван Алексић) — сэрбскі мастак, які нарадзіўся ў Аўстра-Вугоршчыне. Ягоныя працы належаць да Мюнхэнскай школы. Ён асабліва вядомы сваёй сэрыяй аўтапартрэтаў з 1895 па 1922 гады, якія адначасова ілюструюць эвалюцыю ягонага стылю і тэхнікі, а таксама зьмены ў ягоным целаскладзе і характары, і зьяўляецца найбуйнейшай падобнай калекцыяй сэрбскага жывапісу[3].

Стэван Алексіч
Stevan Aleksić.jpg
Дата нараджэньня 23 сьнежня 1876(1876-12-23)[1][2]
Месца нараджэньня Арад, Румынія
Дата сьмерці 2 лістапада 1923(1923-11-02)[1] (46 гадоў)
Месца сьмерці Яша-Томіч, Сэчань, Сэрбія
Занятак маляр
Жанры партрэт

БіяграфіяРэдагаваць

Алексіч нарадзіўся 23 сьнежня 1876 году ў горадзе Арад, які на сёньня месьціцца ў Румыніі, у сям’і мастакоў. Ягоны бацька Душан і дзед Нікала таксама былі жывапісцамі. Пачатковую школу скончыў у Арадзе, дзе атрымаў першыя ўрокі жывапісу ад бацькі. У 1895 годзе пераехаў у Мюнхэн, дзе навучаўся ў Акадэміі выяўленчых мастацтваў у клясе Нікаляаса Гізіса. Калі ў 1900 годзе ягоны бацька памёр, ён вырашыў кінуць навучаньне і пераехаць у вёску ў Ваяводзіне. Там ён пабудаваў дом са студыяй і ажаніўся зь мясцовай настаўніцай Стэфаніяй Лукіч у 1905 годзе. Астатняе жыцьцё правёў у Модашы і працаваў жывапісцам. Памёр 2 лістапада 1923 году.

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць