Саламія Крушальніцкая

Саламія Амвросьеўна Крушальніцкая[4] гербу Сас (па-ўкраінску: Соломія Амвросіївна Крушельницька, 23 верасьня 1873, с. Бялявінцы — 16 лістапада 1952) — украінская сьпявачка (лірыка-драматычнае сапрана), пэдагог. Заслужаны дзеяч мастацтваў Украіны (1951).

Саламія Крушальніцкая
Solomiya Krushelnytska 06.jpg
Дата нараджэньня 23 верасьня 1872(1872-09-23) або 23 верасьня 1873(1873-09-23)[1]
Месца нараджэньня
Дата сьмерці 16 лістапада 1952(1952-11-16)[1] або 15 лістапада 1952(1952-11-15)[2]
Месца сьмерці
Месца пахаваньня
Грамадзянства
Месца вучобы
Занятак сьпявачка, опэрная сьпявачка, музычны пэдагог
Месца працы
Жанры опэра
Бацька Amvrosiy Krushelnytskyi[d]
Узнагароды
Заслужаны дзяяч мастацтваў Украіны
Сайт salomeamuseum.lviv.ua

Скончыла Львоўскую кансэрваторыю ў 1893 годзе, выкладала ў ёй (з 1946 году — прафэсар). Сьпявала ў буйнейшых опэрных тэатрах Эўропы, Амэрыкі. Валодала моцным голасам прыгожага тэмбру і вялікага дыяпазону. Выконвала драматычныя і лірычныя партыі: Тацьцяна, Ліза («Яўген Анегін», «Пікавая дама» Пятра Чайкоўскага), Галька, Ганна («Галька», «Страшны двор» Станіслава Манюшкі), Чыа-Чыа-сан (аднайменная опэра Дж. Пучыні), Аіда, Дэздэмона («Аіда», «Атэла» Дж. Вердзі), Эльза, Лізавета («Лаэнгрын», «Тангейзер» Р.Вагнэра), Саламея, Электра (аднайменныя опэры Р.Штраўса) і іншыя. З 1923 году выступала толькі ў канцэртах.

Яе імя носіць Львоўскі нацыянальны тэатар опэры і балета.

ЛітаратураРэдагаваць

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 8: Канто — Кулі / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1999. ISBN 985-11-0144-3.

КрынціыРэдагаваць

  1. ^ а б в г Архіў гістарычных запісаў — 1808.
  2. ^ нарматыўны кантроль Бібліятэкі Кангрэсу (анг.)Library of Congress.
  3. ^ Личаківський некрополь (укр.) — С. 149.
  4. ^ Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 8: Канто — Кулі / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1999. ISBN 985-11-0144-3.