Рэд Бул Зальцбург

«Рэд Бул» (па-нямецку: Red Bull) — аўстрыйскі футбольны клюб з гораду Зальцбургу. Заснаваны ў 1933 годзе як SV Austria Salzburg. 12-разовы чэмпіён Аўстрыі, пяціразовы ўладальнік Кубка Аўстрыі (2012, 2014, 2015, 2016, 2017). Праз спонсарскія абмежаваньні, якія УЭФА выкарстоўвае ў сваіх турнірах, у матчах эўракубкаў клюб мае назву як «Зальцбург», а таксама выкарыстоўваецца іншы лягатып, які пазбаўлены спонсарскага згадваньня. Клюб доўгі час быў вядомы як «Аўстрыя», але празь некалькі спонсарскіх назваў, у выніку атрымаў назоў «Рэд Бул» у 2005 годзе. Кампанія Red Bull GmbH ня толькі зьмяніла назву клюбу, але і зьмяніла традыцыйныя фіялетава-белыя колеры, на чырвона-белыя. Зьмена прывяла да таго, што некаторыя фанаты каманды стварылі новы клюб, які атрымаў традыцыйную назву «Аўстрыя».

Рэд Бул Зальцбург
FC Red Bull Salzburg.svg
Поўная назва FC Red Bull Salzburg
Заснаваны 13 верасьня 1933
Горад Зальцбург, Аўстрыя
Стадыён Рэд Бул Арэна, Вальс-Зыцэнгайм
Умяшчальнасьць: 31 895
Кіраўнік Red Bull GmbH
Галоўны трэнэр Джэсі Марш
Чэмпіянат Бундэсьліга
 · 2018—2019 1 месца
Афіцыйны сайт

ГісторыяРэдагаваць

 
«Рэд Бул» у 2012 годзе.

Клюб быў заснаваны 13 верасьня 1933 году пад назвай «Аўстрыя» ў выніку зьліцьця двух гарадзкіх клюбаў, якія мелі назвы «Гэрта» і «Рапід»[1]. У 1950 годзе клюб быў распушчаны, але зноўку ў хуткім часе адноўлены. Да Бундэсьлігі новы клюб здолеў далучыцца ў 1953 годзе. У першым сэзоне каманда заняла 9-е месца з 14 клубаў, пазьбягаючы вылету зь лігі дзякуючы перавагі над супернікамі на пяць пунктаў[2].

Ураджэнец Вены Эрых Пробст стаў першым у гісторыі клюбу гульцом, які атрымліваў запрашэньні ў нацыянальную зборную Аўстрыі, правёўшы ў шэрагах нацыянальнае каманды 19 матчаў[3]. 9 кастрычніка 1965 году Адольф Мацэк, які 4 разы апранаў кашулю нацыянальнай зборнай, стаў першым мясцовым гульцом клюбу, які атрымліваў запрашэньне ў аўстрыйскую зборную[4].

Зальцбург упершыню ў сэзоне 1970—1971 гадоў скончыў сэзон у першай тройцы, атрымаўшы срэбраныя мэдалі, саступіўшы першы радок клюбу «Вакер» зь Інсбруку, толькі на адзіны бал прапусьціўшы наперад канкурэнта[5]. Дзякуючы другому месцу, у сэзоне 1971—1972 гадоў «Аўстрыя» дэбютавала ў эўрапейскіх спаборніцтвах, узяўшы ўдзел у розыгрышу Кубка УЭФА. Аднак, дэбют ня быў удалым, у першым матчы ў гасьцёх супраць румынскага клюбу УТА «Аўстрыя» трывала паразу зь лікам 1:4, і, не зважаючы на хатнюю перамогу зь лікам 3:1 у матчы ў адказ, далей крочыў румынскі клюб. У 1974 годзе зальцбурскі клюб упершыню выйшаў у фінал Кубка Аўстрыі, але саступіў венскай «Аўстрыі» зь лікам 1:2 у гасьцёх. Матч у адказ скончыўся ўнічыю 1:1[6].

У 1978 годзе афіцыйная назва клюбу была зьменена на «Казыно», а ў 1997 годзе на «Вюстэнрот», дзякуючы спонсарскай дамове з аўстрыйскай карпарацыяй фінансавых паслуг. Але каманду працягвалі называць «Аўстрыя». У 1994 годзе «Аўстрыя» ўпершыню ў гісторыі трапіла ў фінал Кубка УЭФА, але двойчы саступіла італьянскаму «Інтэрнацыянале». У тым жа сэзоне 1993—1994 гадоў клюб упершыню стаў чэмпіёнам Аўстрыі, абыйшоўшы на 2 пункты венскай «Аўстрыі»[7]. На наступны сэзон клюб здолеў абараніць тытул, калі зальцбурскі клюб толькі паводле розьніцы мячоў абыйшоў грацкі «Штурм»[8]. У сэзоне 1995—1996 гадоў клюб чакала няўдача, выніковае 8-е месца пазбавіла ўсё ж такі ад матчаў на вылет зь лігі[9]. Але ў наступным сэзоне клюб зноўку стаў чэмпіёнам краіны, абышоўшы венскі «Рапід» на тры пункты[10].

СкладРэдагаваць

Актуальны на 22 сакавіка 2020 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1   Бр Цыцан Станкавіч 1992
4   ПА Маджыд Ашымэру 1997
5   Аб Альбэрт Вальчы 1995
6   Аб Жэром Ангюэнэ 1997
7   Нап Сэку Кайта 1999
8   Нап Мэргім Бэрыша 1998
9   Нап Хван Хі-Чхан 1996
14   ПА Домінік Собаслаі 2000
15   Аб Андрэ Рамальлю 1992
16   ПА Златка Юнузавіч 1987
17   Аб Андрэас Ульмэр (капітан) 1985
19   ПА Маамэд Камара 2000
20   Нап Патсан Дака 1998
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
23   Бр Філіп Кён 1998
25   Аб Патрык Фаркас 1992
27   Нап Карым Адеймі 2002
28   ПА Антуан Бэрнэд 1999
31   Бр Карлус Мігел Курунэл 1996
33   Бр Аляксандар Вальке 1983
37   ПА Масая Акугава 1996
39   Аб Максімілян Вёбэр 1998
43   Аб Расмус Крыстэнсэн 1997
44   ПА Юба Дыяра 1998
45   ПА Энок Мвэпу 1998
77   Нап Ноа Акафор 2000

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Рэд Бул Зальцбургсховішча мультымэдыйных матэрыялаў