Мэры Эрыставі

Мэры Эрыставі (па-грузінску: მერი ერისთავი; 1888 — 21 студзеня 1986) — грузінская арыстакратка, ікона моды і адна з самых першых мадэляў Како Шанэль. Перад рэвалюцыяй у Расеі ў 1917 годзе займала салідную пасаду ў грузінскім вышэйшым грамадзтве, а таксама пры расейскім імпэратарскім двары. Часам Мэры лічаць музай грузінскага паэту Галактыёна Табідзэ.

Мэры Эрыставі
Princess Mary Eristavi (2).png
Дата нараджэньня 1888
Месца нараджэньня Батумі, Грузія
Дата сьмерці 21 студзеня 1986(1986-01-21)
Месца сьмерці Парыж, Іль-дэ-Франс
Месца пахаваньня расейскія могілкі Сэн-Жэнэўеву-дэ-Буа
Грамадзянства Грузія
Занятак фрэйліна
Бацька Q15061134?

БіяграфіяРэдагаваць

Нарадзілася ў грузінскім горадзе Батумі ў сям’і генэрал-маёра прынца Пракофа Шэрвашыдзэ. Праз сваю прыгажосьць была вельмі вядомая ў вышэйшых колах Грузіі, акрамя таго, атрымлівала камплімэнты ад расейскага імпэратара Мікалая II, калі ён сустрэў яе падчас візыту ў Тыфліс у 1912 годзе. Паколькі ейны бацька стаў чальцом імпэратарскай Думы, сям’і неўзабаве давялося пераехаць у Санкт-Пецярбург, дзе Мэры стала фрэйлінай імпэратрыцы Аляксандры Фёдараўны. Пасьля сьмерці бацькі Мэры вярнулася ў родную Грузію і правяла астатнюю частку маладосьці на захадзе краіны са сваёй маці і сёстрамі-блізьнятамі Элен і Тамарай.

Пасьля стварэньня Першай грузінскай рэспублікі пасьля расейскай рэвалюцыі жаніх Мэры прынц Георгі Эрыставі вярнуўся ў Грузію з намерам ажаніцца зь ёй. Яны ўступілі ў шлюб у Кутаісі неўзабаве пасьля ягонага прыбыцьця і, верагодна, з нагоды бясьпекі, назаўсёды пасяліліся ў краіне, якая ў той час мела пэўную абарону, гарантаваную Нямеччынай. Мірны час у Грузіі праіснаваў нядоўга, і пара была вымушана пакінуць краіну ў сакавіку 1921 году падчас уварваньня савецкіх войскаў. Каб пазьбегнуць зьняволеньня, дэпартацыі альбо сьмерці, Мэры разам зь іншымі вядомымі грузінскімі шляхцічамі і ўрадоўцамі выправілася з краіны на карабелі з Батумі. Узьядналася з мужам у Стамбуле, а потым удваёх яны выправіліся ў Францыю, дзе і пасяліліся.

Першы час у Францыі сям’я жыла ня вельмі шыкоўна, але пасьля адкрыцьця ўласнага атэлье і пачатку супрацоўніцтва з Како Шанэль, пара значна выправіла сваё матэрыяльнае становішча. Неўзабаве пасьля гэтага Георгі памёр і Мэры засталася адна, бо ў пары не было дзяцей. Астатняе жыцьцё Мэры правяла ў адзіноце, зрэдку кантактуючы зь іншымі грузінскімі эмігрантамі, за выключэньнем наведваньняў мясцовага прыходу Грузінскай праваслаўнай царквы. У апошнія гады жыцьця была вымушана пераехаць у дом састарэлых, дзе дзякуючы палепшанаму фінансаваму становішчу ёй была прадастаўлена асабістая пакаёўка.

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць