Мацей Бутрымовіч (па-польску: Mateusz Butrymowicz; 17451814) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага[1]. Падстароста, мечнік і лоўчы пінскі, удзельнік Чатырохгадовага Сойму.

Мацей Бутрымовіч
Мацей Бутрымовіч
Мацей Бутрымовіч
POL COA Topór.svg
Герб «Тапор»
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 1745
Памёр 1814
Род Бутрымовічы
Бацькі Якуб Бутрымовіч
Настасься з Горчакаў
Жонка Крыстына зь Лях-Шырмаў
Дзеці Юзэфа, Рычард, Ксавэры
Дзейнасьць картограф

ЖыцьцяпісРэдагаваць

Прадстаўнік шляхецкага роду Бутрымовічаў гербу «Тапор», сын Якуба і Настасьсі з Горчакаў. Навучаўся ў Пінскім езуіцкім калегіюме. Падтрымліваў партыю гетмана вялікага літоўскага М. К. Агінскага.

  • 17761782 гады — паручкік пяцігорскі войскаў Вялікага Княства Літоўскага.
  • 1778 год — намінаваны канюшым Пінскага павету.
  • 1780 год — мечнік пінскі.
  • 1781 і 1786 гады — быў дэпутатум Літоўскага трыбуналу.
  • 1783 год — судзьдзя гродзкі, а ў 1785 — падстароста пінскі.
  • 1784 год — завершыў будову Мухавецкага і Целяханаўскага водных каналаў.
  • 1788 год — абіраўся паслом на Чатырохгадовы Сойм ў Варшаве.

Уваходзіў у камісію для экзамінаваньня скарбу ВКЛ, дэпутацыю экзамінаваньня справы пра абвінавачаных у бунтах. Выступаў за стварэньне ў Рэчы Паспалітай аўтаномнай праваслаўнай улады. Унёс на Сойм прапановы дзеля паляпшэньня стану габрэяў у дзяржаве — зрабіўся чальцом дэпутацыі ў пытаньнях габрэяў. Выступаў за перадачу адукацыі ў краіне ад Адукацыйнай камісіі да манаскіх ордэнаў. Прыхільнік Канстытуцыі 3 траўня; быў сябрам Згуртаваньня прыхільнікаў урадавай канстытуцыі[2].

  • 1791 год — лоўчы пінскі.

Разам з гетманам М. К. Агінскім з уласнай ініцыятывы распачаў будову гасьцінцаў зь Пінску ў кірунках Слоніма і Валыні. У сваім маёнтку Крыстынаў (Пінскі павет) стварыў узорную гаспадарку, разьмясьціўшы яе на асушаных балотах. Заснаваў школу для дзяцей рамесьнікаў і сялянаў. У 1784—1790 гадох у Пінску збудаваў палац у стылі клясыцызму паводле праекту архітэктара Караля Шыльдхаўза.

У шлюбе з Крыстынай Лях-Шырмай меў дачку Юзэфу, сыноў Рычарда і Ксавэрыя.

Па 1792 годзе зьвестак пра М. Бутрымовіча амаль няма. Вядома, што ён жыў на Піншчыне і памёр у 1810 ці 1814 годзе.

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Валерый Пазднякоў. Бутрымовіч Мацей // ВКЛ. Энцыкл. Т. 1. — Менск, 2005. С. 356.
  2. ^ Adam Skałkowski, Towarzystwo przyjaciół konstytucji 3 maja, Kórnik, 1930, s. 68.

ЛітаратураРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць