Манака (футбольны клюб)

футбольны клюб

«Манака» (па-француску: Monaco) — футбольны клюб з гораду Фанвіей, княства Манака. Клюб быў заснаваны ў 1924 годзе й выступае ў Лізе 1, найвышэйшым дывізіёне францускага футболу, з сэзону 2013—2014 гадоў. Каманда гуляе свае хатнія матчы на ​​стадыёне «Люі II» у Фанвіей.

Манака
As monaco.png
Поўная назва Association sportive Monaco Football Club
Заснаваны 23 жніўня 1924
Горад Фанвіей, Манака
Стадыён Люі II
Умяшчальнасьць: 18 523
Прэзыдэнт Дзьмітры Рыбалоўлеў
Кіраўнік Дзьмітры Рыбалоўлеў і Грымальдзі
Галоўны трэнэр Ніка Ковач
Чэмпіянат Француская Ліга 1
 · 2018—2019 17 месца
http://www.asmonaco.com/

Не зважаючы на тое, што клюб месьціцца ў Манака, клюб лічыцца францускім, бо выступае ў францускай сыстэме футбольных ліг, і таму, што Княства Манака не зьяўляецца сябрам УЭФА[1][2]. «Манака» ёсьць адным з самых пасьпяховых клюбаў у Францыі, заваяваўшы сем чэмпіёнскіх тытулаў і атрымаўшы перамогу ў пяці розыгрышаў Кубку Францыі. Клюб таксама рэгулярна выступае ў эўрапейскіх футбольных спаборніцтвах, заняўшы другое месца ў гэткіх турнірах, як то Кубак уладальнікаў кубкаў УЭФА й Ліга чэмпіёнаў у 1992 і 2004 гадох адпаведна.

Найбольш пасьпяховымі гадамі клюбу лічацца 1970-я й канец 1980-х. Найбольш выбітнымі галоўнымі трэнэрамі клюбу зьяўляюцца Люсьен Ледзюк й Арсэн Вэнгер, на працягу якіх клюб быў адным зь лідэраў эўрапейскага футболу. Традыцыйнымі колерамі «Манака» зьяўляюцца чырвоны й белы, што адпавядае колерам сьцяга княства. «Манака» зьяўляецца чальцом Асацыяцыі эўрапейскіх клюбаў. У сьнежні 2011 году дзьве траціны акцыяў клюбу былі прададзены інвэстыцыйнай групе на чале з расейскім мільярдэрам Дзьмітрыем Рыбалоўлевым[3].

Пры фінансавай падтрымцы Рыбалоўлева клюб набыў некалькі знакамітых гульцоў, у тым ліку Радамэля Фалькао, Жуана Маўтыньню, Хамэса Радрыгеса й Рыкарду Карвалью, якія дэбютавалі за клюб у сэзоне 2013—2014 гадоў.

ГісторыяРэдагаваць

Футбольны клюб «Манака» быў заснаваны 23 жніўня 1924 году як аб’яднаньне шматлікіх мясцовых клюбаў, заснаваных у Францыі й у княстве. Першыя гады клюб праводзіў у аматарскіх рэгіянальных спаборніцтвах францускага дэпартамэнту Праванс-Альпы-Лазурны бераг, хутка павышаючы клясу лігаў ў 1920-х гадох. У 1933 годзе «Манака» быў запрошаны ў Фэдэрацыю футболу Францыі, атрымаўшы такім чынам прафэсійны статус. Аднак дэбют клюбу ў другім дывізіёне атрымаўся правальным паколькі каманда была адкінута ў аматарскую лігу на наступны год. Да 1948 году «Манака» паўторна набыў прафэсійны статус і вярнуўся да францускага другога дывізіёну, стала сканчваючы сэзон у вышэйшых эшалёнах лігі. З гэтым вынікам сталых намаганьняў у прасоўваньні да францускага першага дывізіёну «Манака» ў 1953 годзе атрымала права выступаць у найвышэйшай лізе францускага першынства.

У 1960 годзе першы знакавы трэнэр «Манака» Люсьен Ледзюк, прывёў клюб да ягонага першага прафэсійнага трафэю, Кубку Францыі. У фінале спаборніцтва манегаскі нанесьлі паразу клюбу «Сэнт-Эт’ен» зь лікам 4:2 у дадатковы час. Гэты першапачатковы посьпех быў палепшаны ў наступным годзе, калі клюб атрымаў перамогу ў чэмпіянаце Францыі ў першы раз у сваёй гісторыі, атрымаўшы права на ўдзел у Кубку эўропейскіх чэмпіёнаў. Ледзюка апасьля прывёў клюб да першага залатога дублю ў 1963 годзе. Пасьля ад’езду Ледзюка ў 1963 годзе, «Манака» замацаваўся ў сярэдзіне табліцы лігі на працягу большай часткі наступнага дзесяцігодзьдзя. У 1975 годзе Жан-Люі Кампара, сын былога прэзыдэнта Шарля Кампара, стаў старшынём клюбу. У сваім другім сэзоне, ён вярнуў у клюб Ледзюка, які адразу ж заваяваў клюбу прасоўваньне ў першы дывізіён у 1977 годзе й выйграў чэмпіянат краіны на наступны год. Ледзюка пасьля пакінулі клюб зноўку ў 1979 годзе. Новымі трэнэрамі пачаргова былі Люсьен Мюлер і Жэрар Банід, абодва зь якіх ня здолелі спыніць падзеньне клюбу.

На пачатку 1980-х гадоў клюб зноўку пачаў дабівацца посьпехаў у нацыянальных спаборніцтвах. «Манака» атрымліваў тытулы амаль кожны другі год, то бок Кубак Францыі ў 1980 годзе й 1985 годзе, чэмпіянат Францыі ў 1982 годзе, удзел у фінале Кубку Францыі ў 1984 годзе. У сэзоне 1985—1986 гадоў, «Манака» перамог «Бардо» зь лікам 9:0, што й да сёньняшнага дня зьяўляецца адной з самых вялікіх перамог у гісторыі клюбу[4].

ТрафэіРэдагаваць

СкладРэдагаваць

Актуальны на 5 траўня 2020 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1   Бр Даніел Субашыч 1984
2   Аб Фадэ Баё-Турэ 1997
3   Аб Гільерма Марыпан 1994
4   ПА Сэск Фабрэгас 1987
5   Аб Жэмэрсан 1992
6   ПА Т’емуэ Бакаяко (ар. Чэлсі) 1994
8   ПА Адрыен Сылва (ар. Лэстэр Сіці) 1989
9   Нап Вісам Бэн Едэр 1990
10   Нап Стэван Ёвэтыч 1989
11   Нап Жэлсан Мартынш 1995
12   Аб Рубэн Агіляр 1993
13   Нап Вілем Жэбэль 2001
14   Нап Кейта Бальдэ 1995
15   Аб Жан Марсэлен 2000
16   Бр Дыега Бэнальлё 1983
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
17   ПА Аляксандар Галавін 1996
18   Аб Арцюр Загр 2001
19   Нап П’етра Пэльегры 2001
20   Нап Іслам Сьлімані (ар. Лэстэр Сіці) 1988
22   ПА Юсуф Фафана 1999
24   ПА Арэльен Чуамэні 2000
25   Аб Каміль Глік (капітан) 1988
28   Аб Жоржэ 1996
30   Бр Сэйду Сі 1995
32   Аб Бэнуа Бадыяшыль 2001
34   Нап Муса Сыльля 1999
39   Аб Бэньямін Гэнрыкс 1997
40   Бр Бэнжамэн Лякомт 1991
40   Бр Ляік Бадыяшыль 1998

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Манака (футбольны клюб)сховішча мультымэдыйных матэрыялаў