Лявон Гмырак

беларускі крытык, публіціст, празаік

Ляво́н Гмырак (сапр. Мечыслаў Бабровіч; 18 красавіка 1891, фальв. Пархвенава, Вялейскі павет, цяпер у Докшыцкім раёне Віцебскай вобласьці — 13 ліпеня 1915[1]) — беларускі крытык, публіцыст і празаік[2].

Лявон Гмырак
Liavon Hmyrak.jpg
Асабістыя зьвесткі
Імя пры нараджэньні Мечыслаў Бабровіч
Псэўданімы З. Б., Барыс Заяц, Лявон Хмуры
Нарадзіўся 6 (18) красавіка 1891
фальв. Пархвенава, Вялейскі павет
Памёр 30 чэрвеня (13 ліпеня) 1915 (24 гады)
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці публіцыст, празаік, крытык
Гады творчасьці 1913—1915
Мова беларуская мова
Творы на сайце Knihi.com
Вікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Бабровіч.

ЖыцьцяпісРэдагаваць

Скончыў 1-ю Віленскую гімназію (1908)[2], прыватную тэхнічна-прамысловую школу ў Варшаве (1912)[2]. Працаваў наглядчыкам у бацькоўскім фальварку, тэхнікам у Вільні.

У 1914 року прызваны ў армію, даслужыўся да прапаршчыка. Загінуў на фронце Першай Сусьветнай вайны пад Коўнам[2]. Пасьмяротна ўзнагароджаны Георгіеўскім крыжам.

Біяграфія вывучана недастаткова, магчыма, што ён зьяўляецца братам дзеяча рэвалюцыйнага руху ў Заходняй Беларусі Яна Бабровіча[1].

ТворчасьцьРэдагаваць

Друкавацца пачаў з 1913 року ў газэце «Наша ніва»[2], зь якой супрацоўнічаў і пазьней: друкаваў там апавяданьні («Васілёва вясельле»), фэльетоны, публіцыстычныя і крытычныя артыкулы. Друкаваўся таксама ў зборніку „Велікодная пісанка“, часопісе „Лучынка“, альманаху „Маладая Беларусь“.

Аўтар апавяданьня «Васілёва вясельле» (1913), артыкулаў па гісторыі беларускай культуры, актуальных праблемах сацыяльна-палітычнага жыцьця, артыкулу «Тарас Шаўчэнка» (1914) і інш. Нарыс па гісторыі нацыянальна-культурнага руху «Беларускае нацыянальнае адраджэньне» (1914) прысьвечаны гісторыі нацыянальна-культурнага руху.

Выступаў за культурна-нацыянальную аўтаномію Беларусі ў саюзе з дэмакратычнымі сіламі Расеі, супраць хутарызацыі, падатковай палітыкі царызму і да т. п. Як крытык абараняў пазыцыі рэалізму і народнасьці(ru), выступаў супраць дэкадэнцтва(ru), заклікаў пісьменьнікаў адгукацца на ўсе важныя зьявы жыцьця, абуджаць у грамадзтве гуманныя імкненьні, навучацца ў клясыкаў сусьветнай літаратуры.

БібліяграфіяРэдагаваць

  • Творы: Проза. Крытыка. Публіцыстыка. Мн., 1992.

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ а б Гмырак Лявон(недаступная спасылка)
  2. ^ а б в г д Гмырак Левон // Биографический справочник. — Менск: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 152. — 737 с.

ЛітаратураРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць