Ільля Галкін

(Перанакіравана з «Ільля Галка»)

Ільля́ Са́віч Га́лкін, сапраўднае прозьвішча Га́лка (1 жніўня [ст. ст. 20 ліпеня] 1898, вёска Панасюкі Пружанскага павету Гарадзенскай губэрні, Расейская імпэрыя — 7 красавіка 1990, Масква, РСФСР, СССР) — савецкі гісторык, гістарыёграф. Доктар гістарычных навук (1956), заслужаны дзяяч навукі РСФСР (1969). Аўтар працаў па ўсеагульнай гісторыі, гісторыі міжнародных адносінаў, гістарыяграфіі, падручнікаў для вну.

Ільля Галкін
рас. Илья Саввич Галкин
Дата нараджэньня 20 ліпеня (1 жніўня) 1898
Месца нараджэньня Панасюкі, Пружанскі павет Гарадзенскай губэрні, Расейская імпэрыя
Дата сьмерці 7 красавіка 1990(1990-04-07) (91 год)
Месца сьмерці Масква, РСФСР
Месца пахаваньня Вастракоўскія могілкі
Грамадзянства Расейская імпэрыя
Расейская імпэрыя
Расейская імпэрыя
Месца вучобы Маскоўскі ўнівэрсытэт
Занятак гісторык і прафэсар унівэрсытэту
Навуковая сфэра гісторыя
Месца працы Маскоўскі інстытут філязофіі, літаратуры і гісторыі, Маскоўскі дзяржаўны ўнівэрсытэт
Вядомы як Ільля Галкін
Навуковая ступень доктар гістарычных навук[d]
Навуковы кіраўнік Мікалай Лукін
Вучні Ігар Дзяменцьеў
Узнагароды
Ордэн Леніна
Ордэн Леніна
Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі
Ордэн Працоўнага Чырвонага Сьцягу
Сайт http://www.proza.ru/2009/03/24/901

ЖыцьцяпісРэдагаваць

Нарадзіўся ў сялянскай сям’і Савы Галкі ў вёсцы Панасюкі (цяпер у Камянецкім раёне Берасьцейскай вобласьці). З пачаткам Першай сусьветнай вайны сям’я пераехала на Ўладзімершчыну, у Каўроў.

Тут Ільля Галка атрымаў першапачатковую адукацыю, пайшоў у тэхнічую вучэльню пры Маскоўскай чыгунцы, пасьля працаваў фармоўцам ліцейнага цэху ў чыгуначных майстэрнях. Зьмяніў прозьвішча на Галкін, у 1917 мабілізаваны і накіраваны ў Кіеўскую школу прапаршчыкаў.

У 1918 року паступіў у Політэхнічны інстытут у Іванаве-Вазьнясенску, аднак праз тры месяцы далучыўся да шэрагаў Чырвонай арміі і ваяваў супраць Калчака на Ўсходнім фронце.

У 1921 дэмабілізаваны з прычыны здароўя. Працаваў ва ўліковым аддзеле статыстыкі Ўладзімерскага губкаму партыі, пасьля загаднікам улікова-статыстычнага пададдзелу.

Ажаніўшыся зь Еўдакіяй Казловай-Федарук, пераехаў у Аткарскі павет Саратаўскай губэрні. Працаваў настаўнікам, дырэктарам Ломаўскай пачатковай школы, кіраўніком групы ў калёніі для беспрытульнікаў. Сябра КПСС з 1927.

У 1930 паступіў на этналягічны факультэт Маскоўскага ўнівэрсытэту[1] і скончыў у 1932, пасьля скончыў і асьпірантуру (1935).

Працаваў выкладчыкам у Маскоўскім інстытуце філязофіі, літаратуры і гісторыі, абараніў кандыдацкую дысэртацыю, прайшоў шлях да прафэсара. У 1937—1941 быў прарэктарам інстытуту, а з 1941 пасьля далучэньня яго да гістарычнага факультэту Маскоўскага ўнівэрсытэту, працаваў прарэктарам унівэрсытэту па навучальнай частцы, намесьнікам рэктара, упаўнаважаным Народнага камісарыяту асьветы РСФСР па эвакуацыі ўнівэрсытэту ў Туркмэнскую ССР, Сьвярдлоўск, пасьля ягонаму вяртаньню ў Маскву. З 1943 — рэктар МДУ.

Пасьля сыходу з пасады рэктара ў 1948 року чытаў лекцыі на гістарычным факультэце, працаваў у Акадэміі грамадзкіх навук пры ЦК КПСС. Загаднікам катэдры ўсеагульнай гісторыі Акадэміі (з 1950), пасьля — новай і найноўшае гісторыі краінаў Эўропы і Амэрыкі гістарычнага факультэту (1953—1981) МДУ, адначасна ў 1953—1958 займаў пасаду прарэктара ўнівэрсытэту.

За гады пэдагагічнае працы падрыхтаваў некалькі сотняў дыплёмнікаў, больш за сто кандыдатаў навук. Аўтар больш за 200 навуковых працаў.

Памёр у Маскве 7 красавіка 1990 року. Пахаваны ў Маскве на Вастракоўскіх могілках.

БібліяграфіяРэдагаваць

  • Галкин И. С. Австро-Венгрия (1867—1914 гг.). Стеногр. лекции, прочитан. в Высшей парт. школе при ЦК ВКП(б) в 1940—1941 гг. М., 1940.
  • Галкин И. С. Борьба В. И. Ленина против центризма в годы первой мировой войны // Первая мировая война. 1914—1918, М., 1968.
  • Галкин И. С. Буржуазные революции на Востоке в начале XX века Стеногр. лекций, прочитан. в Высшей парт. школе при ЦК ВКП(б) в 1940 — 41 уч. г. М. , 1940.
  • Галкин И. С. Второй Интернационал в период 1889—1914 гг. Стеногр. лекции, прочитан. в Высшей парт. школе при ЦК ВКП(б) в 1940 — 41 уч. г. М., 1941.
  • Галкин И. С. Германия в 1870—1914 гг. Стеногр. лекций, почитан. в Высшей парт. школе при ЦК ВКП(б) в 1940—1941 уч. г. М., 1940.
  • Галкин И. С. Дипломатия европейских держав в связи с освободительным движением народов Европейской Турции в1905 — 1912 гг. М., 1960.
  • Галкин И. С. Записки ректора МГУ. Воспоминания. М., 2004.
  • Галкин И. С. Испания. 1868—1914. М., 1939.
  • Галкин И. С. Италия в 1870—1914 гг. Стеногр. лекции, прочитан. в Высшей парт. школе при ЦК ВКП(б) в 1940—1941 уч. г. М., 1940.
  • Галкин И. С. Историография Новой и Новейшей истории стран Европы и Америки / Под ред. И. С. Галкина. М., 1977.
  • Галкин И. С. В. И. Ленин и развитие советской историографии новой и новейшей истории стран Европы и Америки. М., 1977.
  • Галкин И. С. Н. М. Лукин — революционер, ученый. М., 1984.
  • Галкин И. С. Новая история. 1870—1918 Учебник для 9-го класса сред. школы. М., 1945.
  • Галкин И. С. Новая история. 1871—1917. Учеб. для студентов. пед. ин-тов по ист. спец. / И. С. Галкин, Н. А. Ерофеев, А. Л. Ефимова и др. М., 1984.
  • Галкин И. С. Новейшая история стран Европы и Америки в советской историографии // Новая и новейшая история. 1975. №6.
  • Галкин И. С. Революционная борьба китайского народа в конце ХIХ — начале ХХ века // Преподавание истории в школе. 1955. № 1. С. 16 — 32.
  • Галкин И. С. Создание Германской империи, 1815—1871 гг. М., 1986.[2]

Прэміі і ўзнагародыРэдагаваць

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Илья Саввич Галкин(рас.) Научная сеть. интернет-журнал «Ломоносов» (15 верасьня 2000). Праверана 13 студзеня 2013 г.
  2. ^ Кигим Татьяна. (26 красавіка 2010) Реферат на тему Илья Саввич Галкин советский историк(рас.) coolreferat Праверана 13 студзеня 2013 г.

ЛітаратураРэдагаваць

  • Барсенков А. С. Советская историческая наука в послевоенные годы (1945—1955). М., 1988.
  • Ремарчук В. Илья Саввич Галкин // Ломоносов. 2002. № 6. С. 22 — 43.
  • Ремарчук В. К 250-летию МГУ. Летопись 1920 года // Московский университет. 2003. №22. С. 1 — 2.
  • Советская историография. М., 1996.

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

Папярэднік
Аляксей Буцягін
Рэктар МДУ імя Ламаносава
1943—1947
Наступнік
Аляксандар Несьмяянаў