Адкрыць галоўнае мэню

Ібн Батута (па-арабску: أبو عبد الله محمد ابن بطوطة‎, поўнае імя — Ібн Батута Абу Абдала Мухамэд ібн Абдала аль-Ляваці ат-Танджы; 24 лютага 1304, Танжэр, Марока1377, Фэс, Марока) — вядомы арабскі падарожнік бэрбэрскага паходжаньня, гандляр[1]. У 1325 годзе Ібн Батута пакінуў свой родны горад і выправіўся ў паломніцтва. За 30 год ён наведаў усе краіны ісламскага сьвету й прылеглыя землі, пераадолеўшы за гэты час 120 тысяч кілямэтраў. Да рэгіёнаў, па якіх падарожнічаў гандляр, адносяцца Паўночная Афрыка, Самалійскі паўвостраў, Заходняя Афрыка, Блізкі Ўсход, Цэнтральная Азія, Паўднёва-Ўсходняя Азія, Паўднёвая Азія й Кітай. Падчас знаходжаньня на Мальдывах ажаніўся з дачкой мясцовага султана. Аўтар кнігі, у якой апісаў свае падарожжы.

Ібн Батута
أبو عبد الله محمد بن عبد الله اللواتي الطنجي بن بطوطة
Harîrî Schefer - BNF Ar5847 f.51.jpg
Род дзейнасьці геаграфія, вандраваньне
Дата нараджэньня 25 лютага 1304
Месца нараджэньня Танжэр, Марока
Дата сьмерці 1304
Месца сьмерці Фэс, Марока
Грамадзянства Дынастыя Марынідаў
Занятак падарожнік-дасьледнік, географ, пісьменьнік, картограф, кадзі і купец

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Nehru, Jawaharlal (1989). «Glimpses of World History». Oxford University Press. — С. 752. — ISBN 0-19-561323-6.

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Ібн Батутасховішча мультымэдыйных матэрыялаў