Яўге́н Льво́віч Шкляр (1893—1941) — летувіскі паэт, перакладнік, журналіст, крытык.

Яўген Шкляр
Shkliar1.jpg
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 1893 або 1894
Друя або Днепрапятроўск
Памёр 1941(1941)
Ковенскі раён, Летува
Бацькі Леў Шкляр[d]
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці паэт, перакладнік, журналіст, крытык
Мова расейская мова

БіяграфіяРэдагаваць

Год ды месца нараджэньня спрэчныя. Паводле некаторых зьвестак нарадзіўся ў 1894 годзе ў Друі[1]. Дэбютаваў у друку ў 1911 годзе ў Екацярынаславе. У 1915—1916 гадах вучыўся на юрыдычным факультэце Варшаўскага ўнівэрсытэту, эвакуяванага ў Растоў-на-Доне. У 1916—1919 гадах удзельнік Першай сусьветнай вайны і грамадзянскай войн. Зь лістапада 1920 году ў Коўне.

Супрацоўнік газэты «Рэха» пад рэдакцыяй А. С. Бухава, карэспандэнт рыскай газэты «Сёньня». У 1924—1925 гг. працаваў у рыскай газэце «Народная думка» і штотыднёвым часопісе «Наш агеньчык», супрацоўнічаў у расейскіх газэтах Эстоніі, у парыскай штотыднёвай газэце «Сьвітанак» пад рэдакцыяй У. Я. Жабацінскага(ru) і іншых пэрыядычных выданьнях. У 1926—1927 жыў у Парыжы. З 1928 стала жыў у Коўне, па справах выяжджаючы ў Рыгу і Талін. Загінуў у канцлягеры пад Коўна.

Выдавец і рэдактар газэт:

  • «Наша рэха» (1929—1931),
  • «Летувіскі кур’ер» (1932—1933),
  • «Летувіскі весьнік» (1935—1939),
  • «Усходняя Эўропа» і іншых пэрыядычных выданьняў, удзельнічаў у летувіскім друку.

Рэдактар часопіса «Балтыйскі альманах» (1923—1924; 1928—1937, зь перапынкамі).

Складанкі вершаўРэдагаваць

 
Яўген Шкляр. Летува залатое імя. Парыж, 1927. Вокладка
  • «Кипарисы» / «Цыпрысы» (Коўна, 1922),
  • «Караван» / «Караван» (Бэрлін, 1923),
  • «Огни на вершинах» / «Агні на вяршынях» (Бэрлін, 1925),
  • «Вечерняя степь» / «Вячэрні стэп» (Бэрлін, 1923),
  • «Посох» / «Кій» (Рыга, 1925),
  • «Летува золотое имя» / «Летува залатое імя» (Парыж, 1927),
  • «Poeta in aeternum» (Рыга, 1935)
  • «Lietuva vardas auksinis» (Коўна, 1931) на летувіскай мове ў перакладах Людаса Гіры, Пятраса Лаўрынайтыса, Пятраса Вайчунаса

ПеракладыРэдагаваць

Перавёў «Нацыянальную песьню» Вінцаса Кудзіркі, вершы Казіса Бінкіса, Пранаса Будвітыса, Пятраса Вайчунаса, Людаса Гіры, Матэўса Густайціса, Майроніса, Вітаўта Сырыёс-Гіры і шматлікіх іншых летувіскіх паэтаў, асобныя празаічныя тэксты.

ЛітаратураРэдагаваць

  • Лаўрынец, Павел. Яўген Шкляр: Жыцьцёвы шлях вандроўцы. — Выдавецтва Віленскага ўнівэрсытэта, 2008. — 384 с. — ISBN 978-9955-33-181-0

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Евгений Шкляр — Русские творческие ресурсы Балтии(рас.)

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць