Стандард Льеж

бэльгійскі футбольны клюб

«Стандард» (па-нідэрляндзку: Standard) — бэльгійскі футбольны клюб з гораду Льежу. Заснаваны ў 1898 годзе. 10-разовы чэмпіён Бэльгіі, васьміразовы ўладальнік Кубка Бэльгіі. Хатнім стадыёнам клюбу зьяўляецца арэна «Марыс Дзюфран», які зьмяшчае 30 023 гледачы.

Стандард Льеж
Royal Standard de Liege.svg
Поўная назва Royal Standard de Liège
Заснаваны 1898
Горад Льеж, Бэльгія
Стадыён Марыс Дзюфран
Умяшчальнасьць: 30 023
Галоўны трэнэр Мбае Лее[d][1]
Чэмпіянат Першы дывізіён А
 · 2020—2021 6 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Трэція колеры
http://standard.be/

ГісторыяРэдагаваць

 
Матч на Кубак УЭФА супраць люксэмбурскага клюбу «Кэр’енгу»

Клюб быў створаны студэнтамі каледжа Сьвятога Сэрвацыюса ў 1900 годзе. У тыя часы ў Льежы існаваў толькі адзіны футбольны клюб, які насіў назву гораду — «Льеж». За «Льеж» тады заўзелі ў асноўным знатныя й заможныя мяшчане. Фактычна ў процівагу гэтаму клюбу й быў створаны «Стандард», названы па тыпу папулярнага тады францускага клюбу «Стандард дэ Парыж».

Да 1909 году клюб выступаў у другім дывізіёне чэмпіянату Бэльгіі. Але пасьля пераезду на новую арэну «Sclessin» «Стандард» здолеў выйсьці ў першы дывізіён Бэльгіі.

Падчас Першай сусьветнай вайны клюб пазбавіўся 20 сваіх гульцоў. І пасьля заканчэньня вайны кіраўніцтва пачало ствараць новую каманду. Быў выкуплены стадыён, сабраная новая каманда з новым трэнэрам. Але да Другой сусьветнай вайны клюб ня змог дамагчыся сур’ёзных посьпехаў, становячыся толькі тройчы віцэ-чэмпіёнам Бэльгіі.

Толькі праз 60 гадоў пасьля свайго заснаваньня «Стандард» стаў найлепшым клюбам Бэльгіі, шмат у чым дзякуючы кіраўніцтву клюбу ў асобе Ражэ Пэці й Поля Энрара. На працягу 1960-х і 1970-х гадоў «Стандард» быў адным зь лідэраў бэльгійскага футболу нароўні з «Бруге» й «Андэрлехтам». Вяршыні клюб дасягнуў у пачатку 1980-х гадоў, атрымаўшы перамогу ў Кубку Бэльгіі у 1981 годзе й двойчы запар чэмпіёнскі тытул у 1982 і 1983 гадох, а таксама выйшаўшы ў фінал Кубка ўладальнікаў кубкаў у 1982 годзе, дзе атрымаў паразу ад «Барсэлёны» зь лікам 1:2. Гэты фінал стаў самым вялікім дасягненьнем клюбу на міжнароднай арэне.

Аднак празь некаторы час, у 1984 годзе, быў выяўлены факт дамоўных матчаў, у якіх было замяшана кіраўніцтва «Стандарду». Наймацнейшыя гульцы каманды былі дыскваліфікаваныя, а клюб атрымаў сур’ёзныя санкцыі. Каля дзесяці гадоў спатрэбілася камандзе, каб акрыяць ад такога здарэньня, і ў 1993 годзе клюб заняў другое месца ў чэмпіянаце.

Паводле вынікаў сэзону 2007—2008 гадоў клюб заняў першае месца ў чэмпіянаце Бэльгіі, упершыню за 25 гадоў, а на наступны год выйграў другі чэмпіёнскі тытул запар.

СкладРэдагаваць

Актуальны на 8 верасьня 2021 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
2   Аб Юго Сыке 2002
3   Аб Амін Аль-Дакіль 2002
4   ПА Дам’ян Паўлавіч 2001
5   Аб Муса Сысако 2000
6   Аб Ноэ Дзюсэн 1992
7   Нап Дэніс Дрэгуш 1999
8   ПА Гойка Цымірат 1992
9   Нап Жуан Кляўс (ар. Гофэнгайм) 1997
10   Нап Мэгдзі Карсэля 1989
11   Нап Аран Дэнум 1998
12   ПА Гамза Рафія (ар. Ювэнтус) 1999
14   Аб Нільс Нкунку (ар. Эвэртан) 2000
15   ПА Даўда Пээтэрс (ар. Ювэнтус) 1999
16   Бр Арно Бадар 1998
17   Нап Джэксан Мюлека 1999
18   Нап Аляксандар Болевіч 1995
19   ПА Сэлім Амаляг 1996
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
20   Аб Мэрвэй Бакадзі 1996
21   Аб Колінз Фаі 1992
23   Нап Абдуль Тапсаба 2001
24   Аб Нікаля Гавары 1995
26   ПА Нікаля Раскін 2001
28   ПА Самюэль Баст’ен 1996
29   ПА Глядзі Ліканза (ар. Мазэмбэ) 1998
30   Бр Ляран Энкінэ 1992
31   Аб Аляксандра Калют 2003
33   Аб Натан Нгой 2003
34   Аб Канстантынас Ляйфіс (капітан) 1993
37   ПА Аліўе Дзюмон 2002
40   Бр Мат’ё Эпалё 2005
41   Нап Каміль Маэ 2004
  Нап Вільям Баліквіша 1999
  Нап Максім Лест’ен 1992

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Стандард Льежсховішча мультымэдыйных матэрыялаў

  1. ^ https://standard.be/fr/news/mbaye-leye-nouveau-t1-des-rouches