Стандард Льеж

бэльгійскі футбольны клюб

«Стандард» (па-нідэрляндзку: Standard) — бэльгійскі футбольны клюб з гораду Льежу. Заснаваны ў 1898 годзе. 10-разовы чэмпіён Бэльгіі, васьміразовы ўладальнік Кубка Бэльгіі. Хатнім стадыёнам клюбу зьяўляецца арэна «Марыс Дзюфран», які зьмяшчае 30 023 гледачы.

Стандард Льеж
Royal Standard de Liege.svg
Поўная назва Royal Standard de Liège
Заснаваны 1898
Горад Льеж, Бэльгія
Стадыён Марыс Дзюфран
Умяшчальнасьць: 30 023
Галоўны трэнэр Філіп Мантанье
Чэмпіянат Першы дывізіён А
 · 2019—2020 5 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Трэція колеры
http://standard.be/

ГісторыяРэдагаваць

 
Матч на Кубак УЭФА супраць люксэмбурскага клюбу «Кэр’енгу»

Клюб быў створаны студэнтамі каледжа Сьвятога Сэрвацыюса ў 1900 годзе. У тыя часы ў Льежы існаваў толькі адзіны футбольны клюб, які насіў назву гораду — «Льеж». За «Льеж» тады заўзелі ў асноўным знатныя й заможныя мяшчане. Фактычна ў процівагу гэтаму клюбу й быў створаны «Стандард», названы па тыпу папулярнага тады францускага клюбу «Стандард дэ Парыж».

Да 1909 году клюб выступаў у другім дывізіёне чэмпіянату Бэльгіі. Але пасьля пераезду на новую арэну «Sclessin» «Стандард» здолеў выйсьці ў першы дывізіён Бэльгіі.

Падчас Першай сусьветнай вайны клюб пазбавіўся 20 сваіх гульцоў. І пасьля заканчэньня вайны кіраўніцтва пачало ствараць новую каманду. Быў выкуплены стадыён, сабраная новая каманда з новым трэнэрам. Але да Другой сусьветнай вайны клюб ня змог дамагчыся сур’ёзных посьпехаў, становячыся толькі тройчы віцэ-чэмпіёнам Бэльгіі.

Толькі праз 60 гадоў пасьля свайго заснаваньня «Стандард» стаў найлепшым клюбам Бэльгіі, шмат у чым дзякуючы кіраўніцтву клюбу ў асобе Ражэ Пэці й Поля Энрара. На працягу 1960-х і 1970-х гадоў «Стандард» быў адным зь лідэраў бэльгійскага футболу нароўні з «Бруге» й «Андэрлехтам». Вяршыні клюб дасягнуў у пачатку 1980-х гадоў, атрымаўшы перамогу ў Кубку Бэльгіі у 1981 годзе й двойчы запар чэмпіёнскі тытул у 1982 і 1983 гадох, а таксама выйшаўшы ў фінал Кубка ўладальнікаў кубкаў у 1982 годзе, дзе атрымаў паразу ад «Барсэлёны» зь лікам 1:2. Гэты фінал стаў самым вялікім дасягненьнем клюбу на міжнароднай арэне.

Аднак празь некаторы час, у 1984 годзе, быў выяўлены факт дамоўных матчаў, у якіх было замяшана кіраўніцтва «Стандарду». Наймацнейшыя гульцы каманды былі дыскваліфікаваныя, а клюб атрымаў сур’ёзныя санкцыі. Каля дзесяці гадоў спатрэбілася камандзе, каб акрыяць ад такога здарэньня, і ў 1993 годзе клюб заняў другое месца ў чэмпіянаце.

Паводле вынікаў сэзону 2007—2008 гадоў клюб заняў першае месца ў чэмпіянаце Бэльгіі, упершыню за 25 гадоў, а на наступны год выйграў другі чэмпіёнскі тытул запар.

СкладРэдагаваць

Актуальны на 10 траўня 2020 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1   Бр Жан-Франсуа Жые 1979
3   Аб Зыньню Вангэўсдэн 1999
4   Аб Дымітры Лявале 1997
5   Аб Муса Сысако (ар. ПСЖ) 2000
6   Аб Ноэ Дзюсэн 1992
7   Нап Дуе Чоп 1990
8   ПА Гойка Цымірат 1992
10   Нап Мэгдзі Карсэля (капітан) 1989
12   Нап Дэніс Дрэгуш 1999
13   Аб Джон Нэкадыё 2002
15   ПА Эдэн Шамір 1995
16   Бр Арно Бадар 1998
17   Нап Абі Ўларэ 1996
18   Нап Аляксандар Болевіч 1995
19   ПА Сэлім Амаляг 1996
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
20   ПА Мэрвэй Бакадзі 1996
21   Аб Колінз Фаі 1992
22   Нап Максім Лест’ен 1992
23   Аб Сэна Міянг (ар. Кальяры) 1997
24   Аб Нікаля Гавары 1995
25   Нап Фэліпэ Авэнацьці 1993
26   ПА Нікаля Раскін 2001
27   Аб Мёргім Войвада 1995
28   ПА Самюэль Баст’ен 1996
30   Бр Ваня Мілінкавіч-Савіч (ар. Тарына) 1997
32   ПА Ёахім Карсэля 1999
33   Бр Тымаці Гальжэ 2001
34   Аб Канстантынас Ляйфіс 1993
37   Аб Адзі Сангарэ 1998

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Стандард Льежсховішча мультымэдыйных матэрыялаў