Сарвід (Сарвіт, Зарвід) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Sarvidis
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Saro + Wid
Іншыя формы
Варыянт(ы) Сарвіт, Зарвід
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Сарвід»

Паходжаньне

рэдагаваць
Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Сарвід (Sarvidis) — імя германскага паходжаньня[1][2]. Іменная аснова -сар- (-сер-) (імёны ліцьвінаў Сарвіла, Саргоўд, Сарман; германскія імёны Sarvilo, Saregaud, Saraman) паходзіць ад гоцкага і германскага sarwa 'зброя'[3], а аснова -від- (імёны ліцьвінаў Відмунд, Мельвід, Торвід; германскія імёны Widmund, Melvid, Torvid) — ад гоцкага wida 'повязь, злучэньне, моцнасьць' або ад гоцкага і германскага widus 'дрэва'[4]. Такім парадкам, імя Сарвід азначае «зброя моцы»[2].

Адпаведнасьць імя Сарвід германскаму імю Sarvidis прызнае летувіскі лінгвіст Ёзас Юркенас(lt)[5].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Сорвиду пять чоловека (1440—1492 гады)[6]; Kazimierz Sarwid (1667 год)[7]; Kazimierz Sarwid[8], od P. Monkiewicza z Zarwidów[9] (1690 год).

Носьбіты

рэдагаваць
  • Сарвід — літоўскі баярын, які атрымаў наданьне ад вялікага князя Казімера
  • Войцех Янавіч Мікалаевіч Сарвіт — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1586 годзе[10]
  • Ян Мікалаевіч Сарвіт — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1590 годзе[11]

Глядзіце таксама

рэдагаваць
  1. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1300.
  2. ^ а б Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 25.
  3. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  4. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  5. ^ Юркенас, Ю. Основы балтийской и славянской антропонимики. — Вильнюс, 2003. С. 130.
  6. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 20.
  7. ^ Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 5. — Warszawa, 2016. S. 199.
  8. ^ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 151.
  9. ^ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 212.
  10. ^ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. С. 186.
  11. ^ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 2. ― Вильна, 1903. С. 147.

Літаратура

рэдагаваць