Надзея Іванова

Надзея Іванова (4 студзеня 1952, Глыбокае, Віцебская вобласьць, Беларусь – 25 лістапада 2020, Менск, Беларусь) – адна зь першых беларускіх актывістак з ліку бацькоў ЛГБТК-людзей.

Nadzieja Ivanova 2018.jpg

ЖыцьцяпісРэдагаваць

Нарадзілася ў Глыбокім, жыла ў Расонах і Сьветлагорску, дзе працавала прадзільніцай і эканамісткай. У 1980-х гадох пераехала ў Менск і працавала трамвайніцай. У 1989 годзе была кіроўцай трамвая, які ўдзельнічаў у адной зь першых у БССР рэклямных кампаній беларускага брэнду - газэты «Чырвоная зьмена». Ганарылася, што была адзінай трамвайніцай, хто камунікавала з пасажырамі па-беларуску.[1] Расповяды пра гэты працоўны пэрыяд ляглі ў аснову апавяданьня Ў. Гарбацкага "Трамвайніца".[2]

Пасьля камінг-аўту(be) сына зацікавілася ЛГБТК-актывізмам, далучылася да бацькоўскага клюбу "Community Centre" ў Менску.

У лістападзе 2020 году памерла ад анкалягічнай хваробы.

ДзейнасьцьРэдагаваць

Надзея Іванова актыўна ўдзельнічала ў нешматлікай тады супольнасьці бацькоў ЛГБТК-людзей. Публічна выступала і заклікала бацькоў не адварочвацца ад сваіх дзяцей, якія ідэнтыфікуюць сябе ЛГБТК. Удзельнічала ў працы бацькоўскага клюбу Community Centre для псыхалягічнай дапамогі і кансультаваньня бацькоў[3]. Прадстаўляла беларускую супольнасьць бацькоў на міжнародных сустрэчах у Кіеве і Львове, удзельнічала ў публічных акцыях у падтрымку правоў геяў і лесьбіянак у рэгіёне. Прымала ўдзел ў гей-прайдах у Менску, Кіеве і Лёндане.[4][2] Прыняла ўдзел у праекце #stophateby для актывізацыі бацькоў і блізкіх ЛГБТК+ людей у падтрымку сваіх дзяцей і супраціву мове варожасьці да ЛГБТК+.[5]

Адкрыты ліст да арцыбіскупа КандрусевічаРэдагаваць

Увосень 2019 году напісала адкрыты ліст арцыбіскупу Кандрусевічу, які ўзначаліў кампанію па зборы подпісаў да звароту ў Адміністрацыю прэзыдэнта Беларусі аб увядзенні крымінальнай адказнасьці за прапаганду гомасэксуалізму сярод непаўналетніх. Яна зьвяртала ўвагу арцыбіскупа на адсутнасьць пастырскай апекі ЛГБТК людзей у Беларусі і заклікала спыніць  сьвятароў і касьцёльныя структуры ад удзелу ў крыміналізацыі жыцьця такіх людзей, як ейны сын.[6][7] Ліст падпісалі 314 чалавек.[8]

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ С. Трусевіч Трамвай Надзея // Чырвоная змена. — 1989. — В. 156-157 (13137) 12 жніўня. — С. 1.
  2. ^ а б Уладзіслаў Гарбацкі (27-11-2020) Маці геяў. Новы час.
  3. ^ Community Centre для ЛГБТ+ и их близких
  4. ^ Ганна Соўсь (17 люты 2020) «55 тысяч чалавек ня хочуць, каб я была ў гэтай краіне» Радыё Свабода
  5. ^ История вторая. Надежда. #stophateby​ на YouTube
  6. ^ Нечаканы паварот: да мітрапаліта Кандрусевіча звярнулася маці хлопца з ЛГБТ katolik.life
  7. ^ Надзея Іванова (17.10.2020) [Фэйсбук запіс ад 17 Кастрычнік 2019 г.]
  8. ^ Nieszczarda (16 красавіка 2020) Ліст мамы да Кандрусевіча LiveJournal