Жан-Клёд Юнкер (па-француску: Jean-Claude Juncker; нар. 9 сьнежня 1954 году, Рэданж-сюр-Атэрт, Люксэмбург) — люксэмбурскі палітычны дзяяч. Прэм'ер-міністар Люксэмбургу (1995—2013). Лідэр Хрысьціянскай сацыяльнай народнай партыі. Лічыцца адным з архітэктараў Маастрыхцкай дамовы.

Жан-Клёд Юнкер
1 студзеня 2005 — 21 студзеня 2013
Наступнік Jeroen Dijsselbloem[d]
1 лістапада 2014 — 30 лістапада 2019
Папярэднік Жазэ Мануэл Барозу[d]
Наступнік Урсуля фон дэр Ляен
20 студзеня 1995 — 4 сьнежня 2013
Папярэднік Жак Сантэр
Наступнік Ксаўе Бэтэль
5 сьнежня 2013 — 27 кастрычніка 2014
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 9 сьнежня 1954(1954-12-09)[1][2][3] (69 гадоў)
Партыя:
Сужэнец: Крысьціян Фрызінг[d]
Адукацыя:
Узнагароды:
Ордэн заслугаў (Мальта) Knight Grand Cross with Collar of the Order of Merit Order of Adolphe of Nassau ордэн Дубовай кароны Order of Merit of the Grand Duchy of Luxembourg Grand Cross of Honor for Services to the Republic of Austria Grand Cross of the Order of the Oak Crown мальтыйскі ордэн Заслуг ордэн Ізабэлы Каталічкі ордэн Зоркі Румыніі Вялікі крыж нарвэскага каралеўскага ордэна Заслуг ордэн Збавіцеля кавалер ордэна Мастацтва і Літаратуры кавалер Вялікага крыжа ордэна Ганаровага легіёну вялікі афіцэр ордэна Ганаровага легіёна Grand Cordon of the Order of the Rising Sun ордэн Узыходзячага сонца Вялікі крыж ордэна «За заслугі перад Фэдэратыўнай рэспублікай Нямеччыны» Вялікі крыж з зоркай і плечавай стужкай ордэна «За заслугі перад Федэратыўнай Рэспублікай Германія» ордэн «За заслугі перад Фэдэратыўнай рэспублікай Нямеччыны» Дзяржаўная прэмія зямлі Паўночнага Райну-Вэстфаліі[d] (2008) ордэн Заслуг Ордэн Трох Зорак Вялікі крыж ордэна Трох зорак ордэн князя Яраслава Мудрага I ступені Grand Cross of the Order of the Star of Romania ордэн «Стара планіна» ордэн Дастык I ступені Вялікі крыж ордэна Ізабэлы Каталічкі Вялікі крыж ордэна Заслугаў Вялікага герцагства Люксэмбургу Ордэн адраджэньня Польшчы Камандорскі крыж ордэна Адраджэньня Польшчы Вялікі крыж ордэна Вітаўта Вялікага ордэн «За заслугі перад Італьянскай рэспублікай» кавалер Вялікага крыжа ордэна «За заслугі перад Італьянскай рэспублікай» ганаровы знак «За заслугі перад Аўстрыйскай Рэспублікай» Вялікі крыж ордэна Збавіцеля ордэн Інфанта дона Энрыке Ордэн Хрыста Grand Cross of the Order of Prince Henry Вялікі крыж Вайсковага ордэна Хрыста
прэмія Карла Вялікага аратарская прэмія Цыцэрона[d] (2002) Heinrich Brauns Award[d] (2004) Golden Schlitzohr[d] (2004) Walter Hallstein Prize[d] (2005) Coudenhove-Kalergi Plaque[d] (2007) прэмія Франца Ёзэфа Штрауса[d] (2008) Нямецкая грамадзянская прэмія[d] (2008) Winfried Award[d] (2010) Saarland Order of Merit[d] (10 лістапада 2010) Order of Merit of Baden-Württemberg Hanns Martin Schleyer Prize[d] (2010) Order of Merit of Rhineland-Palatinate European Culture Prize[d] Medal for outstanding service to Bavaria in a united Europe[d] Leopold Kunschak Prize[d] Order of Honour (Lower Austria) European handicraft prize[d] (1999) мэдаль Робэрта Шумана[d] (1991) прэмія Штайгер[d] ганаровы доктар Страсбурскага ўнівэрсытэту[d] Order of Merit of the Principality of Liechtenstein ганаровы доктар Афінскага ўніверсітэта[d] ганаровы доктар Унівэрсытэту Порту[d] Markgräfler Gutedelpreis[d] (2012) Залатая Качка[d] (1998) honorary doctor of the University of Sheffield[d] прэмія „Point Alpha“[d] (2019) Q110408639? (2012) ганаровы доктар Універсітэта Маямі[d] Q110801696? order of the Eagle of Tyrol[d] (2019)

Біяграфія рэдагаваць

У 2004 разглядаўся як верагодны кандыдат на пасаду старшыні Камісіі ЭЗ.

У ліпені 2013 году кааліцыйны ўрад Юнкера быў уцягнуты ў скандал, зьвязанага са спэцслужбамі краіны[4]. У выніку ў кастрычніку былі праведзеныя датэрміновыя выбары, на якіх Юнкер атрымаў пяты тэрмін, аднак апазыцыя да ягонай партыі стварыла кааліцыю большасьці, праз што Юнкер пакінуў сваю пасаду 4 сьнежня 2013 году.

7 сакавіка 2014 году абраны галоўным кандыдатам на выбарах у Эўрапарлямэнт ад кансэрватыўнай Эўрапейскай народнай партыі[5].

Крыніцы рэдагаваць

Вонкавыя спасылкі рэдагаваць