Баніфацыюс V (папа рымскі)

Баніфа́цыюс V (па-лацінску: Bonifatius V) — рымскі біскуп (папа рымскі) з 23 сьнежня 619 году па сваю сьмерць. Больш за ўсё вядомы дзякуючы хрысьціянізацыі Ангельшчыны. Акрамя таго выдаў распараджэньне, паводле якога цэрквы сталі ўхваляцца месцамі сьвятыняў. Як вядома Баніфацыюс паходзіў з Нэапалю, але да абраньня рымскім біскуп нічога не вядома пра ягонае жыцьцё. Галоўным біскупам Рыму ён стаў пасьля сьмерці Адэадата I у лістападзе 618 годзе, аднак прайшло трынаццаць месяцаў з таго моманту як ягонае абраньне было зацьверджана імпэратарскім урадам у Канстантынопалі[2]. У гэты час Італію захапіў равэнскі экзарх Элеўтэрыюс, які нарок сябе імпэратарам Заходняе Рымскае імпэрыі, але хутка быў забіты. Баніфацыюс прызнаў уладу бізантыйскага імпэратара Гэракліюса, таму атрымаў ягонае ўхвалу.

Баніфацыюс V (папа рымскі)
BBoniface V (smaller).jpg
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 575
Нэапаль, Бізантыйская імпэрыя
Памёр 25 кастрычніка 625
Рым, Бізантыйская імпэрыя
ДэнамінацыяКаталіцкая царква[1]
Заняткіклерык, каталіцкі сьвятар, Папа і пісьменьнік

Паводле «Liber Pontificalis», Баніфацыюс апісваецца як самы лагодны зь людзей, галоўнай выбітнасьцю якога стала ягоная вялікая любоў да духавенства.

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Catholic-Hierarchy.org
  2. ^ Attwater, Aubrey (1939). «A Dictionary of Popes: From Peter to Pius XII». — С. 67—68.

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Баніфацыюс V (папа рымскі)сховішча мультымэдыйных матэрыялаў